IV SA/Wa 440/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, , po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy Stowarzyszenia [...] w [...], Stowarzyszenie [...] w [...] w likwidacji w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2015 r. znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia zintegrowanego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy Pismem z 19 listopada 2015 r. skarżące Stowarzyszenie – Stowarzyszenie [...] w [...], Stowarzyszenie [...] w [...] w likwidacji złożyło skargę na decyzję Ministra Środowiska z [...] listopada 2015 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia zintegrowanego. Wraz ze skargą skarżące Stowarzyszenie złożyło wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego. W ocenie Sądu skarga Stowarzyszenia [...] w [...], Stowarzyszenie [...] w [...] w likwidacji jest oczywiście bezzasadna, ponieważ nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi polegających na nienadesłaniu dokumentu określającego sposób reprezentacji – KRS. Odnośnie nienadesłania dokumentu określającego sposób reprezentacji należy podnieść, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uzupełnienia braku formalnego oraz o skutkach niezastosowania się do wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono braku formalnego skargi. Brak uzupełninia braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie jej biegu i skutkuje odrzuceniem. Reasumując, w ocenie Sądu skarga jest oczywiście bezzasadna, a w tej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje (art. 247 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 254 § 1 i art. 247 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.