IV SA/Wa 441/05

Sygn. akt IV SA/Wa 441/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Szymańska Sędziowie sędzia NSA Tadeusz Cysek asesor WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant Dominik Niewirowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2005 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "P." z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie wyłączenia z produkcji gruntów leśnych - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2004r. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia P. z siedzibą w B., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. z dnia [...] sierpnia 2004r., którą po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy J., zezwolono na wyłączenie z produkcji gruntów leśnych o powierzchni 1,9631 ha, wchodzących w skład oddziałów [...],[...],[...],[...] i [...] Nadleśnictwa J., z przeznaczeniem pod budowę kolejki linowej z P. na H. W decyzji organu I instancji zostały również ustalone : należność z tytułu wyłączenia gruntów leśnych z produkcji, opłata roczna oraz jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyrąb drzewostanów. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego podano, że Stowarzyszenie P., wniosło odwołanie od decyzji organu I instancji, wnosząc o uchylenie tej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia podnosząc, że: Zaskarżona decyzja dotyczy większej powierzchni gruntów leśnych w stosunku do powierzchni ujętej w zgodzie Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2003 r. na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne i na tę zwiększoną powierzchnię powinna być odrębna zgoda Ministra Środowiska. Stowarzyszenie wskazało także, że zaskarżona decyzja organu I instancji jest przedwczesna, gdyż oparta jest o fragmentaryczny miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, niespełniający warunku Ministra Środowiska dot. obowiązku sporządzenia planu kompleksowego zagospodarowania turystycznego masywu P. a w tym zakresie na obecnym etapie są prowadzone dopiero konsultacje i uzgadnianie. Ponadto zgodnie z § 3 Rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998r. w sprawie utworzenia Z. / Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] z dnia [...] maja 1998r./, na terenie Parku zabrania się m. in. przeznaczania gruntów leśnych na cele nieleśne. Stowarzyszenie podniosło także w odwołaniu, że decyzja organu I instancji jest sprzeczna z negatywną opinią Nadleśnictwa J. z dnia [...] sierpnia 20O4r. oraz, że niedopuszczalne jest prowadzenie procedury wyłączeniowej i prac inwestycyjnych, zmierzających do budowy kolei linowej bez kompleksowego opracowania zagospodarowania turystycznego całego masywu P. Ustosunkowując się do powyższych zarzutów Dyrektor Generalny Lasów Państwowych stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że różnica w powierzchni gruntów wynika z niedokładności mapy, załączonej do zgody Ministra Środowiska na zmianę przeznaczenia gruntów w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy J. Ponadto w zgodzie na zmianę przeznaczenia określa się powierzchnię " około", gdyż na tym etapie nie było potrzeby jej dokładnego pomiaru. Organ wskazał, że zgodnie z wypisem i wyrysem z aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J., projektowana inwestycja jest zgodna z tym planem i znajduje się w terenach usług turystyki / oznaczonych symbolem TUT /, w których dopuszcza się m. in. lokalizację tras i wyciągów narciarskich. W wyniku nowelizacji ustawy o ochronie przyrody, obowiązującej od 2 lutego 2001r., akty wykonawcze wydane w oparciu o wcześniejsze przepisy, w tym rozporządzenie wojewodów o ustanowieniu planów ochrony parków krajobrazowych, utraciły moc prawną z dniem 2 sierpnia 200lr. / art. 11 ustawy z dnia 7 grudnia 2000r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody - Dz. U. z 200lr. nr 3, poz. 21 /. W związku z tym ustalenia Planu Ochrony Z., zatwierdzonego rozporządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998r. nie mogły mieć wpływu na tryb załatwienia wniosku o wyłączenie gruntów leśnych z produkcji. Organ odwoławczy podkreślił również, że opinia Nadleśnictwa nie może by brana pod uwagę, ponieważ nie jest wymagana przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, do wydania decyzji o wyłączeniu gruntów leśnych z produkcji. Mogła ona stanowić jedynie dokument pomocniczy dla Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych przy wydawaniu opinii w sprawie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne w planie zagospodarowania przestrzennego, wymaganej przepisami art.7 ust. 3 cyt. ustawy z dnia 3 lutego 1995r. Nie była natomiast wymagana na etapie wyłączenie z produkcji gruntów leśnych. Na powyższą decyzję wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga Stowarzyszenia P. z siedzibą w B. Strona skarżąca zarzuciła, że zaskarżona decyzja Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych narusza art. 7 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz art. 106 § 1 k.p.a. i art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. W skardze podniesiono, że obszar wyłączonych z produkcji gruntów leśnych jest większy niż obszar, którego dotyczyła zgoda Ministra Środowiska na przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy J. gruntów leśnych na cele nieleśne. Wskazano, że Minister udzielił zgody pod warunkiem ujęcia w planie zagospodarowania przestrzennego kompleksowego zagospodarowania turystycznego całego masywu P., co nie zostało wykonane. Skarżące Stowarzyszenie zarzuciło, że zgoda Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2003r. na przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy J. gruntów leśnych na cele nieleśne została podpisana, z upoważnienia Ministra przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych dra inż. J. D., zaś będąca przedmiotem skargi decyzja z dnia [...] października 2004r. również została podpisana przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, dra inż. J. D., co zdaniem strony skarżącej stanowi naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. i skutkuje nieważnością tej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Lasów Państwowych wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może zostać uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona została w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) ogranicza się do badania zaskarżonych decyzji pod względem ich legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym obowiązującym w dacie wydania tych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę zgodnie z zakresem swojej właściwości, nie stwierdził podstaw do uchylenia decyzji Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2004r., utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. z dnia [...] sierpnia 2004r. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., skutkującego, zdaniem strony skarżącej, nieważnością zaskarżonej decyzji. Powyższy przepis stanowi, że pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji. W sprawie niniejszej sytuacja taka nie miała miejsca. Zgoda Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2003r. na przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy J. gruntów leśnych na cele nieleśne została podpisana, z upoważnienia Ministra przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych dra inż. J. D. Będąca przedmiotem skargi decyzja z dnia [...] października 2004r. również została podpisana przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych dra inż. J. D. Osoba, podpisująca oba ww. akty zajmowała to samo stanowisko tj. Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych i nie brała udziału w wydaniu orzeczenia w niższej instancji tj. orzeczenia Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. z dnia [...] sierpnia 2004r. W tej sytuacji stwierdzić należy, że zarzut naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. jest całkowicie chybiony. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych stwierdzić należy, że zarzut ten również nie zasługuje na uwzględnienie. Powyższy przepis dotyczy postępowania planistycznego tj. przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gruntów leśnych na cele nieleśne nie zaś wyłączenia z produkcji gruntów leśnych, których przeznaczenie zostało już wcześniej zmienione w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zarzut strony skarżącej dotyczy więc niewłaściwie przeprowadzonego, jej zdaniem, postępowania dotyczącego zmiany przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy J. gruntów leśnych na cele nieleśne. Na tym właśnie etapie postępowania Minister Środowiska wydał w dniu [...] maja 2003r. zgodę na przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy J. gruntów leśnych na cele nieleśne. Uchwałą z dnia [...] czerwca 2003r. Nr [...] Rada Gminy w J. dokonała zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. Zmiana ta polegała m.in. na przeznaczeniu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy J. gruntów leśnych na cele nieleśne, które to tereny oznaczono symbolem TUT teren usług turystyki i naniesiono planowany orientacyjny przebieg kolejki linowej. Zmieniony plan zagospodarowania przestrzennego Gminy J. stał się obowiązującym prawem miejscowym i w niniejszym postępowaniu Sąd nie może kwestionować ustaleń tego planu. Zezwolenie na wyłączenie z produkcji przedmiotowych gruntów leśnych, wchodzących w skład oddziałów [...],[...],[...],[...] i [...] Nadleśnictwa J. z przeznaczeniem pod budowę kolejki linowej z P. na H. wydane zostało na podstawie art. 11 (nie zaś art. 7) ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Zezwolenia tego dokonano w oparciu o ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J., do którego wprowadzono stosowne zmiany (Uchwałą z dnia [...] czerwca 2003r. Nr [...] Rada Gminy w J. ) dotyczące przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.