IV SA/Wa 441/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Rowiński, Sędziowie asesor WSA Paweł Dańczak, sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Protokolant ref. Natalia Berkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2020 r. sprawy ze skargi D. K. i W. K. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę. D. K. i W. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "Prezes PGWWP", "organ II instancji") z [...] stycznia 2020 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "Dyrektor RZGWPGWWP", "organ I instancji") z [...] kwietnia 2019 r. odmawiającą uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy na rzecz wyżej wymienionych skarżących dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, planowanej na terenie działki nr [...] z obrębu ewidencyjnego [...], m. [...]- w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Stan sprawy przedstawia się w sposób następujący: Pismem z 19 marca 2019 r. Prezydent Miasta [...] wystąpił do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z wnioskiem o uzgodnienie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na terenie położonym w [...] przy ul. [...], oznaczonym w ewidencji gruntów i budynków jako dz. nr [...] (obręb [...]). Oprócz planowanego budynku wskazano, że projektuje się lokalizację terenów zieleni, miejsc do gromadzenia odpadów, dojść i dojazdów, miejsc postojowych oraz zjazdu na działkę. Działka nr ewid. [...] znajduje się w całości na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. Po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta Miasta [...], Dyrektor Regionalny Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z [...] kwietnia 2019 r. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Dyrektor RZGW PGWWP wskazał, że teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, w całości położony jest na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią o p=1% i w przypadku wystąpienia powodzi zostanie zalany wraz z sąsiednimi terenami. Realizacja zamierzenia inwestycyjnego na działce [...] stanowiłaby zagrożenie dla ochrony zdrowia i życia ludzi oraz utrudniałaby zarządzanie ryzykiem powodziowym. D. K. i W. K. wnieśli odwołanie od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] kwietnia 2019 r. Po rozpatrzeniu odwołania, Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z [...] stycznia 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] kwietnia 2019 r. Prezes PGWWP wskazał, że przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy jest niekompletny. W rozstrzygnięciu projektu decyzji wskazano, że integralną częścią decyzji są jej załączniki, w tym załącznik nr 2 – wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, który wraz z projektem nie został przedłożony. Natomiast analizie w warunkach uzgodnienia winien podlegać kompletny projekt decyzji. Dalej też organ wskazał, że w myśl art. 54 pkt 2 lit 3 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w decyzji o warunkach zabudowy należy wskazać na warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji. Projekt decyzji o warunkach zabudowy nie zawiera informacji o sposobie odprowadzania ścieków z planowanego budynku, w tym nie określa, że na terenie nie będą gromadzone ścieki, co uniemożliwia określenie - czy nie będzie istniała konieczność uzyskania decyzji zwalniającej, o której mowa w art. 77 ust. 3 ustawy Prawo wodne, ponieważ na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią obowiązuje zakaz m.in. gromadzenia ścieków. Przedłożenie do uzgodnienia projektu decyzji, który nie zawiera niezbędnych informacji do przeprowadzenia stosownej analizy i jest niekompletny, musiało skutkować odmową uzgodnienia. D. K. i W. K.w skardze na decyzję Prezesa PGWWP z [...] stycznia 2020 r. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora RZGW PGWWP z [...] kwietnia 2019 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Ponadto skarżący wnieśli o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci decyzji z [...] września 2009 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami wbudowanymi oraz urządzeniu drogi dojazdowej (wewnętrznej) na okoliczność ustalenia wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla tożsamej inwestycji na rzecz poprzedniego właściciela nieruchomości, braku przesłanek do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy na rzecz skarżących dla inwestycji pn. budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, planowanej na terenie działki nr [...] z obrębu ewidencyjnego [...], Miasto [...] oraz zrzutu ekranu z geoportalu Miasta [...] na okoliczność ustalenia zagospodarowania nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością, na której planowana jest inwestycja, braku zagrożenia dla ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków, braku utrudnienia zarządzanie ryzykiem powodziowym. Skarżący zarzucili wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem: 1) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji z [...] kwietnia 2019r.; 2) art. 7, art. 7b, art. 8, art. 9, art. 15, art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a. przez niepodjęcie przez organ I instancji czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności wydanie decyzji w oparciu o niepełny projekt decyzji o warunkach zabudowy, nieuwzględnienie czy zaszły zmiany na działce od czasu wydania decyzji z [...] września 2009 r. o warunkach zabudowy, nieuwzględnienie przeznaczenia działki w studium, nieuwzględnienie sąsiedztwa nieruchomości, niewyjaśnienie czy planowana inwestycja narusza ustalenia planu zarządzania ryzykiem powodziowym, stanowi zagrożenie dla ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków, utrudnia zarządzanie ryzykiem powodziowym; 3) art. 166 ust. 1, 2, 3, 5 i 10 pkt 2, 3 i 5, art. 240 ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. 2017, poz. 1566 ze zm.) przez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że zachodzą przesłanki do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy na rzecz skarżących dla wnioskowanej inwestycji; 4) art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2018, poz. 1945) przez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że zachodzą przesłanki do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy na rzecz skarżących dla wnioskowanej inwestycji. Prezes PGWWP - w odpowiedzi na skargę - wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Skarżący w piśmie procesowym z 5 marca 2020 r. wnieśli o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci pisma Prezydenta Miasta [...] z 7 lutego 2020 r. stanowiącego odpowiedź na wniosek o udzielenie dostępu do informacji publicznej na okoliczność ustalenia wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla terenów położonych w granicach obrębu geodezyjnego nr [...] [...] w [...] przez Prezydenta Miasta [...] po zmianie ustawy Prawo Wodne w dniu 8 sierpnia 2017 r., nierównego traktowania inwestorów, braku przesłanek do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy na rzecz skarżących dla wyżej opisanej inwestycji oraz dokumentacji fotograficznej na okoliczność ustalenia zagospodarowania nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością, na której planowana jest inwestycja, braku zagrożenia dla ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków, braku utrudnienia zarządzania ryzykiem powodziowym, wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla terenów położonych w granicach obrębu geodezyjnego nr [...] [...]w [...] przez Prezydenta Miasta [...] po zmianie ustawy Prawo wodne 8 sierpnia 2017 r., nierównego traktowania inwestorów, braku przesłanek do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy na rzecz skarżących dla inwestycji pn. budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, planowanej na terenie działki nr [...] z obrębu ewidencyjnego [...], Miasto [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167, późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. 2019, poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej: p.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany – stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że decyzja Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] stycznia 2020 r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była decyzja Prezesa PGWWP z [...] stycznia 2020 r., w której organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, planowanej na terenie działki nr [...] z obrębu ewidencyjnego [...] Miasto [...], w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 11 lit. b w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2018, poz. 1945, z późn. zm.) decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej albo dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w odniesieniu do obszarów (szczególnego zagrożenia powodzią), o których mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do art. 166 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. 2018, poz. 2268, z późn. zm.) w celu zapewnienia ochrony ludności i mienia przed powodzią obszary szczególnego zagrożenia powodzią uwzględnia się w decyzji o warunkach zabudowy. Według art. 166 ust. 2 pkt 7 oraz ust. 5 ustawy Prawo wodne projekt decyzji o warunkach zabudowy wymaga uzgodnienia z Wodami Polskimi w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Uzgodnienie to dokonywane jest w drodze decyzji (po przeprowadzeniu odrębnego postępowania). W myśl zaś art. 16 pkt 34 ustawy Prawo wodne, obszary szczególnego zagrożenia powodzią stanowią obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1%, obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi 10%, obszary między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano wał przeciwpowodziowy, a także wyspy i przymuliska (o których mowa w art. 224 ww. ustawy), stanowiące działki ewidencyjne oraz pas techniczny. Dla obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi wskazanych we wstępnej ocenie ryzyka powodziowego, zgodnie z art. 169 ust. 1 ustawy Prawo wodne, sporządza się mapy zagrożenia powodziowego. Na mapach zagrożenia powodziowego, zgodnie z art. 169 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 ustawy Prawo wodne, przedstawia się w szczególności obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest niskie i wynosi 0,2% lub na których istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia ekstremalnego; obszary szczególnego zagrożenia powodzią; obszary obejmujące tereny narażone na zalanie w przypadku uszkodzenia lub zniszczenia wału przeciwpowodziowego, wału przeciwsztormowego, budowli piętrzącej. Nie budzi wątpliwości Sądu prawidłowość ustalenia organu odwoławczego, że teren objęty projektem decyzji o warunkach zabudowy (obejmujący działkę nr [...], obręb [...] Miasto [...]), w całości znajduje się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią (woda 1%). Z uwagi na położenie nieruchomości na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn. budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wymagał uzgodnienia z Dyrektorem RZGW PGWWP w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie art. 166 ust. 2 pkt 7 ustawy Prawo wodne. Na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy Prawo wodne zakazuje się gromadzenia ścieków, nawozów naturalnych, środków chemicznych, a także innych substancji lub materiałów, które mogą zanieczyścić wody, oraz prowadzenia przetwarzania odpadów, w szczególności ich składowania. Jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia powodzi, właściwy organ Wód Polskich, zgodnie z art. 77 ust. 3 ustawy Prawo wodne, może w drodze decyzji zwolnić od wymienionych zakazów, określając warunki niezbędne dla ochrony jakości wód. Zgodnie z art. 166 ust. 11 ustawy Prawo wodne, odmowa uzgodnienia projektów decyzji o warunkach zabudowy następuje w drodze decyzji. Z kolei w art. 166 ust. 10 pkt 1 – pkt 5 ustawy Prawo wodne określono przesłanki dokonania odmowy, wskazując, że uzgodnienia odmawia się, jeżeli planowana zabudowa lub planowane zagospodarowanie terenu położonego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią: naruszają ustalenia planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, naruszają ustalenia planu zarządzania ryzykiem powodziowym, stanowią zagrożenie dla ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków, naruszają funkcjonowanie infrastruktury krytycznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, utrudniają zarządzanie ryzykiem powodziowym. Przedmiotem uzgodnienia był projekt decyzji o warunkach zabudowy obejmujący budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, lokalizację terenów zieleni, miejsc do gromadzenia odpadów, dojść i dojazdów, miejsc postojowych oraz zjazdu na działkę. W projekcie decyzji (pkt III projektu decyzji) wskazano, że integralną cześć decyzji stanowi załącznik nr 2 – wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, który to załącznik nie został przedłożony do uzgodnienia. Ponadto w treści projektu decyzji o warunkach zabudowy nie określono warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, zasad obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacyjnej oraz wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich (pkt II. 1, 3 i 4 projektu decyzji). Brak przedłożenia załącznika do projektu decyzji oraz brak części postanowień decyzji wskazuje, że przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy jest niekompletny. W szczególności przedstawiony do uzgodnienia projekt nie zawiera żadnych informacji w zakresie infrastruktury technicznej. Tymczasem z art. 54 pkt 2 lit. 3 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że w decyzji o warunkach zabudowy należy wskazać warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji. Organ odwoławczy nie mógł zweryfikować wskazywanych w projekcie decyzji o warunkach zabudowy informacji co do zakresu uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, czy też w ogóle konieczności jego uzyskania (z uwagi na brzmienie art. 390 ustawy Prawo wodne). Prawidłowo organ II instancji stwierdził też, że przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy nie zawiera informacji o sposobie odprowadzania ścieków z planowanego budynku, czy informacji, że na terenie nieruchomości nie będą gromadzone ścieki. Brak w projekcie decyzji ustaleń dotyczących sposobu odprowadzania ścieków oraz sposobu ich ewentualnego gromadzenia uniemożliwiał też organowi odwoławczemu stwierdzenie czy w stosunku do planowanej inwestycji nie będzie konieczne uzyskanie decyzji zwalniającej w trybie art. 77 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Podkreślić należy, że fakt niekompletności przekazanego do uzgodnienia projektu decyzji nie jest kwestionowany przez stronę. Przeciwnie, skarżący z tego faktu wywodzą swoje zarzuty, w szczególności zarzut niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Analiza akt sprawy i zarzutów skargi wskazuje, że skarżący pomijają, że Prezes PGWWP występował w niniejszej sprawie wyłącznie jako organ uzgadniający inwestycję wymagającą uzyskania pozwolenia wodnoprawnego i tylko w tym zakresie mógł rozstrzygać w sprawie. Brak odpowiednich informacji w projekcie decyzji o warunkach zabudowy jednak uniemożliwił mu dokonanie odpowiedniej analizy. Z powyższych względów Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi, w szczególności w powyższym kontekście bez znaczenia jest fakt, że poprzedni właściciel posiadał już decyzję o warunkach zabudowy działki oraz, że w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta [...], działka nr [...] położona jest na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i że uchwała w sprawie tego studium nie została zaskarżona przez organ administracyjny. Organ uzgadniający nie miał możliwości uzgodnienia niekompletnego projektu. Dopiero przedłożenie projektu decyzji o warunkach zabudowy obejmującego wszelkie niezbędne ustalenia umożliwi organowi uzgadniającemu w granicach swoich kompetencji wypowiedzenie się czy planowana inwestycja może być zrealizowana na nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...] położonej w [...]. Wbrew zarzutom podnoszonym przez skarżących skład orzekający stwierdził, że organ II instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając zarazem na względzie interes społeczny oraz słuszny interes obywateli, w tym i skarżących. O utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji zadecydowało wyłącznie przedłożenie do uzgodnienia przez organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy (Prezydenta Miasta [...]) projektu ww. decyzji, który nie odpowiadał przepisom ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w szczególności art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 i art. 61) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w szczególności § 9 (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), a nadto ustawy Prawo wodne. Projekt decyzji o warunkach zabudowy nieodpowiadający wymaganiom wynikającym z przepisów prawa obligował organ odwoławczy do odmowy uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Sąd oddalił wniosek skarżących o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów wskazanych w treści skargi oraz piśmie z 5 marca 2020 r. Uznał, że w sprawie nie zachodzą istotne wątpliwości, do wyjaśnienia których przeprowadzenie przedmiotowego dowodu z dokumentów byłoby niezbędne (art. 106 § 3 p.p.s.a.). W świetle wykazanej podstawy odmowy uzgodnienia, sposób zagospodarowania działek sąsiednich i uprzednio wydane warunki zabudowy musiały pozostać poza oceną organu i Sądu, jako niemające wpływu na ostateczny sposób rozstrzygnięcia sprawy. Zauważyć też trzeba, że przedłożona przez skarżących decyzja z [...] września 2009 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych na mocy art. 546 ust. 1 ustawy Prawo wodne wygasła z 1 stycznia 2018 r. Wszystko to oznacza, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik. Wobec zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd – na mocy art. 151 p.p.s.a. - orzekł o oddaleniu skargi.