IV SA/Wa 442/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2011 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. orzekającej o odmowie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do powierzchni działki nr [...] z obrębu [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...] września 2010 r. odmówił wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w stosunku do działki nr [...], polegającej na wpisaniu powierzchni 2,5 m2 w miejsce dotychczas ujawnionej - 2 m2. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami powierzchnię działki ewidencyjnej określa się w hektarach z dokładnością do 0,0001 ha, a w geodezji stosuje się regułę, że liczby przybliżone zakończone na cyfrę 5 zaokrągla się do liczby parzystej. Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym organ stwierdził, że odwołanie jest nieuzasadnione. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się na podstawie współrzędnych punktów określających przebieg granic działki i określa się w hektarach z dokładnością zapisu do 0,0001 ha. Zgodnie z art. 59 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, z dniem wejścia w życie tego rozporządzenia utraciły moc dotychczasowe przepisy wykonawcze, niemniej z żadnego z nich nie wynikało, aby powierzchnie działek należało wpisywać w ewidencji gruntów z dokładnością do 0,5 m2. W ocenie organu odwoławczego stosowaną w geodezji zasadą zaokrąglania liczb przybliżonych zakończonych na cyfrę 5 jest zaokrąglanie zawsze do liczby parzystej. Można wytłumaczyć to oczywistą przesłanką, że taka zasada minimalizuje rozbieżności pomiędzy sumą powierzchni działek położonych w danym obrębie ewidencyjnym, a ogólną rzeczywistą powierzchnią tego obrębu. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nie odniósł się do wniosku pełnomocnika A. S.A. o zawieszenie postępowania, ale był to wniosek alternatywny z żądaniem odmowy zmiany powierzchni działki, a ponadto można uznać, że rozpatrzenie przedmiotowej sprawy dotyczącej zmiany powierzchni działki o 0,5 m2 ewentualnie 1 m2 nie jest uzależnione od sposobu rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie zasiedzenia. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł B. S. podnosząc, że urząd geodezji wprowadził zmianę powierzchni działki nr [...] z 2,5 m2 na 2 m2 w stosunku do pierwotnego dokumentu własności, jakim jest wypis sporządzony z księgi wieczystej "K.". Zdaniem skarżącego, sprawa w ogóle nie dotyczy obliczania powierzchni działki, ale zastosowania § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, czyli rejestracji na podstawie dokumentów - w tym przypadku powierzchni wynikającej z aktu notarialnego z [...] maja 1943 r. W ocenie skarżącego wyrys i wypis z ewidencji gruntów to zbiór informacji, więc nie ma tu miejsca na jakiekolwiek obliczenia, przybliżenia czy też zaokrąglenia. Skarżący zaznaczył, że organ nie wskazał na jakiej podstawie zastosował zaokrąglenie w dół. Wskazał, że np. w statystyce stosuję się zasadę, że przy liczbie 0,5 stosuje się zaokrąglanie w górę. Zastosowana przez organ metoda zaokrąglania pozbawia zaś skarżącego prawa własności 0,5 m2 działki. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. O oddalenie skargi wniósł również uczestnik postępowania – A. S.A. Pismem procesowym nadanym dnia [...] kwietnia 2011 r. skarżący podtrzymał zarzuty podnoszone w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie nie tylko z przyczyn w niej podniesionych. Należy zaznaczyć, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 11 Kpa, bowiem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] nie wyjaśnił stronie zasadności przesłanek, którymi się kierował przy załatwieniu sprawy. Należy także mieć na względzie, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 15 Kpa rolą organu odwoławczego nie jest kontrola decyzji wydanej w pierwszej instancji, w kontekście podniesionych w stosunku do niej zarzutów ale rozpatrzenie wszystkich żądań strony i ustosunkowanie się do nich w uzasadnieniu wydawanego rozstrzygnięcia, a więc rozpatrzenie sprawy w jej całokształcie. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie organu odwoławczego sprowadza się w istocie do powtórzenia argumentacji organu I instancji. Tymczasem skarżący w odwołaniu podniósł szereg zarzutów, do których organ odwoławczy się nie odniósł. Dodatkowe zarzuty zostały podniesione w pismach z dnia [...] listopada 2010 r. oraz [...] grudnia 2010 r. Także one nie znalazły odzwierciedlenia w decyzji organu odwoławczego. Skarżący systematycznie wskazywał, że przepis § 62 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie miał zastosowania w niniejszej sprawie. Organ nie odniósł się do tego zarzutu. Należy mieć na względzie, że postępowanie w niniejszej sprawie dotyczy odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do powierzchni działki nr [...] z obrębu [...]. Skarżący wykazuje, że jest właścicielem działki o pow. 2,5 m2, tymczasem organy ujawniają go jako właściciela działki o pow. 2 m2, tłumacząc to koniecznością zaokrąglania - w tym przypadku w dół. Przepis art. § 62 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 poz. 454), który w ocenie Sądu ma zastosowanie w niniejszej sprawie stanowi, że pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się na podstawie współrzędnych, o których mowa w § 61, i określa się w hektarach z dokładnością zapisu do 0,0001. Wobec tego pole powierzchni działki określa się z dokładnością do 1 m2, co nie daje podstaw do wpisywania jednostki mniejszej niż 1 m2 . Taką też powierzchnię uwidacznia się w ewidencji. Organy prawidłowo wykazały powierzchnię działki skarżącego w zaokrągleniu do pełnych metrów kwadratowych, jednakże nie wyjaśniły jakie podstawy normatywne pozwoliły na przyjęcie metody zaokrąglania w dół. W ocenie Sądu przyjęcie takiego stanowiska wymagało szczegółowego uzasadnienia, z racji tego, że żaden przepis dotyczący ewidencji gruntów i budynków nie normuje szczegółowo tej kwestii. W tej sytuacji tym bardziej uzasadnienie zaskarżonej decyzji powinno w sposób obiektywny przekonywać o trafności podjęcia takiego rozstrzygnięcia, zgodnie z zasadą przekonywania określoną w art. 11 Kpa, zwłaszcza że powszechnie przyjmowane reguły matematyczne w tym zakresie mówią o zaokrąglaniu cyfry 5 po przecinku w górę. Sąd nie wyklucza przy tym, iż istniały podstawy do zaokrąglenia powierzchni działki w sposób przyjęty przez organy administracji publicznej. Z racji jednakże lakonicznego uzasadnienia decyzji, pozbawionego odniesienia się do konkretnych zarzutów postawionych przez skarżącego, nie było możliwości dokonania oceny, czy sposób postępowania przyjęty przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest prawidłowy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ponownie rozpatrzy odwołanie skarżącego i zastosuje się do wskazówek w nim zawartych.