IV SA/Wa 444/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym: I. zwolnić L. W. od kosztów sądowych, II. ustanowić dla L. W. adwokata z urzędu. L. W. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na opisaną w sentencji decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2009 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych. W urzędowym formularzu skarżący oświadczył, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest emerytura w wysokości 840, 33 zł netto miesięcznie oraz emerytura żony w wysokości 738, 53 zł. Ze złożonych wyjaśnień wynika, że skarżący ponosi stałe wydatki na utrzymanie mieszkania oraz zakup niezbędnych lekarstw w łącznej wysokości ok. 1000 zł. Wnioskodawca jest właścicielem domu o pow. 100 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 0,89 ha. Skarżący wskazał, ze posiada dług w wysokości 4000 zł. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika, że zasadą jest, iż każdy kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych. Przysługujące Sądowi prawo do przyznania prawa pomocy nie ma charakteru pełnego, swobodnego uznania Sądu, lecz podlega określonym regułom, których należy bezwzględnie przestrzegać przy każdorazowym rozpatrywaniu takiego wniosku. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W przypadku całkowitego przyznania prawa pomocy, prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wykazanie przez stronę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 powyższej ustawy uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy zważyć, że złożone przez skarżącego oświadczenie co do wysokości stałych dochodów i wydatków wskazuje na to, że po stronie skarżącego istnieje sytuacja, w której nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Skarżący oraz jego żona uzyskują wprawdzie stałe dochody z tytułu emerytury, jednak wysokość tych świadczeń przy uwzględnieniu kwoty wydatków jakie ponosi skarżący na lekarstwa, stałą opiekę medyczną oraz koszty utrzymania mieszkania, daje podstawy by przypuszczać, iż w stosunku do skarżącego zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadnione jest więc przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.