IV SA/Wa 447/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. P. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. O. P. wniosła do Sądu skargę na decyzję z [...] listopada 2014 r. Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 50000 (pięćdziesiąt tysięcy) złotych. Pismem z 4 grudnia 2014 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżąca podniosła, że kara wymierzona zaskarżoną decyzją powinna być uiszczona w terminie 14 dni od jej uprawomocnienia się, a więc w ocenie skarżącej do dnia 26 listopada 2014 r. Skarżąca podniosła, że wysokość wymierzonej kary jest sumą, którą nie dysponuje i nie jest w stanie pozyskać w terminie zakreślonym przez organ. W konsekwencji będzie zmuszona zwrócić się do banku o udzielenie kredytu lub skorzystać z oferty parabanków, bądź zostanie zmuszona do sprzedaży składników swojego majątku. Powyższe okoliczności wyrządzą znaczną szkodę skarżącej w postaci utraty bieżących źródeł dochodów oraz sprzedaży majątku w warunkach przymusowych, związanych z niewielkim zapasem czasu, znacznie poniżej wartości i przy ponoszeniu kosztów, których w warunkach "normalnej" sprzedaży ponosić by nie musiała, jak również spowodują trudne do odwrócenia skutki w postaci zbycia składników, które chciałaby zachować. Zaistnienie którejkolwiek z powyższych okoliczności spowodują – zdaniem skarżącej - trudne do odwrócenia skutki, zarówno prawne jak i faktyczne, które zaistniałe raz spowodują trwałą zmianę rzeczywistości, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie znacznie utrudniony, a w niektórych aspektach niemożliwy. Ponadto skarżąca podniosła, że w wyniku pogorszenia sytuacji finansowej poniesie szkodę o charakterze niemajątkowym polegającą na utracie wizerunku i reputacji, nad którymi skarżąca pracowała wiele lat. Główny Inspektor Ochrony Środowiska nie zajął stanowiska odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej na skarżącą karę pieniężną zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku przedstawiła obszerną argumentację, która w jej ocenie spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Okoliczności do jakich odwołała się skarżąca dotyczą konieczności zaciągnięcia zobowiązań finansowych, zbycia składników majątkowych oraz utraty wizerunku i reputacji. Zdaniem Sądu wysokość wymierzonej kary (50 000 zł słownie: pięćdziesiąt tysięcy złotych) daje duże prawdopodobieństwo wystąpienie ww. okoliczności. W istocie wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i trudnych odwrócenia skutków, stąd zasadne jest udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej do czasu rozpoznania niniejszej skargi prze sąd. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.