IV SA/Wa 447/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Iwaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. A. A. H. S. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z [...] grudnia 2015 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej W. z dnia [...].06.2015r. Nr [...] orzekającej o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu oraz o zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen na okres 3 lat od dnia wydania decyzji, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wskazał, że decyzja w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu została przesłana na adres podany przez cudzoziemca tj. ul. [...] w W.. Przesyłka nie została odebrana przez cudzoziemca, a termin skutecznego doręczenia decyzji upłynął w dniu [...].07.2015r. W dniu [...].09.2015r. powołany w sprawie pełnomocnik, wystąpił w imieniu cudzoziemca do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem organu I instancji z odwołaniem od tej decyzji organu I. instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania. Pełnomocnik strony w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania podniósł, iż: "decyzja została doręczona w trybie art. 44 Kpa poprzez dwukrotne awizowanie na adres W. ul. [...] zatem termin upłynął pod koniec czerwca 2015r. M. S. w sposób niezawiniony nie mógł zachować terminu do złożenia odwołania, ponieważ w dniu [...].04.2015r. został on eksmitowany z w/w lokalu. Od czasu eksmisji do dnia dzisiejszego nie zamieszkuje on w w/w lokalu. M. S. informował organ o fakcie eksmisji oraz o tym, że w/w lokalu już nie mieszka ". Pełnomocnik wyjaśnił także, że w dniu [...].09.2015r. zapoznał się z decyzją w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu, a zatem w tym dniu upłynęła przyczyna uchybienia terminu. Do wniosku pełnomocnik dołączył m.in. protokół Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. z dnia [...].04.2015r. o dokonaniu egzekucji dłużnika - M. S. z lokalu w W. przy ul. [...]. Odnosząc się do tych twierdzeń organ podał, że cudzoziemcowi wielokrotnie doręczano korespondencję z pouczeniem m.in. o obowiązku zawiadomienia organu administracji o każdej zmianie swojego adresu (zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu, pismo z dnia [...].04.2015r., informujące o wyznaczeniu terminu zakończenia postępowania, pismo z dnia [..].05.2015r.). W dniu [...].05.2015r. i w dniu [..].05.2015r. cudzoziemiec wystąpił do Komendanta Placówki Straży Granicznej W. (przebywając w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w B.) z pismami, w których podał adres swojego pobytu tj. ul. [...] w W.. W związku z powyższym, decyzja Komendant Placówki Straży Granicznej W. z dnia [...].06.2015r. orzekająca o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu została przesłana na ostatni adres podany przez cudzoziemca, tj. ul. [...] w W. Podstawa prawna decyzji, sentencja oraz pouczenie o środku zaskarżenia zostały przetłumaczone pisemnie przez tłumacza języka [...]. Pomimo dwukrotnie podjętej próby prawidłowego doręczenia decyzji cudzoziemcowi pod wskazany adres, przesyłka nie została odebrana przez pana M. S.. W ocenie organu doręczenie decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej W. z dnia [...].06.2015 r. należy uznać za dokonane w dniu [...].06.2015 r. tj. w dniu upływu 14 dniowego terminu od dnia pierwszego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki. Następnie podjęto powtórną próbę doręczenia cudzoziemcowi przesyłki z decyzją z dnia [...].06.2015r. Jednak w dniu [...].07.2015 r. upłynął kolejny termin do odbioru przesyłki. Organ stwierdził, że termin do złożenia odwołania upłynął w dniu [...].07.2015 r. (tj. 14 dni od dnia upływu pierwszego terminu odbioru decyzji). Organ podał również, że w dniu [..].09.2015 r. funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w W. wylegitymowali cudzoziemca i stwierdzili wówczas, że zamieszkuje on w W. przy ul. [...], przebywa w Polsce nielegalnie oraz, że wydana została wobec niego decyzja o zobowiązaniu do powrotu. Cudzoziemiec podpisał wówczas protokół kontroli legalności pobytu, w którym wskazano w/w adres jego zamieszkania. Cudzoziemiec został przekazany przez do Placówki Straży Granicznej W., gdzie przekazano mu wydaną wobec niego decyzję z dnia [...].06.2015r. o zobowiązaniu go powrotu. Jednak cudzoziemiec odmówił złożenia podpisu i potwierdzenia odbioru w/w rozstrzygnięcia. W dniu [...].09.2015 r. Komendant Placówki Straży Granicznej W. wystąpił do Sądu Rejonowego w N. o umieszczenie cudzoziemca w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w P.. Na mocy postanowienia z dnia [...].09.2015 r. Sąd umieścił cudzoziemca w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w P. z terminem do dnia [...].12.2015 r. Zdaniem organu, M. S. nie informował organu I instancji o aktualnym miejscu swojego pobytu, po dokonanej eksmisji go z lokalu (do dnia umieszczenia go w Strzeżonym Ośrodku dla cudzoziemców w B. tj. do dnia [...].05.2015 r.) oraz, po opuszczeniu przez niego tego Ośrodka tj. po dniu [...].05.2015 r. Cudzoziemiec na etapie postępowania prowadzonego przez Komendanta Placówki Straży Granicznej W. w przedmiocie zobowiązania do powrotu, kilkakrotnie był informowany o obowiązku poinformowania organu administracji o zmianie adresu oraz, że w przypadku niewskazania tego adresu, doręczenie pod dotychczasowy adres będzie uważane za skutecznie dokonane. Natomiast cudzoziemiec na każdym etapie postępowania, niezmiennie wskazywał adres swojego zamieszkania (i pobytu) w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w W. Cudzoziemiec podał ten adres m.in. w dniu [...].05.2015 r. w trakcie ponownego przesłuchania (a zatem po orzeczeniu eksmisji) oraz w pismach z dnia [...].05.2015r. i z dnia [...].05.2015r., tj. w trakcie pobytu w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w B.. Następnie, nawet w dniu [...].09.2015r., tj. w dniu zatrzymania go przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w W., nadal posługiwał się w/w adresem jako miejscem jego zamieszkania. Mając na uwadze powyższe ustalenia, organ stwierdził, iż M. S. nie uprawdopodobnił braku winy cudzoziemca w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Cudzoziemiec nie zastosował się do obowiązku wskazania aktualnego adresu miejsca pobytu, w związku z czym decyzja Komendanta Placówki Straży Granicznej W. została prawidłowo przesłana na ostatni znany organowi adres tj. ul. [...] w W. Organ podał, że informacja o egzekucji cudzoziemca z tego lokalu wpłynęła do niego (za pośrednictwem organu I. instancji) w dniu [...].09.2015r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Organ wskazał, że stosownie do regulacji prawnej art. 58 k.p.a. warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić, gdy osoba nie mogła dopełnić obowiązku z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie organu brak jest podstaw do stwierdzenia, że złożenie odwołania po terminie nastąpiło bez winy cudzoziemca. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wskazał również, że w myśl art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Cudzoziemiec otrzymał decyzję organu I instancji w dniu [...].09.2015 r. Wprawdzie nie potwierdził on faktu odbioru tej decyzji, jednak z akt sprawy wynika, że w tym dniu zapoznał się z jej rozstrzygnięciem. Tym samym, w dniu [...].09.2015 r., zdaniem organu, ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a zatem wniosek o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem powinny zostać złożone do dnia [...].09.2015 r. Z uwagi na powyższe, nie można zgodzić się, w ocenie organu, ze stwierdzeniem pełnomocnika cudzoziemca, iż przyczyna uchybienia terminu upłynęła w dniu [...].09.2015 r. tj., kiedy zapoznał się on z przedmiotową decyzją. Odnosząc się do nadesłanych dokumentów dotyczących złożonego zawiadomienia do Prokuratury Rejonowej w W. o popełnieniu przestępstwa przez K. S., wniosku do Sądu Rejonowego w W. o zmianę kontaktów z małoletnimi oraz o uchylenie orzeczenia o pozbawieniu go władzy rodzicielskiej, wniosku o podział majątku wspólnego, skargi do Sądu Okręgowego W. o wznowienie postępowania w sprawie o rozwód organ uznał, że dokumenty nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszym postępowaniu. Także dodatkowe "wnioski dowodowe" wniesione w postaci wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia [...].06.2015r., na mocy którego cudzoziemiec został uniewinniony od zarzutu uporczywego uchylania się od uiszczania alimentów na rzecz dzieci w okresie od sierpnia do listopada 2013r. oraz pisma z Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...].11.2015r., stwierdzającego, że cudzoziemiec złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego W., dotyczącego rozwodu, nie mogą mieć wpływu, zdaniem organu, na rozstrzygnięcie. Powyższe dokumenty, mogłyby zostać uwzględnione w toku postępowania odwoławczego, w przypadku złożenia odwołania z zachowaniem terminu, wyznaczonego do tej czynności. Jednak w przypadku uchybienia tego terminu i braku możliwości jego przywrócenia, nadesłany materiał dowodowy, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. S., reprezentowany przez adwokata, podnosząc zarzut naruszenia: 1. art. 134 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie powyższy przepis znajdował zastosowanie, 2. art. 58 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu przez Skarżącego, 3. art. 7 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w szczególności poprzez: - błędne ustalenie, że Organ I instancji pismem z dnia [...].05.2015 r. pouczył M. S. o konieczności podania zamiany adresu pobytu i skutkach niezastosowania się do tego obowiązku, podczas gdy tłumaczenia pouczenia w języku [...] M. S. nie otrzymał, - uznanie, że uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło z winy M. S., ponieważ nie informował on Organu o zmianie miejsca zamieszkania, podczas gdy Organ na podstawie materiału dowodowego posiadał wiedzę, że M. S. pod wskazanym adresem nie mieszka (protokół przesłuchania świadka H. K. z dnia [...].05.2015 r., w którym to świadek podaje, że M.S. w dniu [...].04.2015 r. został eksmitowany, zaś K. S. mieszka w nim sama; protokół eksmisji), - błędne ustalenie, że w dniu [...].05.2015 r. i w dniu [...].05.2015 r. M. S. wystąpił do Komendanta Placówki Straży Granicznej W. (przebywając w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w B.), w których podał adres swojego pobytu ul. [...], W., podczas gdy M. S. w dniu [...].05.2015 r. i [...].05.2015 r. takich pism nie wysyłał, 4. art. 10 k.p.a. poprzez niewezwanie M. S. do złożenia wyjaśnień w niniejszej sprawie, w których mógłby wypowiedzieć się co do zebranego materiału dowodowego m.in. co do okoliczność, iż w dniu [...].05.2015 r. podczas przesłuchania przez Funkcjonariuszy Placówki Straży Granicznej W., informował on o tym, że został eksmitowany, mieszka w motelu i nie ma adresu korespondencyjnego, zaś funkcjonariusze wprowadzili go w błąd nakazując mu podanie dotychczasowego adresu i nie pouczyli go o ewentualnych konsekwencjach. W uzasadnieniu skarżący podał, że organ prowadzący postępowanie posiadał informację o tym, że od końca kwietnia 2014 r. nie mieszka pod adresem ul. [...] w W., ponieważ wynikało to wprost z zebranego materiału dowodowego tj. protokołu eksmisji oraz przesłuchania świadków. Skarżący wskazał, że podczas przesłuchania w dnia [...].05.2015 r. podał jako adres zamieszkania swój adres zameldowania i adres nieruchomości będącej jego własnością. Nie został on pouczony o różnicy pomiędzy adresem zameldowania, adresem zamieszkania oraz adresem nieruchomości będącej jego własnością. Nie był on również świadomy konsekwencji podania wadliwego adresu. Osoba przesłuchująca go zasugerowała mu, że może zostać wpisany dotychczasowy adres. Skarżący wskazał, że od dnia przeprowadzenia eksmisji mieszkał w różnych hotelach i były to pobyty krótkoterminowe. Nie posiadał on adresu korespondencyjnego, na który mogło by być przesyłane urzędowe pisma. Skarżący wskazał również, że jest obywatelem kraju [...], ma podstawową znajomość języka polskiego, nie ma właściwego rozeznania w sprawach, które toczą się w Polsce i jego dotyczą. Działał bez świadomości, że uchybia terminowi, zaś w związku z doręczeniem decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej W. z dnia [...] czerwca 2015 r. dopiero w dniu [...] września 2015 r. nie było możliwe złożenie przez niego odwołania w terminie właściwym. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu było postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] grudnia 2015 r., odmawiające M. Adel S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej W. z dnia [..].06.2015r. Nr [...] orzekającej o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu oraz o zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen na okres 3 lat od dnia wydania decyzji. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to, nie było przedmiotem zaskarżenia do Sądu. Zgodnie z art. 58 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 2). Nie jest kwestionowane przez skarżącego, że doręczenie decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej W. z dnia [..].06.2015r. Nr [...] nastąpiło w sposób zastępczy, stosownie do art. 44 K.p.a. Przesyłkę próbowano doręczyć skarżącemu w sposób dwukrotny, jednak za każdym razem wracała z adnotacją "niepodjęto w terminie". Skoro obie przesyłki awizowano w identyczny sposób i organ stwierdził, że odbyło się to w zgodzie z art. 44 K.p.a., to należało przyjąć, że termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg już od doręczenia pierwszej przesyłki – czyli od dnia [...] czerwca 2015 r. (I awizo – [...] czerwca 2015 r.). Termin na wniesienie odwołania upłynął zaś [...] lipca 2015 r. Odwołanie zaś zostało wniesione w dniu [...] września 2015 r. W ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko organu, że skarżący M. S. był pouczony o obowiązku podawania aktualnego adresu zamieszkania. Dlatego nie można organom zarzucić, że przesyłkę adresowaną do skarżącego wysyłały na adres ul. [...] w W.. Jak wynika z akt sprawy przy pismach z dnia [...].04.2015 r. czy [...].05.2015 r. pouczono skarżącego, w języku dla niego zrozumiałym, o obowiązku zawiadomienia organu administracji o każdej zmianie swojego adresu. Skarżący podniósł, że organ na podstawie materiału dowodowego posiadał wiedzę, że pod wskazanym adresem nie mieszka. Wiedzę tę uzyskał od świadka H. K. z dnia [...].05.2015 r., w którym to świadek podaje, że M. S. w dniu [...].04.2015 r. został eksmitowany. Odnosząc się do tego zarzutu należy wskazać, że zgodnie z art. 41 § 1 K.p.a., w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomienia organu administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. W myśl zaś art. 41 § 2 K.p.a., w razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1, doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem wywiera skutek prawny. Na organie ciąży jednak obowiązek pouczenia strony, wynikający z art. 9 K.p.a., o powinności wynikającej z art. 41 § 1 K.p.a. Dla przyjęcia fikcji doręczenia na nieaktualny adres w przypadku niepoinformowania przez stronę organu o zmianie adresu w toku postępowania konieczne jest faktyczne doręczenie stronie pouczenia o skutkach zaniechania powiadomienia o zmianie adresu. Jeżeli pierwsze doręczenie nie zostało dokonane skutecznie (poprzez jego faktyczne odebranie), przyjęcie fikcji doręczenia nie jest możliwe. W niniejszej sprawie organ pouczył skarżącego o takim obowiązku (również w języku dla niego zrozumiałym), zatem był uprawniony do przyjęcia fikcji owego doręczenia. Wskazany przepis nakłada zatem na stronę obowiązek informowania organu o każdej zmianie adresu i w razie zaniedbania tego obowiązku daje organom podstawę do dalszego kierowania korespondencji na adres podany przez stronę. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że okoliczność, iż organy wiedziały o jego eksmisji uniemożliwiał kierowanie pism na znany organowi organ. Organy w niniejszej sprawie nie miały obowiązku ustalania nowego adresu skarżącego. Zaakceptowanie bowiem innego poglądu byłoby ignorowaniem woli adresata, który we własnym interesie podał właściwemu organowi adres miejsca pobytu, pod którym będzie odbierał wszelką korespondencję. To skarżący był stroną postępowania administracyjnego w sprawie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen, zatem w jego interesie leżało podanie adresu, pod którym będzie odbierał korespondencję. Zaniechając tego obowiązku dopuścił się niedbalstwa. Okoliczność, że skarżący po eksmisji zamieszkiwał krótkotrwale w różnych miejscach nie może stanowić usprawiedliwienia dla zaniechania obowiązku informowania organu o zmianie adresu. Zauważyć bowiem należy, że skarżący miał wiele możliwości uczynienia zadość obowiązkowi informowania o zmianie adresu po swojej wyprowadzce, jak np. ustanowienia pełnomocnika do doręczeń czy też skorzystania z usługi skrytki pocztowej. Skarżący natomiast - jak wynika z akt sprawy - konsekwentnie podawał adres zamieszkania - ul. [...]. w W.. Z akt sprawy wynika, że nawet w dniu [...].09.2015 r., tj. w dniu zatrzymania go przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w W., nadal posługiwał się wskazanym adresem jako miejscem swego zamieszkania. Jak słuszne wskazał skarżący, ustawodawca posługuje się wart. 58 § 1 K.p.a. pojęciem "uprawdopodobnienia", że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wymóg uprawdopodobnienia istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, a tylko prawdopodobieństwo prawdziwości twierdzenia o jakimś fakcie, który podlega ocenie organu. Jednakże z treści art. 58 k.p.a. wynika, że to strona powinna uwiarygodnić swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w terminowym dokonaniu czynności była od niej niezależna. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu odpowiedniego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu usprawiedliwia więc zaistnienie obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez nią należytej (odpowiedniej) staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. W niniejszej sprawie organy trafnie przyjęły, że skarżący nie uprawdopodobnił takich okoliczności. Dlatego rozstrzygnięcie w tym zakresie należy uznać za prawidłowe. Nie stanowi również okoliczności braku winy fakt, że jak twierdzi skarżący słabo posługuje się językiem polskim. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżący sporządzał w języku polskim osobiście pisma w toku postępowania administracyjnego. Również w toku przesłuchań wskazywał, że posługuje się językiem polskim. Za prawidłowe należało uznać przyjęcie przez Szefa Urzędu, że skarżący uchybił również 7 dniowemu terminowi na złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Stosowanie do art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. O decyzji organu I. instancji cudzoziemiec powziął informację w dniu [...].09.2015 r. Nie potwierdził faktu odbioru tej decyzji, jednak z akt sprawy wynika, że w tym dniu zapoznał się z jej rozstrzygnięciem. Zasadnym zatem było przyjęcie, wobec braku innych okoliczności, że w dniu [...].09.2015 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Nie można zatem podzielić stanowiska cudzoziemca, iż przyczyna uchybienia terminu upłynęła w dniu [...].09.2015 r. tj., kiedy to jego pełnomocnik zapoznał się z przedmiotową decyzją. Nie można również uznać, by w toku postępowania organy naruszyły przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.