IV SA/Wa 448/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Łukasz Pilip, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2007 r. sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 roku Wojewoda Mazowiecki odmówił zawieszenia postępowania w sprawie uchylenia dokonanej w dniu 14 lipca 2005 roku czynności materialno - technicznej zameldowania K. O. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd tytułu prawnego do tego lokalu. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda Mazowiecki stwierdził, że w postępowaniu o uchylenie czynności materialno - technicznej zameldowania organ bada wyłącznie czy czynność ta została dokonana zgodnie z prawem obowiązującym w dacie jej dokonania. Toczące się postępowanie w sprawie eksmisji z lokalu D. J. czy też postępowanie mające na celu ustalenie tytułu prawnego do tego lokalu nie stanowi zagadnienia wstępnego, które uzasadniałoby zawieszenie postępowania w sprawie, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika natomiast, że K. O. w dniu 14 lipca 2005 roku nie zamieszkiwał przy ul. [...] w W. co wynika jednoznacznie z jego oświadczenia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył K. O. twierdząc, iż trudno mu zrozumieć czym kierują się urzędnicy państwowi, którzy doskonale znając stan prawny jego lokalu mataczą i działają na jego szkodę. Urząd wszczął postępowanie w sprawie uznając, że nie mógł się zameldować w lokalu nr [...] przy ul. [...], gdyż nie posiadał tytułu prawnego do tego lokalu pomimo tego, że jest najemcą tego lokalu. Zdaniem K. O. w postępowaniu toczącym się w jego sprawie ma miejsce rażące naruszenie jego praw wynikających z Konstytucji jak również łamany jest art. 5 kodeksu cywilnego. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 roku, Nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu postanowienia Minister stwierdził, że Wojewoda w tej samej dacie, w której wydał postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania wydał również decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Tym samym zakończyło się postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia czynności materialno - technicznej zameldowania. Podstawowym warunkiem rozpoznania przez organ administracji żądania strony zawieszenia postępowania jest, \ postępowanie administracyjne było w toku. Tymczasem w dacie złożenia przez K. O. zażalenia postępowanie administracyjne już się nie toczyło. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył K. O. wnosząc o jego uchylenie i umorzenie prowadzonego przeciwko niemu postępowania. Zdaniem skarżącego skoro Wojewoda wydał postanowienie, to zgodnie z art. 141 kpa przysługuje mu prawo wniesienia na nie zażalenia, które winno być przez Ministra rozpatrzone. Jeżeli na przeszkodzie rozpoznaniu zażalenia staje wydana w tym samym dniu decyzja, to Minister w trybie art. 156 kpa winien ją wyeliminować. Naruszony też został zdaniem skarżącego art. 10 kpa oraz art. 11 kpa poprzez pozbawienie skarżącego możliwości złożenia wyjaśnień. Uniemożliwiono tez skarżącemu przejrzenie akt sprawy czym naruszony został art. 73 kpa. Minister zaniechał też działań wynikających z art. 156 w zw. z art. 157 kpa w związku z niezasadną podstawą postanowień i decyzji Wojewody Mazowieckiego. Zaniechano również działań mających na celu wyjaśnienie rażąco niezasadnych działań urzędników. Skarżący opisał również przebieg postępowania administracyjnego oraz uchybienia jakich dopuścili się jego zdaniem urzędnicy. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego postanowienia z prawem materialnym i procesowym. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania jest postępowaniem wpadkowym w stosunku do postępowania głównego. W sytuacji, gdy główne postępowanie zostanie zakończone postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania staje się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie wniosek o zawieszenie postępowania złożony został na etapie postępowania odwoławczego od decyzji Prezydenta Miasta W. Wojewoda Mazowiecki rozpoznając wniosek skarżącego odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego. Wojewoda nie miał obowiązku wstrzymania rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta W. do czasu rozpoznania zażalenia wniesionego przez skarżącego. Żaden przepis kpa nie nakłada na organ administracji takiego obowiązku. Co więcej, w sytuacji, gdy organ odwoławczy uznaje, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania i jednocześnie uważa, że istnieją podstawy do rozpoznania sprawy wstrzymywanie się z jej załatwieniem narażałoby go na zrzut bezczynności. Twierdzenie, że Minister powinien z urzędu stwierdzić nieważność decyzji organu odwoławczego w celu umożliwienia merytorycznego rozpoznania zażalenia skarżącego na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego nie znajduje żadnego uzasadnienia. Jak już to wyżej wskazano merytoryczne rozpoznanie sprawy pomimo wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania jest dopuszczalne i nie stanowi naruszenia prawa. Zarzut skarżącego dotyczący pozbawienia go możliwości złożenia wyjaśnień nie może być podstawą uchylenia zaskarżonego postanowienia. Zagadnienie, które miało uzasadniać zawieszenie postępowania było zagadnieniem prawnym. Ocena zasadności wniosku nie wymagała prowadzenia postępowania dowodowego, tylko oceny prawnej. Swoje argumenty, które przemawiać miały za zawieszeniem postępowania, skarżący przedstawił we wniosku o zawieszenie postępowania, ewentualne wyjaśnienia sprowadzałyby się do powtórzenia tych argumentów. Odnośnie niemożności zaznajomienia się z aktami sprawy również stwierdzić należy, że przy rozpoznawania sprawy zawieszenia postępowania nie było prowadzone postępowanie dowodowe. Wszystkie argumenty, które miałyby przemawiać za zawieszeniem postępowania znane były skarżącemu, gdyż sformułował je on w swoim wniosku o zawieszenie postępowania. Bezzasadny jest zarzut skarżącego, że został pozbawiony prawa merytorycznego rozpoznania zażalenia. W sytuacji, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe organ administracji nie może rozpoznawać sprawy merytorycznie. Podkreślić należy, iż umorzenie postępowania w sprawie zawieszenia postępowania nie pozbawia skarżącego możliwości podnoszenia zarzutu konieczności zawieszenia postępowania w skardze do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody Mazowieckiego. Sąd rozpoznając skargę na decyzję oceni wówczas czy przedstawione przez skarżącego argumenty uzasadniały zawieszenie postępowania czy też nie. Zarzut, iż Minister zaniechał działań mających na celu wyjaśnienie rażąco niezasadnych działań urzędników jest bezzasadny, w toku postępowania administracyjnego organ odwoławczy dokonuje oceny prawidłowości rozstrzygnięcia wydanego przez organ pierwszej instancji. Jeśli skarżący uważa, że urzędnicy przy rozpoznawaniu sprawy podejmowali niezasadne działania może złożyć skargę. Zgodnie z treścią art. 277 kpa przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników. Rozpoznanie skargi następuje w odrębnym postępowaniu skargowym. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji umorzył postępowanie odwoławcze. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie to w świetle przepisów kpa było niewłaściwe. Zakończenie postępowania głównego spowodowało bowiem, że bezprzedmiotowe stało się nie tylko postępowanie odwoławcze, ale całe postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania. Organ odwoławczy w takiej sytuacji, zdaniem Sądu, powinien uchylić postanowienie Wojewody o odmowie zawieszenia postępowania i umorzyć całe postępowanie (art. 138 § 1 pkt 2 kpa stosowany odpowiednio do postanowień). Biorąc jednak pod uwagę fakt, iż postanowienie Wojewody było postanowieniem o odmowie zawieszenia postępowania uchybienie Ministra polegające na umorzeniu tylko postępowania odwoławczego w ocenie Sądu nie uzasadniało uchylenia zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.