IV SA/Wa 451/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla J. S. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. J. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 29 marca 2010 r. oraz kopii pocztowego przekazu pieniężnego z marca 2010 r. wynika, że skarżący jest osobą samotną. Jedynym źródłem jego utrzymania jest świadczenie rentowe w miesięcznej wysokości 947,11 zł netto. Ze względu na zły stan zdrowia miesięcznie przeznacza kwotę 350,00 zł na zakup niezbędnych leków, a także kwotę około 200,00 zł na dojazdy do poradni specjalistycznych i rehabilitację. Miesięczne koszty zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych wynoszą 300,00 zł. Skarżący nie posiada nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze skarżącego należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W sytuacji bowiem, gdy wnioskodawca przeznacza około 850,00 zł miesięcznie na koszty leczenia i zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, a nie posiada zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, to dochód w wysokości 947,11 zł miesięcznie nie pozwala mu poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.