IV SA/Wa 457/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia del. SO Aleksandra Westra, , po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej oddala skargę. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w Warszawie z 20 stycznia 2022 r. (dalej też: "organ odwoławczy", "Dyrektor Generalny"), w której utrzymano w mocy decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] (dalej też: "organ pierwszej instancji", "Dyrektor Regionalny" z [...] sierpnia 2021 r. o odmowie wydania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej. Stan sprawy przedstawia się następująco: K. B. wniósł do Dyrektora Regionalnego o wydanie decyzji zezwalającej na trwałe wyłączenie z produkcji 0,7926 ha gruntu leśnego stanowiącego część działki o numerze ewidencyjnym `, położonej w obrębie [...] gmina [...], na cele budowlane związane z budownictwem usługowym. Zamiarem wnioskodawcy było bowiem rozpoczęcie innego niż leśny lub rolniczy sposób użytkowania gruntów. Dyrektor Regionalny decyzją [...] sierpnia 2021 r. odmówił wydania decyzji zezwalającej na wyłączenie z produkcji leśnej części działki ewidencyjnej nr [...], położonej w obrębie [...] gmina [...]. Według organu pierwszej instancji, zgodnie z obowiązującymi miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego, zabudowa na działce nr [...] możliwa jest wyłącznie w granicach nieprzekraczalnej linii zabudowy - zgodnie z rysunkiem planu, przy czym na wschodniej części działki dopuszczono jedynie lokalizację urządzeń parkowych, sportu i rekreacji. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie. W wyniku rozpatrzenia odwołania, Dyrektor Generalny decyzją z 20 stycznia 2022 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego z [...] sierpnia 2021 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że z dokumentów zebranych w sprawie wynika, że działka [...] objęta jest dwoma aktualnie obowiązującymi miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego: 1) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru nadmorskiego strefy centralnej [...] zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2005 r., zmienionej Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Grunt leśny przedmiotowej działki oznaczony jest w planie miejscowym jako teren zabudowy usługowej z zielenią urządzoną o charakterze leśnym (1.U-ZPL). Jednakże część przedmiotowego lasu położona jest jednocześnie w strefie oznaczonej jako kompleks leśno-parkowy (oznaczonej szrafem na załączniku graficznym planu). Zgodnie z art. 17 pkt 6 lit. c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 r. poz. 741, z późn. zm.) wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno: [...] występuje o zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne - tutaj wymagają tego przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Zgodnie z pismem Burmistrza Miasta [...] z [...] lutego 2020 r. "Na wschodniej części działki znajduje się kompleks leśno-parkowy, na którym dopuszcza się lokalizację urządzeń parkowych, sportu rekreacji wzbogacających formy wypoczynku i przedłużające przebywanie na wolnym powietrzu z wyjątkiem terenu leśnego kompleksu izolacyjnego, bioklimatycznego i krajobrazowego, gdzie dopuszcza się jedynie lokalizację urządzeń parkowych - bez naruszenia drzewostanu. W związku z powyższym informuję, że zagospodarowanie całego obszaru lasu na działce [...] na cel zabudowy usługowej nie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego". Organ nie potwierdził argumentu strony, że na żadnym etapie postępowania nie podnoszono kwestii przeznaczenia tego terenu zgodnie z istniejącym planem miejscowym. Dyrektor Regionalny pismem z 4 marca 2020 r. poinformował stronę o stanowisku Burmistrza Miasta [...] (dołączając pismo Burmistrza Miasta [...] z [...] lutego 2020 r.). W ww. piśmie Dyrektor Regionalny zwrócił się też do strony o rozważenie korekty wniosku przez wskazanie odrębnych powierzchni przeznaczonych do wyłączenia z produkcji leśnej zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bądź też ewentualnie rezygnację z wyłączenia części powierzchni leśnej. Strona przy piśmie z 19 maja 2020 r. przesłała dokumentację kartograficzną z określeniem powierzchni przewidzianej do wyłączenia z produkcji leśnej, tj. 0,5494 ha, z przeznaczeniem pod budowę budynku usługowego z zabudową kondygnacji podziemnej, miejsc parkingowych oraz infrastruktury towarzyszącej. Kolejno pismem z 25 maja 2020 r. Dyrektor Regionalny poinformował stronę o niezgodności przedłożonego projektu zagospodarowania działki z obowiązującymi planami przestrzennymi oraz wezwał stronę do jego korekty z uwzględnieniem wszystkich uwag wykazanych w piśmie Burmistrza Miasta [...]. Strona w odpowiedzi na ww. pismo wniosła do Dyrektora Regionalnego o wizję lokalną z udziałem przedstawiciela Miasta [...] , celem uzgodnienia stanowiska zarówno Urzędu Miejskiego, jak i Lasów Państwowych. Ponadto, w protokole z [...] sierpnia 2020 r., z okazania dokumentów przedmiotowej sprawy, strona wyraziła stanowisko że teren oznaczony jako 1.U-ZPL w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest zgodnie z kartą terenu pod zabudowę usługową, nie zawiera określonej linii zabudowy, w związku z czym przyjmuje się odległość 6 m od działki drogowej wg przepisów ogólnych i wniosek o wyłączenie wnioskowanej powierzchni jest zgodny z zapisami w miejscowym planie, wnioskowana powierzchnia jest dopuszczalna dla tego terenu z zachowaniem odległości budynku wynikających z odrębnych przepisów. Przeprowadzanie oględzin terenowych uznano za bezprzedmiotowe. Zgodnie z obowiązującymi miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego obszaru nadmorskiego strefy centralnej [...], zatwierdzonymi Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2005 r., zmienioną Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2011 r.: dla części przedmiotowej działki, znajdującej się w obszarze planistycznym 1.1.U - teren zabudowy usługowej z zakresu turystyki, rekreacji, wypoczynku, odnowy biologicznej, ochrony zdrowia, w tym gastronomii i hotelarstwa z wykluczeniem pól biwakowych i kempingów, z określoną nieprzekraczalną linią zabudowy, m.in. ustalono: powierzchnię zabudowy dla całego terenu 1.1.U i kompleksu leśno – parkowego zlokalizowanego w sąsiedztwie - do 30 %, powierzchnię biologicznie czynną dla całego terenu 1.1.U i kompleksu leśno - parkowego zlokalizowanego w sąsiedztwie - nie mniej niż 40 %, dla części przedmiotowej działki, objętej wnioskiem, znajdującej się w obszarze planistycznym 1.U-ZPl - teren zabudowy usługowej z zielenią urządzoną o charakterze leśnym, z dopuszczeniem usług związanych z rekreacją, wypoczynkiem, odnową biologiczną i ochroną zdrowia wraz z zapleczem noclegowym i gastronomicznym w rodzaju hotelu, pensjonatu, ośrodka wypoczynkowego czy zespołu leczniczo - rekreacyjnego, bez określenia, nieprzekraczalnej linii zabudowy m.in. ustalono: powierzchnię zabudowy do 20 %, powierzchnię biologicznie czynną nie mniej niż 60 % - zakaz lokalizacji zabudowy kubaturowej poza terenami wyznaczonymi liniami nieprzekraczalnymi dla zabudowy, dopuszcza się lokalizację urządzeń parkowych, sportu i rekreacji wzbogacających formy wypoczynku i przedłużające przebywanie na wolnym powietrzu z wyjątkiem terenu leśnego kompleksu izolacyjnego, bioklimatycznego i krajobrazowego, gdzie dopuszcza się jedynie lokalizację urządzeń parkowych bez naruszenia drzewostanu, zagospodarowanie terenu zielenią urządzona, towarzyszącą ustalonemu przeznaczeniu terenu w planie. Zabudowa na działce nr [...] możliwa jest wyłącznie w granicach nieprzekraczalnej linii zabudowy - zgodnie z rysunkiem planu, na obszarze planu 1.1.U, przy czym na wschodniej części działki na obszarze planu 1.U-ZPl dopuszczono jedynie lokalizację urządzeń parkowych, sportu i rekreacji. Strona w swoim wniosku przedmiotowych ograniczeń nie uwzględniła, co przesądziło o uznaniu niezgodności zamierzenia strony z przeznaczeniem gruntu i uniemożliwiło wydanie decyzji zgodnej z jej wnioskiem. Nie można się również zgodzić ze stanowiskiem strony przedstawionym w piśmie z 12 stycznia 2022 r.: "Zgodnie z załączonym rysunkiem planu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nadmorskiej strefy centralnej [...] wykazano obszar kompleksu leśno-parkowego, który stanowi tylko część terenu oznaczonego symbolem 1.U-ZPl a nie jego całość. Oznaczonym szrafem na załączniku graficznym tego planu jest jedynie obszar 12 metrów wzdłuż granic całego obszaru", z uwagi na to, że ww. interpretacja strony nie ma potwierdzenia w żadnym z ww. miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, zatem na obszarze oznaczony symbolem 1.U-ZPl (na wschodniej części działki) dopuszczono jedynie lokalizację urządzeń parkowych, sportu i rekreacji. Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że Dyrektor RDLP prawidłowo ocenił stan prawny przedmiotowej działki i wydał decyzję, w której odmówił wydania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu leśnego z produkcji na cel zabudowy usługowej. K. B. w skardze na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w Warszawie z 20 stycznia 2022 r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego decyzje wydane w sprawie naruszają obowiązując dla tego terenu plan zagospodarowania przestrzennego i są sprzeczne z jego zapisami. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie słusznego interesu prawnego strony poprzez uniemożliwienie realizacji procesu inwestycyjnego na skutek odmowy odlesienia gruntów i w konsekwencji tych decyzji nie można przystąpić do procedury uzyskania pozwolenia na budowę. Jednocześnie zarzucam naruszenie przepisów postępowania administracyjnego wynikającego z przyjęcia za dowód w sprawie pisma Burmistrza [...] z [...] lutego 2020 r. jako nieuprawnionej interpretacji zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przy wydawaniu decyzji organy oparły się na swobodnej interpretacji zapisów planu dokonanej przez Burmistrza [...], a nie na stosownych zapisach uchwał. Miejscowy Plan Zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i jego treść determinuje możliwości ewentualnego wyłączenia gruntu z produkcji leśnej. Działka oznaczona numerem geodezyjnym [...] w [...] o powierzchni 2,4282 ha składa się z dwóch części, tj. południowej i północnej. Część północna nieruchomości (zwana też "wschodnią") znajduje się w jednostce 1.U-ZPL określającej tereny zabudowy usługowej z zielenią urządzoną o charakterze leśnym. Tutaj dopuszcza się usługi związane z rekreacją, wypoczynkiem, odnową biologiczną i ochroną zdrowia wraz z zapleczem noclegowym i gastronomicznym w rodzaju hotelu, pensjonatu, ośrodka wypoczynkowego czy zespołu leczniczo - rekreacyjnego. Wyklucza się lokalizację usług nieodpowiadających przeznaczeniu terenu i niezwiązanych bezpośrednio z funkcjonowaniem dopuszczonych usług. Zakazuje się lokalizacji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej. Część południowa nieruchomości (zwana też "zachodnią") o powierzchni ok. 1,49 ha to teren zabudowy usługowej z zakresu turystyki, rekreacji, wypoczynku, odnowy biologicznej, ochrony zdrowia, w tym gastronomii i hotelarstwa z wykluczeniem pól biwakowych i kempingów. Zakazuje się lokalizacji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej. Zgodnie z informacją uzyskaną z Urzędu Miasta [...] (pismo z 27 stycznia 2022 r.), w ocenie skarżącego Burmistrz nie ma kompetencji do interpretacji miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wobec powyższego pismo z [...] lutego 2020 r. ([...]) jako nieuprawniona interpretacja zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może stanowić dowodu w sprawie i być podstawą do wydania decyzji odmownych. Braki i niejasności w planach zagospodarowania przestrzennego nie mogą skutkować odmownymi decyzjami organów administracji leśnej. W toku postępowania organy te winny opierać swoje decyzje na literalnym brzmieniu zapisów w planie zagospodarowania przestrzennego, a nie w oparciu o subiektywne spostrzeżenia Burmistrza [...]. Jednocześnie stanowisko skarżącego zostało wyraźnie wykazane przez pełnomocnika 17 sierpnia 2020 r., który w siedzibie RDLP w [...] ustosunkował się do braku linii zabudowy w obowiązującym planie i stosowaniu w takim przypadku przepisów ogólnych o odległościach zabudowy od dróg. Takie stanowisko nadal podtrzymał w skardze. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2022 r., poz. 329) - dalej w skrócie: "p.p.s.a."], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2021 r. nie narusza prawa w stopniu dającym podstawę do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Z powyższego wynika, że Dyrektor Generalny rozpatrzył wniosek skarżącego w kierunku możliwości wydania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu leśnego na cel zabudowy usługowej, czyli w kierunku rozpoczęcia innego niż leśny sposobu użytkowania. Ostatecznie doszedł do przekonania, że wyłączenie jest niemożliwe. Z przedstawionego stanu sprawy, wydanych w sprawie decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że przedmiotem kontroli Sądu pod względem zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym była decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, w której odmówiono skarżącemu trwałego wyłączenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją z 20 stycznia 2022 r. zainicjował wniosek skarżącego dotyczący wydania decyzji zezwalającej na trwałe wyłączenie z produkcji leśnej na cele budowlane usługowe powierzchni 0,7926 ha z działki o numerze ewidencyjnym [...] o ogólnej powierzchni 2,4282 ha, położonej w obrębie ewidencyjnym [...]. Z załączonych do wniosku dokumentów wynikało, że przedmiotowa działka w części zawnioskowanej do wyłączenia stanowi użytek leśny – LsVI (wypis z rejestru gruntów z [...] grudnia 2019 r.) i drzewostan w granicach działki Oddział 1b i 1c został zaliczony do lasów ochronnych na podstawie Uproszczonego Planu Urządzania Lasu Komunalnego Gminy Miasta [...] obowiązującego w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2019 r. (pismo Starosty [...] z [...] grudnia 2019 r.). Skarżący przy piśmie z 19 maja 2020 r. przesłał dokumentację kartograficzną z określeniem powierzchni przewidzianej do wyłączenia z produkcji leśnej, tj. 0,5494 ha z przeznaczeniem pod budowę budynku usługowego z zabudową kondygnacji podziemnej, miejsc parkingowych oraz infrastruktury towarzyszącej. Wyłączenie z produkcji gruntów leśnych przeznaczonych na cele nieleśne – zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ((Dz. U. z 2021 r., poz. 1326) – dalej jako: "ustawa o ochronie gruntów"] - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Pojęcie wyłączenia gruntów z produkcji zostało zdefiniowane w art. 4 pkt 11 ustawy o ochronie gruntów. Jak stanowi ten przepis, ilekroć w ustawie jest mowa o wyłączeniu gruntów z produkcji – rozumie się przez to rozpoczęcie innego niż [...] leśne użytkowanie gruntów [...]. Wyłączenie z produkcji jest czynnością faktyczną, która w świetle przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów nastąpić może tylko po wydaniu decyzji zezwalającej na takie wyłączenie i w jej następstwie. W przeciwnym wypadku wyłączenie z produkcji narusza przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (wyrok NSA z 27 maja 2021 r., sygn. I OSK 157/21, publ. Lex nr 3192300). W decyzjach wydawanych na podstawie art. 11 ustawy o ochronie gruntów, w zakresie wyłączenia gruntów leśnych z produkcji organ nie może przyznać pierwszeństwa interesowi strony, jakim jest realizacja procesu inwestycyjnego. W przypadku gdy nie dochodzi bowiem do spełnienia przesłanek kwalifikujących grunt do wyłączenia z produkcji, wyłączenie ze względu na interes strony jest niedopuszczalne i niezgodne z prawem. Działka [...] objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru nadmorskiego strefy centralnej [...] (Uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2005 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru nadmorskiego strefy centralnej [...] i Uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru nadmorskiego strefy centralnej [...] dla fragmentu terenu oznaczonego symbolem 1.U-ZPL). Z tzw. Karty terenu zawierającej ustalenia planistyczne wynika, że grunt leśny działki [...] o powierzchni 0,7926 ha oznaczony jest symbolem planistycznym 1.U-ZPL. Przeznaczenie tego terenu to: teren zabudowy usługowej z zielenią urządzoną o charakterze leśnym. Na tym terenie dopuszcza się usługi związane z rekreacją, wypoczynkiem, odnową biologiczną i ochroną zdrowia wraz z zapleczem noclegowym i gastronomicznym w rodzaju hotelu, pensjonatu, ośrodka wypoczynkowego czy zespołu leczniczo – rekreacyjnego. Wyklucza się lokalizację usług, które nie odpowiadają przeznaczeniu terenu i nie są związane bezpośrednio z funkcjonowaniem dopuszczonych usług. Zakazuje się lokalizacji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej; zakazuje się lokalizacji zabudowy kubaturowej poza terenami wyznaczonymi liniami nieprzekraczalnymi dla zabudowy; dopuszcza się lokalizację urządzeń parkowych, sportu i rekreacji wzbogacających formy wypoczynku i przedłużające przebywanie na wolnym powietrzu z wyjątkiem terenu leśnego kompleksu izolacyjnego, bioklimatycznego i krajobrazowego, gdzie dopuszcza się jedynie lokalizację urządzeń parkowych bez naruszenia drzewostanu. Na terenie leśnego kompleksu izolacyjnego (bioklimatycznego i krajobrazowego) obowiązuje zakaz wycinki drzew. Organ wskazał, że grunt leśny przedmiotowej działki oznaczony jest w planie jako teren zabudowy usługowej z zielenią urządzoną o charakterze leśnym (1.U-ZPL). Jednakże część przedmiotowego lasu położona jest jednocześnie w strefie oznaczonej jako kompleks leśno-parkowy. Zabudowa na działce [...] możliwa jest wyłącznie w granicach nieprzekraczalnej linii zabudowy - zgodnie z rysunkiem planu na obszarze planu oznaczonym symbolem 1.1.U, natomiast na wschodniej części działki na obszarze planu 1.U-ZPl dopuszczono jedynie lokalizację urządzeń parkowych, sportu i rekreacji. Skarżący w swoim wniosku przedmiotowych ograniczeń nie uwzględnił, co przesądziło o uznaniu niezgodności jego zamierzenia z przeznaczeniem gruntu i uniemożliwiło wydanie decyzji zgodnie z jego wnioskiem. Nie ma możliwości wyłączenia wskazanego przez skarżącego gruntu leśnego z produkcji na cel określony we wniosku. W zaskarżonej decyzji organ również wskazał, że przedmiotowy grunt wymagał zgody na zmianę przeznaczenia z gruntu leśnego na cele nieleśne, niemniej nie wykazał, że tego rodzaju zgoda została wydana w trakcie procedury planistycznej, tym samym doszło do przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne, co zgodnie z treścią art. 11 ustawy o ochronie, jest podstawowym warunkiem wyłączenia. Do wyłączenia z produkcji leśnej kwalifikuje się wyłącznie grunt przeznaczony w planie zagospodarowania przestrzennego na cele nieleśne, a przeznaczenie jest dopuszczalne za zgodą organu właściwego. Brak zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne w obowiązującym planie miejscowym wyklucza możliwość wydania decyzji zezwalającej na wyłącznie z produkcji rolniczej gruntu przeznaczonego pod planowaną inwestycję. W ocenie Sądu organ przeprowadził postępowanie zgodnie z zasadami ogólnymi i dowodowymi postępowania administracyjnego. Zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Na jego podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne. W efekcie ocena stanu faktycznego i stanu prawnego dotyczącego sprawy znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. organ był zobowiązany jako dowody dopuścić wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie było sprzeczne z prawem. W swobodnej ocenie materiału dowodowego organ miał na względzie całokształt dowodów zgromadzonych w sprawie. Miarodajne dla rozstrzygnięcia sprawy były zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Natomiast pismo Burmistrza Miasta [...] z [...] lutego 2020 r. stanowiło jeden z dowodów wchodzących w zakres materiału sprawy, oceniony zgodnie ze wspomnianą już wyżej zasadą określoną w art. 80 k.p.a. Korzystanie też z wiedzy organu uchwałodawczego plan, jak słusznie zauważył organ, jest praktykowane w tego rodzaju sprawach. Wobec wykazania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nie doszło do uwzględnienia skargi. Zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami postępowania i prawa materialnego. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 151 p.p.s.a. – oddalił skargę.