IV SA/Wa 458/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 16 stycznia 2013 r. M. A., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], którą uchylono decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2012 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terytorium RP oraz przekazano sprawę organowi I instancji. Sąd w piśmie z dnia 12 marca 2013 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto pełnomocnikowi wysłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 6 marca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi dnia 15 marca 2013 r. W pismach z dnia 21 marca i 19 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przedłużenie terminów do uzupełnienia braków formalny skargi, ponieważ ma trudności ze skontaktowaniem się ze swoim mocodawcą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto zgodnie z art. 220 § 3 Ppsa skarga podlega odrzuceniu, gdy nie została opłacona. Stosownie do art. 37 § 1 Ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Stwierdzić należy, ze w niniejszej sprawie radca prawny reprezentujący skarżącego nie dołączył stosownego pełnomocnictwa. Ponadto pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych nie upoważniało go do występowania przed sądami administracyjnymi. Wobec tego Sąd wezwał radcę prawnego reprezentującego skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi i nadesłanie pełnomocnictwa. Skoro stosowne wezwanie w tym zakresie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 marca 2013 r., to termin na usunięcie braku formalnego skargi w postaci nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego upłynął w dniu 22 marca 2013 r. W wyznaczonym terminie nie nadesłano stosownego dokumentu, pełnomocnik zwrócił się jedynie w pismach z dnia 21 marca i 19 kwietnia 2013 r. o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalny skargi, ponieważ ma trudności ze skontaktowaniem się ze swoim mocodawcą. Wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Zgodnie z art. 84 Ppsa przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Przepis ten nie mógł jednak mieć zastosowania w niniejszej sprawie ponieważ przedłużenie terminu dopuszczalne jest bowiem jedynie w przypadku terminów sądowych. Natomiast termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 3 Ppsa. Ponadto, jak wynika z pisma Oddziału Finansowo – Budżetowego Sądu z dnia 2 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego nie wykonał w ustawowym terminie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 6 marca 2013 r. i do dnia 22 marca 2013 r. nie uiścił wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 Ppsa należało orzec jak w sentencji.