IV SA/Wa 459/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2012 r. sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z [...] stycznia 2012 r. - zaskarżonym skargą przez W. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - utrzymało w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] grudnia 2012 r. odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dia inwestycji polegającej na budowie ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na działce nr [...] we wsi J. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium powołało treść art. 53 ust. 4 pkt 10a i art. 39 ust 3 pkt 3 ustawy z dnia 23 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm., dalej w skrócie: u.p.z.p.) oraz wskazało, iż według ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy J., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy J. nr [...] z [...] września 1994 r., który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. (art. 87 ust 3 u.p.z.p.), teren planowanej inwestycji znajduje się w kolizji z planowaną ponadlokalną trasą drogową L. - J. - L. (tzw. L.). Ten element układu drogowego uwzględniony jest nadto w Planie Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...], zatwierdzonego uchwałą Sejmiku Województwa [...] z [...] czerwca 2004 r. nr [...]. Wyklucza to dokonanie pozytywnego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji. Odnosząc się do zarzutu zażalenia W. Z., organ odwoławczy wyjaśnił, iż bez znaczenia dla dokonywania uzgodnień w niniejszej sprawie pozostaje okoliczność, że dla przedmiotowej działki w innym postępowaniu wydana została decyzja o warunkach zabudowy w myśl art. 53 ust. 5a u.p.z.p. Powołany przepis daje gwarancję właścicielom nieruchomości zarezerwowanych pod inwestycje celu publicznego, że po upływie okresu zawieszenia postępowania, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się pomimo braku uzgodnienia. W ten sposób są zabezpieczone prawa właścicieli nieruchomości. W. Z. w skardze wskazała, iż organy administracji publicznej utrudniają jej decydowanie o swojej własności poprzez odmowę uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na działce nr [...] we wsi J. Organ główny przygotował projekt i przedstawił go do uzgodnienia wszystkim niezbędnym organom. Poza Marszałkiem Województwa [...], wszystkie organy uzgodniły pozytywnie ten projekt. W ocenie skarżącej działanie Marszałka i Kolegium jest działaniem bezprawnym, a zamiar budowy L. trwa już 30 lat. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - w odpowiedzi na skargę - wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, iż postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] stycznia 2012 r. i utrzymane nim w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] grudnia 2011 odpowiadają prawu. Podstawę materialnoprawną postanowienia uzgodnieniowego stanowił przepis art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) - dalej w skrócie: u.p.z.p., który obliguje organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy, do uprzedniego uzgodnienia projektu decyzji z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 u.p.z.p. Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 10a u.p.z.p. decyzje o warunkach zabudowy uzgadnia się z wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 - w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139 ze zm.). W myśl z kolei art. 39 ust. 3 pkt 3 u.p.z.p. w planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia strategii rozwoju województwa oraz określa się w szczególności rozmieszczenie inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 K.p.a. (art. 53 ust. 5 u.p.z.p.). Dotyczą one oceny zgodności decyzji z przepisami prawa regulującymi konkretną sprawę w związku, z którą ustawodawca nakłada obowiązek uzgodnienia. Organ uzgadniający działa, więc opierając się na stosownych przepisach normujących przedmiotowy zakres uzgodnienia. Organem uzgadniającym jest najczęściej organ właściwy w sprawach będących przedmiotem uzgodnienia, a zatem wyspecjalizowany, stąd też do jego właściwości przechodzi kontrola zgodności zamierzenia inwestycyjnego z daną regulacją materialnego prawa administracyjnego. Organ uzgadniający nie może wyjść poza ustawowo określony zakres uzgodnienia, a oceny dokonuje z punktu widzenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego, regulującego daną kwestię. Uzgodnienie jest formą wiążącego wpływu jednego organu na drugi, przez uzależnienie możliwości wydania aktu od akceptacji jego treści przez organ uzgadniający (wyrok NSA z 9.05.2001 r., sygn. akt IV SA 2255/99, publ. Lex nr 55769). 2 tak określonych granic działania organu uzgadniającego wynika, iż odmowa uzgodnienia może nastąpić tylko na podstawie wskazanego wprost przepisu prawa (Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, red. prof. zw. dr hab. Zygmunt Niewiadomski, Warszawa 2004, str. 428). W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji - właściwe dla omawianego uzgodnienia - w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie wpadkowe (uzgodnienowe), a wydane postanowienia odpowiadają prawu. Według ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy J., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy J. nr [...] z [...] września 1994 r., który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. (art. 87 ust 3 u.p.z.p.), teren planowanej inwestycji przeznaczony został pod budowę ponadlokalnej trasy drogowej L. - J. - L. (tzw. L.). Planowana przez skarżącą inwestycja pozostaje, zatem w kolizji z inwestycją celu publicznego o ponadlokalnym znaczeniu, co uniemożliwia pozytywne uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy. Organ uzgadniający - dokonując oceny projektu tej decyzji z punktu widzenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego regulującego określoną kwestię - w sposób prawidłowy uznał, iż w realiach niniejszej sprawy istotne są również postanowienia zawarte w uchwale Sejmiku Województwa [...] z [...] czerwca 2004 r. nr [...] w sprawie uchwalenia Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]), zgodnie z którymi na terenie planowanej inwestycji również przewidziana jest ww inwestycja drogowa, a więc także i w tym dokumencie działka skarżącej objęta jest zamierzeniem realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym. Plan miejscowy zagospodarowania województwa w części dotyczącej rozmieszczenia ponadlokalnych inwestycji celu publicznego stanowi podstawę do uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Stanowi o tym wprost przepis art. 53 ust. 4 pkt 10a u.p.z.p. Racjo legis takiego uregulowania wynika niewątpliwie z potrzeby respektowania ustaleń planu województwa przy ustalaniu warunków zabudowy w drodze decyzji o warunkach zabudowy, w sytuacji braku gminnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak konieczności uwzględniania zapisów planów województwa w zakresie ponadlokalnych inwestycji celu publicznego podczas ustalania warunków zabudowy w drodze decyzji administracyjnych, a więc przy braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prowadziłby, bowiem do całkowitego zdeprecjonowania postanowień planów województwa i dawałby możliwości zupełnego nieliczenia się z planowaniem o ponadlokalnym charakterze. Plan zagospodarowania przestrzennego województwa jest aktem, którego regulacje stanowią wytyczne dla planowania przestrzennego na niższym szczeblu i wiążą bezpośrednio podmioty funkcjonujące wewnątrz systemu administracji publicznej. Wobec powyższego organ dokonujący uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji skarżącej nie mógł pominąć zapisów wojewódzkiego planu zagospodarowania przestrzennego, stanowiących o planowanej budowie trasy drogowej na terenie, na którym znajduje się nieruchomość skarżącej. Działania organu nie można ocenić, jako naruszającego prawo. Jednocześnie wyjaśnić należy skarżącej - za organem - że właściciele nieruchomości znajdujących się na terenach, na których planowane są inwestycje celu publicznego o ponadlokalnym charakterze, znajdują ochronę w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku bierności organów odpowiedzialnych za realizację inwestycji celu publicznego. Otóż w myśl art. 53 ust 5a u.p.z.p., który stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy (art. 64 ust 1 u.p.z.p.), w przypadku odmowy uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego przez organy, o których mowa w ust. 4 pkt 10, z uwagi na zamiar realizacji na objętym wnioskiem terenie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zawiesza się na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Jeżeli w okresie zawieszenia postępowania administracyjnego nie uchwalono miejscowego planu albo nie ustalono lokalizacji inwestycji celu publicznego, związanej z tymi zadaniami, decyzję wydaje się pomimo braku tego uzgodnienia. Powołany przepis wskazuje co prawda jedynie na art. 53 ust. 4 pkt 10 u.p.z.p., jednakże brak wskazania również na art. 53 ust. 4 pkt 10a pozostaje - zdaniem Sądu - bez znaczenia dla jego wykładni literalnej skoro w dalszej części tego przepisu wprost wskazuje się, iż zamiar realizacji na objętym wnioskiem terenie zadań rządowych albo samorządowych, dotyczyć ma przedsięwzięć służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa zarówno w art. 39 ust. 3 pkt 3 (art. 53 ust. 4 pkt 10a u.p.z.p.), jak i art. 48 (art. 53 ust. 4 pkt 10 u.p.z.p.). I właśnie ta regulacja mogła zaważyć na możliwości uzyskania przez skarżącą pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji zamierzonej na działce [...]. Podsumowując wskazać należy, iż Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w aspekcie uchybień, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] stycznia 2012 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] grudnia 2011 r. nie naruszają prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak również innych przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 151 P.p.s.a. - oddalił skargę, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.