IV SA/Wa 462/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komitetu [...] w O. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2007r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia postanawia odrzucić skargę Oceniając dopuszczalność zaskarżenia postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2007 roku, wydanego na podstawie art. 111 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a. ocenić należy, czy zaskarżone postanowienie mieści się katalogu aktów lub czynności administracyjnych, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego. Dopuszczalność zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 111 k.p.a. musi być rozważana w aspekcie przepisu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Stosownie do tego przepisu zaskarżone do sądu administracyjnego mogą być wyłącznie postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W ocenie Sądu kwestionowanego postanowienia nie można zaliczyć do żadnej z tych kategorii. W szczególności brak wyraźnego wskazania w art. 111 k.p.a. dopuszczalności zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia, tak jak ma to miejsce chociażby w art. 113 § 3 k.p.a. Postanowienie takie nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Postanowienie w przedmiocie żądania strony uzupełnienia rozstrzygnięcia nie ma cech samoistnej sprawy, zatem rozstrzygniecie w tym przedmiocie nie jest samoistnym rozstrzygnięciem co do istoty sprawy. W tym stanie rzeczy uznać należało, że niedopuszczalne jest odrębne zaskarżenie postanowienia wydanego w trybie art. 111 k.p.a. Strona niezadowolona z takiego rozstrzygnięcia może je kwestionować w ramach skargi na rozstrzygniecie co do istoty sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.