IV SA/Wa 468/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. R. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Wojewoda [...] ustalił lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych dla inwestycji pn. budowa dwutorowej linii [...] z czasową pracą jednego toru na napięciu [...] kV w relacji [...] na działkach ewid. nr [...], obręb [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa, po rozpatrzeniu odwołania D. R., uchylił ww. decyzję w części i orzekł w tym zakresie co do istoty sprawy, a w pozostałej części utrzymał ww. decyzję w mocy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł D. R., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu oraz jego rodzinie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że inwestor prowadzi dalsze działania w celu kontynuowania inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., zaś katalog pozytywnych przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 tej ustawy i ma on charakter taksatywny. Zgodnie z treścią tego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu można wyprowadzić wniosek, że na podstawie cytowanej normy prawnej sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zaistnienie przynajmniej jednej z wymienionych przesłanek uzasadniających wstrzymanie. Każda bowiem decyzja, czy postanowienie wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zatem nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu, lecz uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadniać może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. B. Dauter w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia, tj. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Po wszechstronnym rozważeniu całokształtu okoliczności w tym zakresie, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, z zaskarżonego aktu nie wynika w sposób oczywisty szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja ma charakter ustaleniowy, określa bowiem warunki lokalizacji linii elektroenergetycznej, natomiast nie upoważnia do rozpoczęcia inwestycji. Rozpoczęcie prac budowlanych może nastąpić po uprzednim uzyskaniu pozwolenia wydanego w odrębnym postępowaniu administracyjnym. A zatem, odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nadto podkreślenia wymaga, że przedmiotowa inwestycja jest przedsięwzięciem o strategicznym znaczeniu, mającym na celu przede wszystkim zaspokojenie interesu społecznego. Na priorytetowy charakter przedsięwzięcia wskazuje umieszczenie go w wykazie strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, zgodnie z pkt 4 załącznika do ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1265 ze zm.). Tym samym, wnioskowane zamierzenie stanowi inwestycję celu publicznego zapewniającą poprawę jakości i niezawodności zasilania odbiorców energii elektrycznej oraz wzrostu bezpieczeństwa jej dostaw. Uwzględnienia wymaga również ważny interes gospodarczy i społeczny, gdyż przedmiotowa inwestycja ma znaczenie dla bezpieczeństwa energetycznego Rzeczypospolitej Polskiej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.