IV SA/Wa 47/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Iwaszek, po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłat za brak sieci za 2006 r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2011 r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania [...] sp. z o.o. z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. w wysokości [...],-złotych, a następnie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] wznowił z urzędu postępowanie w przedmiotowej sprawie. W postępowaniu wznowieniowym Główny Inspektor Ochrony Środowiska ponownie rozpatrzył sprawę i wydał ostateczną decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], którą uchylił własną decyzję z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] i określił wysokość zobowiązania Spółki z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 rok oraz wysokość nadpłaty w opłacie. W dniu [...] kwietnia 2016 r. wpłynął do akt sprawy wniosek organu o umorzenie postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego z uwagi na wydaną w dniu [...] kwietnia 2016 r. powyższą decyzję, doręczoną pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu [...] kwietnia 2016 r. Obecny na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej Spółki oświadczył do protokołu rozprawy, że wniosek o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego pozostawia do uznania Sądu oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania w oparciu o art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu wyrokowania i pogląd ten nie jest kwestionowany w orzecznictwie (zob. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 1380/07, LEX nr 437951). Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2011 r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania [...] sp. z o.o. z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. Należy zwrócić uwagę, że kwestionowana decyzja w dacie wniesienia skargi posiadała byt prawny, jednakże w dacie rozpoznawania skargi przez Sąd, to jest w dniu 5 kwietnia 2016 r. już nie istniała, gdyż Główny Inspektor Ochrony Środowiska w postępowaniu wznowieniowym wydał ostateczną decyzję w dniu [...] kwietnia 2016 r. nr [...] – wprowadzoną również tegoż dnia do obrotu prawnego – którą uchylił własną decyzję z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] i określił wysokość zobowiązania Spółki z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 rok oraz wysokość nadpłaty w opłacie. Powyższe spowodowało, że postępowanie przed Sądem ze skargi na decyzję z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], która została wyeliminowana z obrotu prawnego, stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania "z innych przyczyn" – w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) będziemy mieć bowiem do czynienia, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, kiedy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku wznowienia postępowania albo stwierdzenia jej nieważności), względnie w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 powołanej ustawy i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, str. 581 oraz podane tam orzecznictwo). Oznacza to, że w postępowaniu przed Sądem zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania z powodu określonego w art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bowiem bezprzedmiotowość postępowania istniejąca w momencie wyrokowania uniemożliwia dokonanie kontroli legalności zaskarżonej do Sądu decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę należało na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji postanowienia. Ustosunkowując się zaś do wniosku pełnomocnika skarżącej Spółki o zwrot kosztów postępowania Sąd zauważa, że brak było podstaw prawnych do ich uwzględnienia. Zasadą jest – zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – że każda ze stron ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątki od tej zasady przewidziane są w art. 200-204 i art. 232 powołanej ustawy, przy czym żaden z nich nie zachodzi w rozpatrywanej sprawie, gdyż podstawą umorzenia postępowania sądowego była jego bezprzedmiotowość spowodowana wyeliminowaniem przez organ z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji w trybie postępowania wznowieniowego.