IV SA/Wa 473/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać w całości wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca – Z. S., obywatelka [...] wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] wydanej w przedmiocie odmowy nadania skarżącej statusu uchodźcy. Zaskarżoną decyzją zostały objęte również małoletnie dzieci skarżącej: A. S., Z. S. oraz L. S. - uczestnicy postępowania w niniejszej sprawie, reprezentowani przez skarżącą jako ich przedstawiciela ustawowego. Skarżąca podniosła, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji tj. wydalenia jej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie będzie mogła uczestniczyć w postępowaniu przed Sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi przez organ administracji, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W myśl przepisu art. 61 § 5 p.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie, wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z wydaleniem skarżącej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, przez co skarżąca pozbawiona byłaby możliwości uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. Dlatego też, w ocenie Sądu, zasadne jest pozostanie skarżącej oraz jej małoletnich dzieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego, Sąd postanowił uwzględnić wniosek skarżącej i na podstawie przepisów art. 61 § 3 zdanie pierwsze w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji.