IV SA/Wa 475/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać A. C. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi. A. C., reprezentowana przez radcę prawnego, w skardze na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 18 stycznia 2011 r. oraz nadesłanych na wezwanie dodatkowych oświadczeń i kopii pocztowego przekazu pieniężnego z kwietnia bieżącego roku wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jest osobą w podeszłym wieku i złym stanie zdrowia. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w miesięcznej wysokości 1.209,95 zł netto. Wnioskodawczyni nie ma nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. Mieszka na posesji syna, korzystając z ustanowionej na jej rzecz służebności. Około 310 zł miesięcznie wydatkuje na opłaty za gaz, wodę i energię elektryczną. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Miesięczny dochód skarżącej wynosi 1.209,95 zł. Tylko opłaty za gaz, wodę i energię elektryczną pochłaniają ponad trzysta złotych miesięcznie, a ze względu na podeszły wiek i zły stan zdrowia A. C. niewątpliwie zmuszona jest ponosić dodatkowe wydatki. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przy aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, skarżąca, która nie ma oszczędności, ani wartościowych przedmiotów nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.