IV SA/Wa 477/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania wniosku Stowarzyszenia [...] w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu 6 lutego 2013 r. Stowarzyszenie [...] w W. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu wniosku skarżące Stowarzyszenie podniosło, że przez ewidentną pomyłkę przesłało w dwóch kopertach dwie jednakowe skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w sprawie [...], zamiast przesłać skargi na dwa różne postanowienia tego organu, tj.: postanowienie o nr [...] i postanowienie o nr [...]. W piśmie z 18 kwietnia 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, skarżące Stowarzyszenie wyjaśniło, że przedstawicielka Stowarzyszenia zorientowała się w o zaistniałej pomyłce w dniu 30 stycznia 2013 r. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie z [...] grudnia 2012 r. nr [...] zostało doręczone Stowarzyszeniu [...] w W. w dniu 27 grudnia 2012 r. Ustawowy, 30-dniowy termin do wniesienia skargi (art. 53 § 1 P.p.s.a.) upłynął, zatem bezskutecznie w dniu 28 stycznia 2013 r. (art. 83 § 2 P.p.s.a.). Stowarzyszenie wniosło skargę osobiście w dniu 6 lutego 2013 r., a zatem z uchybieniem terminu. Motywy podane we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, nie wskazują jednak, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Zdaniem Sądu do uchybienia terminu w sprawie nie doszło na skutek obiektywnych przeszkód, czego wymaga dyspozycja przepisu art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., lecz na skutek braku należytej staranności skarżącego. Omyłkowe umieszczenie dwóch egzemplarzy tej samej skargi na postanowienie o nr [...] w dwóch kopertach, zamiast dwóch różnych skarg, w tym skargi na zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie o nr [...], i nadanie tych przesyłek na adres organu, ewidentnie świadczy o zaistnieniu winy po stronie skarżącego Stowarzyszenia. Skarżący sam, we wniosku o przywrócenie terminu, podaje, że skarga została złożona z przekroczeniem terminu z uwagi na pomyłkę skarżącego, a nie z przyczyn od niego niezależnych. Przesłanka braku winy, jako zasadnicze kryterium przywrócenia terminu procesowego była wielokrotnie poddawana wykładni orzecznictwa sądowego. Odwołując się do jego dorobku należy wyjaśnić, że spełnienie tej przesłanki równoznaczne jest z wykazaniem wystąpienia takich okoliczności, które nawet przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04). W niniejszej sprawie skarżące Stowarzyszenie takich okoliczności nie wykazało. Podsumowując wskazać należy, iż we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło nie z jego winy. W tej sytuacji należało uznać, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 86 § 1 powołanej ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.