IV SA/Wa 478/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla B. C. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. B. C. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 9 kwietnia 2009 r. oraz nadesłanych przez skarżąca dokumentów źródłowych wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Źródłami ich dochodu są świadczenie emerytalne wnioskodawczyni w miesięcznej wysokości 689 zł oraz świadczenie emerytalne jej matki w miesięcznej wysokości 1.150 zł. Skarżąca jest współwłaścicielką domu o powierzchni 162 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,34 ha. Nie ma innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Należący do matki skarżącej dom, w którym wspólnie zamieszkują składa się z dwóch pokoi, kuchni i łazienki. Jest w złym stanie technicznym. Miesięczne wydatki na jego ogrzanie wynoszą 250 zł. Opłaty za energię elektryczną, wodę, odprowadzenie ścieków i gaz wynoszą około 180 zł. Koszty zakupu leków dla matki to około 250 zł miesięcznie. Koszty związane z opłaceniem podatku od nieruchomości, ubezpieczeniem domu i dzierżawą ogrodu wynoszą zaś około 70 zł miesięcznie. W związku z potrzebą remontu domu (wymiana zniszczonego pokrycia dachu, wymiana okien), matka skarżącej systematycznie odkłada miesięcznie kwotę 150 zł. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, były mąż wnioskodawczyni nie płaci zasądzonych na jej rzecz alimentów. Zgodnie z kopią informacji Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. z dnia 18 listopada 2008 r. o stanie zaległości w sprawie egzekucyjnej, na dzień 18 listopada 2008 r. alimenty bieżące i zaległe wraz z odsetkami na rzecz B. C. wyniosły 7.908,49 zł. Z kolei, jak wynika z kopii zawiadomienia Komisariatu Policji w K. z dnia 30 marca 2009 r. w sprawie niealimentacji przez R. K. wszczęto dochodzenie o przestępstwo określone w art. 209 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.). Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze B. C. należy stwierdzić, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Średnie, miesięczne koszty utrzymania skarżącej i jej matki wynoszą co najmniej 750 zł. Mając na uwadze stan techniczny domu, w którym mieszkają, trzeba wziąć również pod uwagę konieczność poczynienia niezbędnych oszczędności na jego remont. Biorąc przy tym pod uwagę aktualny poziom cen dób i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, należy stwierdzić, że dochód uzyskiwany w dwuosobowym gospodarstwie domowym (1.839,00 zł, co daje 919,50 zł na jedną osobę) nie pozwala B. C. poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i matki. Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.