IV SA/Wa 478/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: umorzyć postępowanie Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] Rada Gminy M. przystąpiła do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy M., obszaru "Wieś M.", obejmującego część obrębu geodezyjnego wieś M. Skargę na uchwałę nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Wojewoda [...]. Uchwałą z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Rada Gminy M. uchyliła uchwałę nr [...], uwzględniła zarzuty skargi oraz ponownie przystąpiła do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazanego wyżej obszaru. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Pismem z dnia 22 marca 2012 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. poz. 270, dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Sąd zważył, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała powyższa sytuacja, bowiem Rada Gminy M. uwzględniła w całości skargę Wojewody na zaskarżoną uchwałę, wydając uchwałę nr [...]. Uchwała nr [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w ustalonym stanie faktycznym, postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Niezależnie od powyższych ustaleń należy zważyć, iż skarżący cofnął skargę. Według przepisu art. 60 p.p.s.a., cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. Sąd zważył, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą ww. przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne zwłaszcza, że zaskarżona uchwała została uchylona w całości, zatem wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego stanowi również przesłankę umorzenia postępowania. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.