IV SA/Wa 480/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku dotyczącego przyznania odszkodowania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego P. P. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] - w wyniku rozpoznania wniosku P. P. i H. J. z 6 maja 2008r. o odszkodowanie za szkodę poniesioną na skutek wydania przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. orzeczenia z naruszeniem art. 156 § 1 K.p.a. - postanowieniem z [...] maja 2008r., wydanym na podstawie art. 66 § 3 K.p.a., zwrócił owo podanie wnioskodawcom. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpoznaniu wniesionego przez H. J. i P. P. zażalenia: 1) postanowieniem z [...] sierpnia 2008r. utrzymał w mocy wobec P. P. postanowienie Wojewody [...] z [...] maja 2008r. orzekające o zwrocie podania H. J. i P. P. z 6 maja 2008r., w którym wnieśli o przyznanie odszkodowania za rzeczywistą szkodę poniesioną wskutek wydania orzeczenia przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z naruszeniem prawa z art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zaś 2) postanowieniem z [...] sierpnia 2008r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez H. J. zażalenia. P. P. wniósł skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] sierpnia 2008r., natomiast H. J. wniosła skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] sierpnia 2008r. Skargę P. P. zarejestrowano pod sygn. akt IV SA/Wa 1685/08, a skargę H. J. pod sygn. akt IV SA/Wa 1686/08. Wyrokiem z 1 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wydanym w sprawie ze skargi H. J., uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Z kolei postanowieniem z 1 grudnia 2008r., wydanym w niniejszej sprawie, Sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu prawomocnego zakończenia postępowania ze skargi H. J. na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.), zaś wobec ustania przyczyny zawieszenia postępowania podjął na mocy postanowienia z 30 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi uwzględnił skargę z przyczyny, którą wziął pod uwagę z urzędu. Jak wynika z przedstawionego stanu sprawy P. P. - skarżący w niniejszej sprawie i H. J. - skarżąca w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1686/08 wspólnym podaniem wystąpili o odszkodowanie. W wyniku rozpoznania tego wniosku Wojewoda [...] postanowieniem z [...] maja 2008r. orzekł - na podstawie art. 66 § 3 K.p.a. - o jego zwrocie. Następnie ww strony również wspólnie wniosły zażalenie, które merytorycznie, tj. przez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, zostało rozpoznanie tylko w stosunku do skarżącego (zaskarżone postanowienie). Natomiast wobec H. J. organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia (postanowienie zaskarżone w sprawie IV SA/Wa 1686/08). Ostatnie w wymienionych postanowień Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 1 grudnia 2008r. (prawomocnym od 5 lutego 2009r.) uchylił, albowiem uznał, iż kwestia terminowości wniesionego przez wyżej wymienioną środka zaskarżenia wymaga ponownego wyjaśnienia. W zaistniałej sytuacji procesowej Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżone postanowienie wydane w stosunku do skarżącego, oczywiście bez dokonywania jego merytorycznej oceny, należy uchylić z racji uchylenia przez tut. Sąd postanowienia o stwierdzeniu przez H. J. uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia, zamiarem uniknięcia wydania dwóch merytorycznych postanowień w wyniku rozpoznania wspólnego zażalenia skarżącego i H. J. Wobec powyższego Sąd nie odnosi się także do okoliczności podnoszonych w skardze, a dotyczących wniosku z 8 marca 2002r. i twierdzeń skarżącego, że rozpoznany przez organy wniosek stanowił uzupełnienie wniosku wniesionego w 2002r., co wskazywałoby na jego złożenie przed wejściem w życie art. 417- K.c., jako że przedmiotowe odniesienie dotykałoby już istoty sprawy. W wyniku uznania, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane w związku z postanowieniem stwierdzającym wobec H. J. uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, które zostało następnie uchylone przez tut. Sąd, czyli zaistnienia podstawy wznowieniowej z pkt. 8 art. 145 § 1 w zw. z art. 126 K.p.a., oznaczającej naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 b P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku oparto na zasadzie art. 152 P.p.s.a. (punkt II). O kosztach postępowania sądowego postanowiono - w punkcie III - na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 i 2 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348, ze zm.). Wynagrodzenie za zastępstwo procesowe skarżącego zasądzono w kwocie 240 zł, czyli w wielkości stawki minimalnej stanowiącej podstawę zasądzenia opłaty określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 c cytowanego rozporządzenia, nie zaś jak żądał pełnomocnik w kwocie 480 zł, będącej dwukrotnością stawki minimalnej. Zasądzając takiej wielkości opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego podjęte w niniejszej sprawie, zamiast w wysokości żądanej, Sąd miał na uwadze nakład pracy pełnomocnika i charakter sprawy. Natomiast tytułem zwrotu kwoty poniesionej na wydatek w postaci opłaty skarbowej od pełnomocnictwa zasadzono kwotę 17 zł. Nie zasądzono z kolei żądanych wydatków związanych z dojazdem pełnomocnika na rozprawę, jako że takiej możliwości nie przewiduje art. 205 § 2 P.p.s.a.