IV SA/Wa 480/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. T. i M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia 1) odmówić zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie 300 zł, już uiszczonych tytułem wpisu od skargi i w pozostałym zakresie zwolnić M. T. od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla M. T. adwokata. T. T. i M. T. (dalej jako: "skarżący") wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia grudnia 2017 r. w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 9 lutego 2018 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w wysokości 300 zł. Wezwania zostały im doręczone w dniu 23 lutego 2018 r. W dniu 26 lutego 2018 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) M. T. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie, w tym samym dniu jak wynika z potwierdzenia opłat w rejestrze opłat sądowych M. T. uiścił w tym samym dniu wpis od skargi w wysokości 300 zł. Skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF z dnia 13 marca 2018 r. oraz dodatkowych dokumentów złożonych wraz z wnioskiem (kopii decyzji ZUS o wysokości świadczeń emerytalnych, wyciągów z rachunków bankowych, kopii rachunków za opłat, wodę, energię elektryczną itp., dokumentacji medycznej dotyczącej stanu zdrowia żony skarżącego) wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Posiadają dom o pow. ok. 80 m2 (wg PZU o wartości 120 000 zł) oraz nieruchomość rolną o pow. 2,21 ha (0,45 ha przeliczeniowego), częściowo zalaną wodą. Żona skarżącego posiada samochód osobowy - Suzuki Swift, rok produkcji 1994 - o wartości ok. 1000 zł. Skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 1885,52 zł, zaś jego żona emeryturę wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 1720,68 zł. Wymienił następujące wydatki miesięczne: opał – 333 zł, gaz – 40 zł, woda – 20 zł, PZU – 17 zł, energia elektryczna – 270 zł, odpady – 14 zł, telefon – 30 zł, lekarstwa i dojazdy do lekarzy (związane z chorobą nowotworową żony) - 330 zł, wywóz nieczystości – 80 zł. . Skarżący podniósł także, że żona musi naprawić samochód, który często się psuje, a jest niezbędny ze względu na dojazdy do lekarzy – nie posiada jednak rachunków za naprawy i części. Rozpoznając wniosek o prawo pomocy zważono, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, z informacji przedstawionych przez skarżącego wynika, że wraz z żoną uzyskują dochody (z tytułu świadczeń emerytalnych) w wysokości 3606,20 zł (łącznie). Według oświadczenia skarżącego stosunkowo duże kwoty przeznaczane są na utrzymanie domu (ok. 757 zł) oraz leczenie i lekarstwa (ok. 330 zł). Z oświadczenia skarżącego oraz dokumentów medycznych dołączonych do wniosku wynika, że żona skarżącego zmaga się chorobą nowotworową, co wiąże się z częstymi wizytami lekarskimi. Biorąc pod uwagę powyższe, a także aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Należy jednak mieć na uwadze, że skarżący uiścił wpis sądowy w wysokości 300 zł. Zatem w tej sytuacji za uzasadnione uznano zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych ponad uiszczoną kwotę wpisu sądowego, bowiem posiadał środki na dokonanie tej opłaty. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.