IV SA/Wa 481/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-09-05
Skład orzekający: Łukasz Krzycki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, oparty jedynie na lakonicznej wzmiance o chorobie, bez przedstawienia dowodów lub szczegółowych wyjaśnień, zasługuje na uwzględnienie?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Lakoniczna wzmianka o chorobie, bez dalszych wyjaśnień i dowodów, nie stanowiła wystarczającej podstawy do oceny okoliczności przemawiających za przywróceniem terminu, co jest wymogiem wynikającym z art. 86 § 1 i § 2 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący E. K. złożył skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych (brak odpisów, nieuiszczony wpis). Skarżący złożył pismo zatytułowane „zażalenie”, w którym prosił o umożliwienie uzupełnienia braków, wskazując jako przyczynę chorobę. Po wezwaniu do sprecyzowania, skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu 5 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] grudnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji Strategicznej inwestycji w Zakresie sieci przesyłowej postanawia - odmówić przywrócenia terminu
Postanowieniem z 22 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. K. na wskazana w sentencji decyzję. Powodem tego rozstrzygnięcia było nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi w postaci nadesłania jej odpisów oraz uiszczenia wpisu sądowego.
Pismem z 10 kwietnia 2017 r. Skarżący zwrócił się pismem zatytułowanym "zażalenie" o umożliwienie uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując jako przyczynę uchybienia chorobę. Po wezwaniu do sprecyzowania zawartego w piśmie żądania, Skarżący w piśmie z 2 czerwca 2017 r. wskazał, ze wnosi o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast wedle art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z uwagi na treść art. 54 § 1 p.p.s.a., stanowiącego, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia powinien zostać również za pośrednictwem organu.
Skarżący spełnił wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednakże w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie.
Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie wnioskodawcy, które to kryterium wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu czynności. Wskazać należy, iż oceniając brak winy w uchybieniu terminu, sąd powinien uwzględnić wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, stosując obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi, niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt II FZ 689/12, LEX nr 1223294).
Skarżący w swoim wniosku nie wskazał żadnych okoliczności, które miałyby usprawiedliwić i uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu przez niego terminu do uzupełnienia braków formalnych. Skromna wzmianka o "chorobie", nie poparta dalszymi wyjaśnieniami, nie tłumaczy w żaden sposób, czemu nastąpiło uchybienie terminu do uzupełnienia braków. W związku z powyższym Sąd nie posiadał żadnego materiału pozwalającego dokonać oceny okoliczności przemawiających ewentualnie za przywróceniem terminu.
Z powyższych względów Sąd orzekł na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło