IV SA/Wa 483/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Wnioskiem z dnia 25 maja 2009 r. W. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie odmowy wymeldowania. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że ma 88 lat, jest osobą niepełnosprawną i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1366 zł brutto. Skarżąca oprócz mieszkania o pow. 37,60 m 2 nie posiada żadnego innego majątku nieruchomego, nie posiada też oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawczyni wskazała, że osiągany dochód niemal w całości bilansuje się z wydatkami ponoszonymi na bieżące utrzymanie się skarżącej (czynsz, gaz, telefon, lekarstwa). Oświadczyła, że co miesiąc po uregulowaniu bieżących zobowiązań, do jej dyspozycji pozostaje kwota 150-200 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Z dyspozycji art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika, że warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając sytuację majątkową i osobistą wnioskodawczyni przez pryzmat wysokości potencjalnych kosztów ustanowienia pełnomocnika procesowego należało stwierdzić, że złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony. Skarżąca jest 88- letnią, niepełnosprawną emerytką, utrzymującą się z emerytury w wysokości 1366 zł brutto, co pozwala jej ponosić jedynie bieżącego utrzymania. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Skoro zatem dochód, którym skarżąca dysponuje nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego, to nie może budzić wątpliwości, że w sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia uwzględnienie wniesionego wniosku o przyznanie prawa pomocy w żądnym zakresie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.