IV SA/Wa 483/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2016 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia zgody na pobyt ze względów humanitarnych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. G. S., pomimo wezwania w piśmie z dnia 13 kwietnia 2017 r. do złożenia w terminie 21 dni dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, potwierdzających jego stan rodzinny, majątkowy i możliwości płatnicze, to jest: 1) zaświadczenia dyrektora aresztu śledczego lub upoważnionego funkcjonariusza, bądź pracownika aresztu śledczego w sprawie zatrudnienia skarżącego oraz środków pieniężnych zgromadzonych na jego koncie depozytowym; 2) wyciągów z rachunków bankowych oraz 3) dokumentów potwierdzających stan rodzinny, dochody i stan majątkowy osób wymienionych w rubryce nr 10 formularza wniosku, jako pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym - nie złożył wymaganych dokumentów. Wezwanie, doręczone w dniu 19 kwietnia 2017 r. (karta nr 52 akt sprawy) na adres do doręczeń podany przez skarżącego w piśmie z dnia 23 stycznia 2017 r. (karta nr 30 akt sprawy), pozostaje bez odpowiedzi. Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów skarżący nie usunął wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.