IV SA/Wa 484/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika uczestnika adwokata A. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skarg wniesionych przez M. W. i W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia odmówić adwokatowi A. P., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w W. przy ul. [...], przyznania wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepisy te zawiera rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". Stosownie do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie takie nie jest pismem strony, toteż - w przypadku jego braku - nie stosuje się art. 49 p. p. s. a. dotyczącego uzupełniania pism stron. Skutkiem więc braku takiego oświadczenia jest odmowa uwzględnienia wniosku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/2005, LEX nr 242945; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63). Wniosek o przyznanie kosztów udzielonej z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej wniesiony w niniejszej sprawie nie zawiera oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 p. p. s. a. oraz § 20 rozporządzenia należało orzec, jak w sentencji postanowienia.