IV SA/Wa 487/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. i A. P. na rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu postanawia: - odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 stycznia 2010 r. skarżący I. i A. P. wnieśli, za pośrednictwem Wojewody [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której jednocześnie: - wezwali do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r. Nr 80 poz. 872 ze zm.), oraz - zaskarżyli rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Pismem z dnia 21 kwietnia 2010 r. Sąd wezwał organ do udzielenia informacji czy skarżący przed wniesieniem skargi na ww. rozporządzenie, wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, organ w piśmie z dnia 7 maja 2010 r. poinformował, iż w rejestrze skarg i wniosków nie figuruje żadne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane przez I. i A. P. Pismem z dnia 1 czerwca 2010 r. Sąd wezwał skarżących do wykazania – w terminie 7 dni – czy przed wniesieniem skargi na rozporządzenie Wojewody [...] z dnia 13 lutego 2007 r., wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie pouczono skarżących o treści art. 63 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 31, poz. 206 ze zm.), informując, iż zastąpił on art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie, od dnia 1 kwietnia 2009 r. Wezwanie Sądu skierowane do skarżących pozostało jednak bez odpowiedzi. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przepis art. 52 § 4 P.p.s.a. stanowi, iż w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zaskarżone w niniejszej sprawie rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, wydane na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880, ze zm.), stanowi akt prawa miejscowego, o którym mowa w art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie. Zgodnie z art. 63 ust. 1 tej ustawy – stanowiącym lex specialis do art. 52 § 4 P.p.s.a. - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym przez wojewodę lub organ niezespolonej administracji rządowej, w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru do usunięcia naruszenia, zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Z akt rozpatrywanej sprawy, jak również z wyjaśnień organu, nie wynika aby skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie skierowane do skarżących aby wykazali, iż wyczerpali tryb wniesienia skargi wskazany w powołanych wyżej przepisach prawa, pozostało bez odpowiedzi. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawarte w skardze do Sądu, nie może zostać uznane za wezwanie złożone w trybie powołanego art. 63 ust. 1. Przepis ten wyraźnie stanowi, iż wezwanie takie winno być złożone przed wniesieniem skargi, a także należy skierować je do właściwego organu administracji publicznej. Tymczasem pismo z dnia 19 stycznia 2010 r. stanowi skargę w rozumieniu przepisów P.p.s.a., która została złożona przez skarżących do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dodatkowo należy wyjaśnić, iż ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie, a zatem i art. 44 ust. 1, na który powołali się skarżący, został uchylona z dniem 1 kwietnia 2009 r. na mocy art. 82 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie. W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarżący nie wyczerpali trybu, o którym mowa w art. 63 ust. 1 powołanej ustawy, tj. nie wezwali organu, przed wniesieniem skargi, do usunięcia naruszenia prawa. Z tych względów skargę jako niedopuszczalną należało – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. – odrzucić