IV SA/Wa 487/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1. przyznać kuratorowi – A. D. - wynagrodzenie w kwocie 120 zł (słownie: stu dwudziestu złotych), które wypłacić z zaliczki złożonej przez skarżącego – P. L. - na pokrycie wydatków związanych z ustanowieniem kuratora; 2. zwrócić skarżącemu – P. L. - kwotę 80 zł (słownie: osiemdziesięciu złotych) stanowiącą pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków związanych z ustanowieniem kuratora. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 487/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 79 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", ustanowił dla uczestnika postępowania S. O., którego miejsce pobytu nie jest znane, kuratora w osobie A. D. - pracownika Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z wnioskiem o ustanowienie kuratora wystąpił skarżący P. L., który wpłacił zaliczkę w kwocie 200 zł na pokrycie wydatków związanych z ustanowieniem kuratora. Ustanowiony kurator brał udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym (obecność na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r.). W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu przysługującego sędziom i pracownikom sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów (Dz. U. nr 27, poz. 197 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", wysokość wynagrodzenia kuratorów ustanowionych w poszczególnych sprawach zależy w każdym wypadku od rodzaju sprawy, stopnia jej zawiłości i nakładu pracy kuratora. Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratorów ustala się według przepisów określających opłaty za czynności zespołów adwokackich. Wysokość wynagrodzenia kuratorów będących adwokatami nie może przekraczać stawek zasadniczego wynagrodzenia przewidzianych tymi przepisami, a wysokość wynagrodzenia innych kuratorów - 50% tych stawek. Opłaty za czynności adwokackie reguluje aktualnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Biorąc pod uwagę, że ustanowiony w sprawie kurator nie jest adwokatem oraz uwzględniając poniesiony przez niego nakład pracy, a także rodzaj i stopień zawiłości sprawy, należy stwierdzić, iż należne wynagrodzenie wynosić będzie 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 plit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., to jest 120 zł. Należy jednocześnie wskazać, iż zgodnie z art. 237 § 1 P.p.s.a., strona, która wniosła o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązana jest wpłacić zaliczkę na ich pokrycie. Stosownie natomiast do § 4 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. wypłata przyznanego kuratorowi wynagrodzenia następuje na podstawie postanowienia sądu rozpoznającego sprawę z zaliczki złożonej na pokrycie wydatków, a w razie gdy strona, na której wniosek ustanowiono kuratora, jest zwolniona od kosztów sądowych - z funduszów Skarbu Państwa. W przedmiotowej sprawie reprezentowany przez adwokata skarżący wpłacił na pokrycie wydatków kwotę 200 zł, zatem o 80 zł więcej niż przyznane kuratorowi wynagrodzenie. Stosownie do treści art. 225 P.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Skarżącemu należało zatem zwrócić 80 zł pozostałe z wpłaconej przez niego zaliczki. Z powyższych względów, na podstawie art. 213 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z § 3 i § 4 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w punkcie pierwszym postanowienia, a na podstawie art. 225 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie drugim postanowienia.