IV SA/Wa 491/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2012 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] Główny Geodeta Kraju działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm. zw. w dalszej części k.p.a), po rozpatrzeniu odwołania Pana M. K. z dnia 27 listopada 2011 r. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2011 r. odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. orzekającej o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów w obrębie [...] gmina C. polegającej na ujawnieniu Pana W. K. i Pani A. K. jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 28 k.p.a stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Stroną postępowania prowadzonego w jednym z trybów nadzwyczajnych, a takim jest postępowanie wznowieniowe jest osoba, która była stroną postępowania zakończonego decyzją w trybie zwykłym oraz każda inna osoba, która wykaże, że posiada interes prawny we wzruszeniu ostatecznej decyzji. W postępowaniu o wprowadzenie zmian podmiotowych w ewidencji gruntów i budynków stroną jest osoba żądająca ujawnienia siebie, jako właściciela określonej działki ewidencyjnej oraz osoba dotychczas wpisana w tej ewidencji. Mając to na uwadze należy stwierdzić, że składającemu odwołanie M. K. nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. orzekającej o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów polegającej na ujawnieniu Pana W. K. i Pani A. K. jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...]. Decyzje te nie oddziaływały w żaden sposób na prawa i obowiązki odwołującego się, gdyż dotyczyły wykazania w ewidencji gruntów i budynków Pana W. K. i Pani A. K., jako właścicieli działki ewidencyjnej nr [...] w miejsce [...] Spółdzielni [...] w C., W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji zasadnie ustalił więc, że odwołującemu się w niniejszej sprawie nie przysługiwał przymiot strony. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. K., domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi skarżący wywodzi, iż nie zgadza się z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji, bowiem przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu. W akcie notarialnym z 1969r. na który powoływali się A. K. i W. K., domagając się wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów w obrębie [...] gmina C. polegającej na ujawnieniu ich jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...], figuruje bowiem także M. K.- ojciec skarżącego- którego jest on spadkobiercą na podstawie postanowienie sądu z [...] stycznia 2006r. Tym samym w ocenie skarżącego również i jemu przysługiwał przymiot strony w tym postępowaniu. Jednocześnie skarżący powołał dokumenty, które w jego ocenie mają świadczyć, iż działka [...] to część dawnej działki [...] do której to on a nie [...] Spółdzielnia [...] posiada tytuł prawny, a tym samym winien on figurować w ewidencji jako współwłaściciel działki [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej w dalszej części P.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane ustawie. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa wyeliminowanie takiego aktu z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Dokonana według powyższych kryteriów analiza zaskarżonej decyzji wskazuje, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu na gruncie rozpoznawanej sprawy zarzut naruszenia przez orzekające organy art. 28 k.p.a. jest niezasadny. Kluczowym bowiem zagadnieniem w sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy skarżącemu przysługiwał przymiot strony w postępowaniu dotyczącym zmiany wpisu w rejestrze ewidencji gruntów w obrębie [...] gmina C. polegającej na ujawnieniu Pana W. K. i Pani A. K. jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...]. Stosownie do powołanego przepisu stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny jest kategorią normatywną, mającą swe źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy i stanowiących podstawę prawną jej rozstrzygnięcia, zarazem ściśle związaną z przedmiotem prowadzonego postępowania (wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r. sygn. akt I SA 1719/92 OSP z 1994 r., nr 10, poz. 199). Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania. Przyjmuje się przy tym, że podmiot ma interes prawny w konkretnym postępowaniu, jeżeli pomiędzy jego sytuacją prawną, a przedmiotem tego właśnie postępowania istnieje - uzasadnione treścią normy prawa materialnego - realne, rzeczywiste powiązanie, czyniące go bezpośrednio "zainteresowanym" w tym postępowaniu i w konsekwencji uprawnionym do udziału w nim w charakterze strony (wyrok NSA z dnia 25 października 2006 r. sygn. akt II GSK 163/2006). Statusu strony w postępowaniu administracyjnym nie może zatem uzyskać podmiot, który ma wyłącznie interes faktyczny w rozstrzygnięciu danej sprawy, niepoparty żadnymi przepisami prawa, mogącymi stanowić podstawę skierowania żądania w zakresie podjęcia przez organ administracji stosownych czynności w tej konkretnej sprawie. Ponadto okoliczność dopuszczenia przez organ administracji publicznej jakieś osoby do udziału w postępowaniu, czy nawet tylko doręczenia wydanej w sprawie decyzji, nie czyni jej automatycznie stroną tego postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. O tym bowiem, czy jest się stroną danego postępowania, nie decyduje sama wola czy subiektywne przekonanie danej osoby lub organu, ale okoliczność czy istnieje przepis prawa materialnego pozwalający zakwalifikować interes danej osoby jako "interes prawny". Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy przypomnieć należy, że zasady zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków określają przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Stosownie do art. 2 pkt 8 i art. 20 ust 1 tej ustawy ewidencja stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach. Ewidencja gruntów obejmuje dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów i budynków, a także dane dotyczące właścicieli, użytkowników wieczystych i innych osób władających nieruchomościami. Dane ewidencyjne odnoszące się do gruntów dotyczą między innymi numeru działki, numerycznego opisu granic, pola powierzchni działki ewidencyjnej i informacji określających pola powierzchni konturów użytków gruntowych i klas gleboznawczych w granicach działki ewidencyjnej (§ 10, § 11, § 59 i § 60 cyt. rozporządzenia). Wpisów oraz zmian podmiotowych i przedmiotowych dokonuje się w ewidencji na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, dokumentacji architektoniczno - budowlanej, opracowań geodezyjno - kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (§ 12 ust. 1, § 46 ust. 2 rozporządzenia). Dane zawarte w ewidencji są podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych (art. 21 ust. 1 ustawy). Z powyższych przepisów wynika, że dane ewidencyjne mają charakter informacyjno - techniczny i odnoszą się do konkretnej działki ewidencyjnej. Ewidencja rejestruje jedynie stany prawne wynikające z określonych dokumentów urzędowych, a zatem stany ustalane w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Dla obywateli i organów państwowych moc wiążącą mają tylko dane dotyczące opisu gruntów (ich położenia, konturu granic, rodzaju użytków, itp.). Ewidencja służy przede wszystkim polityce fiskalnej państwa, prawu budowlanemu, ochronie gruntów rolnych, planowaniu przestrzennemu. Nie rozstrzyga ona natomiast żadnych sporów do gruntów. Organy ewidencyjne nie są uprawnione do weryfikacji dokumentów na podstawie, których dokonują zmian w ewidencji. Ochronie i rejestracji praw podmiotowych służą natomiast księgi wieczyste, a spory na tle własności i sposobu korzystania z nieruchomości mogą być dochodzone przed sądami powszechnymi lub w innych odrębnych postępowaniach. Z powyższych względów wskazać należy, iż stroną postępowania dotyczącego zmiany danych ewidencyjnych jest tylko właściciel lub inne podmioty władające konkretną działką ewidencyjną. W postępowaniu o wprowadzenie zmian podmiotowych w ewidencji gruntów i budynków stroną będzie zatem osoba żądająca ujawnienia siebie, jako właściciela określonej działki ewidencyjnej oraz osoba dotychczas wpisana w tej ewidencji. Mając to na uwadze należy stwierdzić, że słusznie organy uznały, iż skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. orzekającej o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów polegającej na ujawnieniu Pana W. K. i Pani A. K., jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...]. Decyzje te nie oddziaływały bowiem w żaden sposób na prawa i obowiązki skarżącego, gdyż dotyczyły wykazania w ewidencji gruntów i budynków Pana W. K. i Pani A. K., jako właścicieli działki ewidencyjnej nr [...] w miejsce [...] Spółdzielni [...] w C. Okoliczność, iż skarżący w oparciu o ten sam akt notarialny domaga się wpisania go również jako współwłaściciela działki [...] w miejsce [...] S [...] w C., stanowi przedmiot odrębnego postępowania, i nie czyni go stroną w niniejszym postępowaniu, któro zostało wszczęte i prowadzone jedynie w odniesieniu do W. i A. K. Wynika to ze specyfiki postępowania dotyczącego wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, gdzie stroną, jak wskazano powyżej jest osoba żądająca ujawnienia siebie, jako właściciela określonej działki ewidencyjnej oraz osoba dotychczas wpisana w tej ewidencji. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.