IV SA/Wa 491/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A. A. wniósł do Sądu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pismem z dnia 29 marca 2014 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że jest członkiem zarządu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w L. Wykonanie zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego pozbawiłoby spółkę członka zarządu, a tym samym zdolności do jakiegokolwiek funkcjonowania spółki w obrocie gospodarczym. Majątek spółki pozostałby bez nadzoru, zaniechana zostałaby produkcja, należałoby zwolnić pracowników, wypłacić odprawy i ponieść koszty ewentualnej likwidacji podmiotu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższy przepis zawiera zamknięty katalog przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pierwszą z nich jest wyrządzenie znacznej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, którą należy rozumieć za taką, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast za drugą przesłankę - trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki - rozumieć należy wywołanie istotnej i trwałej zmiany rzeczywistości, gdzie powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie przyjmuje się, że co prawda decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP nie zawiera nakazu opuszczenia przez skarżącego Polski (art. 57 ust. 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach), nie oznacza o jednak, że w wykonaniu tej decyzji nie można upatrywać niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pozostaje to w związku z treścią art. 61 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, który stanowi, że skuteczne złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zobowiązuje do traktowania pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za legalny do czasu wydania decyzji ostatecznej w sprawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Jeżeli powyższa regulacja zakłada, że wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony każe traktować pobyt cudzoziemca w Polsce jako legalny do czasu dokonania przez sąd kontroli prawidłowości decyzji objętej skargą, to brak przyznania cudzoziemcowi ochrony tymczasowej na czas postępowania sądowego jest równoznaczny z uznaniem pobytu skarżącego w tym okresie za nielegalny. Nadanie przebywaniu skarżącego w Polsce takiego charakteru daje podstawę, by wykonanie zaskarżonej decyzji łączyć z zaistnieniem przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., skoro okoliczność ta wymaga od skarżącego opuszczenia terytorium Polski zanim decyzja odmawiająca udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i zawarta w niej argumentacja zostaną poddane kontroli sądowej pod względem jej zgodności z prawem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 614/12; z dnia 7 września 2012 r., sygn. akt II OZ 702/12; z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1115/12, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, że wniosek skarżącego A. A. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2014 r. odmawiającej wydania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu przedstawione we wniosku okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego, który pełni funkcję Prezesa Zarządu w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w L. (KRS [...]). Zaskarżona decyzja nie zawiera nakazu opuszczenia Polski przez skarżącego, jednakże wobec przymiotu ostateczności tej decyzji jego pobyt na terytorium uznać należy za nielegalny. W konsekwencji zaistniała sytuacja może rodzić poważne trudności w funkcjonowaniu spółki [...] w obrocie gospodarczym, narazić ją na dodatkowe koszty, jak również spowodować nieodwracalną w skutkach szkodę. Zasadne jest zatem udzielenie ochrony tymczasowej skarżącemu do czasu zbadania legalności zaskarżonej decyzji przez Sąd. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.