IV SA/Wa 493/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zarządzenia ponownego konkursu na stanowisko w służbie cywilnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 stycznia 2005 r. T. D. wniósł do Sądu Rejonowego dla W. pozew o ustalenie istnienia stosunku pracy w służbie cywilnej w związku z rozstrzygnięciem Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2005 r. w przedmiocie zarządzenia ponownego konkursu na stanowisko w służbie cywilnej. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. Sąd Rejonowy dla W. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał się za niewłaściwy do rozpatrzenia powyższej sprawy i przekazał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu do jej rozpoznania i rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu Rejonowego materia objęta przedmiotem postępowania nie może być uznana za spór z zakresu prawa pracy, bowiem postępowanie konkursowe ma charakter postępowania z zakresu administracji publicznej, zaś rozstrzygnięcia zapadające w jego toku mają de facto charakter decyzji administracyjnych, od których służy skarga do sądu administracyjnego. W dniu 9 stycznia 2007 r. (data wysłania akt sprawy) Sąd Rejonowy przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie sprawę do rozpoznania według właściwości. Pismem z dnia 7 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (następcy prawnemu Szefa Służby Cywilnej) na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pismo skarżącego z dnia 14 stycznia 2005 r. zatytułowane "pozew o ustalenia istnienia stosunku pracy" dotyczące przedmiotowego konkursu, w celu udzielenia odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, bowiem skarga została wniesiona do Sądu z uchybieniem trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, poza tym została wniesiona bezpośrednio do Sądu, bez pośrednictwa organu administracji publicznej, którego rozstrzygnięcie jest przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i 54 § 1 cyt. ustawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako, że skarżący nie wyczerpał administracyjnego toku zaskarżania. Przede wszystkim podnieść należy, że stosownie do art. 58 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z tego powodu, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Poza rozważaniami zatem pozostawała kwestia czy sprawy z zakresu rozstrzygnięć konkursowych należą do kompetencji sądów powszechnych czy sądów administracyjnych. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że T. D. oprócz powództwa do sądu powszechnego, który następnie uznał się za niewłaściwy, złożył odrębną skargę na to samo rozstrzygnięcie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 5 października 2006 r., sygn. IV SAM/a 684/05, Sąd powyższą skargę odrzucił z powodu nie wyczerpania środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Postanowienie to stało się prawomocne w dniu 29 grudnia 2006 r. Rozstrzygnięcie to jednakże o charakterze proceduralnym, a takim jest postanowienie o odrzuceniu skargi nie stanowi przeszkody do ponownego wniesienia skargi, o ile zostaną zachowane wszelkie jej wymogi. W niniejszej sprawie skarżący przed wniesieniem sprawy do Sądu nie wyczerpał środków zaskarżenia, które służyły mu w postępowaniu przed organem. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...), zaś § 2 cytowanego artykułu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W ustawie o służbie cywilnej brak było zapisu, który regulowałby kwestię odwołań od rozstrzygnięcia Szefa Służby Cywilnej, zatem w tym przypadku należy stosować ogólną regułę z art. 127 § 3 Kpa, stanowiąca, iż od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Przepis ten, mimo że wymienia jako organ ministra ma zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż zgodnie z art. 5 § 2 pkt 4 Kpa ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o ministrach - rozumie się przez to (...) kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych (...), a zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 obowiązującej w dniu wniesienia skargi ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz.U. z 1999 Nr 49 poz. 483 ze zm.), Szef Służby Cywilnej był centralnym organem administracji rządowej, właściwym w sprawach służby cywilnej, podległym Prezesowi Rady Ministrów. Skoro skarżący nie wyczerpał tych środków zaskarżenia, skarga do sądu jest przedwczesna. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.