IV SA/Wa 493/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Kaja Angerman, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "N." z siedzibą w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia "N." kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. wójt Gminy R., po rozpatrzeniu wniosku O. Sp. z o. o. z dnia 27 stycznia 2009 r., dotyczącego zmiany uprzednio wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...].12.2007 r. nr [...] (zmienionej decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...]), uzupełnionego następnie dnia [...] października 2009 r., dokonał zmiany uprzednio wydanej w dniu [...] grudnia 2007r. decyzji własnej, ustalając warunki decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji pn. " Stacja Segregacji Odpadów Komunalnych dla miasta O. i gmin powiatu o. przy ulicy [...] w O.". Od powyższej decyzji odwołanie złożyło Stowarzyszenie "N." wnioskując o uchylenie kwestionowanej decyzji i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy w sposób uwzględniający uwagi skarżącego, ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do jej ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. działając art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 29, art. 33, art. 37-38, art. 59 ust. 1, art: 60, art. 61 ust. 1 pkt 1, art: 74 ust. 1 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4 i ust. 3, art. 77 ust. 1, art. 80, art. 82 ust. 1, art. 84 ust: 2, art. 85 ust. 1 pkt 1 i ust 3, art. 87, art. 173 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz § 2 pkt 39 i pkt 41 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) po rozpatrzeniu, odwołania Stowarzyszenia "N." reprezentowanego przez Prezesa Stowarzyszenia — J. S. od decyzji wydanej przez Wójta Gminy R. z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] zmieniającej decyzję własną z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] oraz ustalającej warunki decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż w ramach prowadzonego przez organ właściwy postępowania zmierzającego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach niekiedy niezbędne jest dokonanie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (vide: art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy). Jak wskazuje bowiem art. 59 ust. 1, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. W art. 60 ustawy została zawarta delegacja dla Rady Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia: - rodzajów przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, -rodzajów przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, -przypadków gdy zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako jedno z wyżej wymienionych przedsięwzięć. Do dnia wydawania rozstrzygnięcia przez Kolegium rozporządzenie to nie zostało jeszcze wydane. Zgodnie jednak z postanowieniami art. 173 ust. 1 ustawy dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane między innymi na podstawie art. 51 ust 8 Prawa ochrony środowiska zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 60 ustawy, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy. Dlatego też w okresie przejściowym zgodnie z tymi regułami znajdować będą zastosowanie postanowienia rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r, w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Powyższe rozporządzenie określa: 1) rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko; 2) rodzaje przedsięwzięć, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagany; 3) przypadki, w jakich zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko; Zgodnie z jego zapisami przedmiotowe przedsięwzięcie, związane z planowaną budową stacji segregacji odpadów komunalnych miasta O. i gmin powiatu [...], na terenie przylegającym do eksploatowanego składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, zaliczane jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - § 2 ust. 1 pkt 39 i 41 rozporządzenia. Wobec powyższego, stosownie do treści art, 74 ust. 1 pkt 1 ustawy, wnioskodawca do wniosku o wydanie decyzji dołączył " Raport o oddziaływaniu na środowisko dla planowanej budowy stacji segregacji odpadów komunalnych miasta O. i gmin powiatu o. przy ul. [...] w O. ", sporządzony przez mgr inż. R. B. W trakcie prowadzonej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Wójt Gminy R. dokonał stosownych uzgodnień, w trybie art. 77 ust 1 ustawy, z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w W. (postanowienie z dnia [...] maja 2009 r., nr [...]) oraz zasięgnął opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. (opinia sanitarna z dnia [...] maja 2009 r., nr [...]). Kolegium podniosło, iż przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przedmiotowej sprawie organ I instancji umożliwił udział społeczeństwa w postępowaniu. Nie są przy tym zrozumiałe zarzuty skarżącej, jakoby organ prowadzący postępowanie podejmował próby wyeliminowania z udziału w toczącym się postępowaniu jak największej ilości okolicznych mieszkańców (chociażby małż. K., którzy poprzez wytyczenie przez Wójta dodatkowych działek, zostali wyeliminowani z udziału w postępowaniu). Kolegium zauważyło, iż zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu polega przede wszystkim na podaniu do publicznej wiadomości m. in. informacji o wszczęciu postępowania, przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie, organie właściwym do wydania decyzji oraz organach właściwych do wydania opinii i dokonania uzgodnień, możliwości składania uwag i wniosków wraz ze wskazaniem sposobu, miejsca i terminu składania uwag i wniosków. Organ zobowiązany jest również do podania w uzasadnieniu decyzji informacji o udziale społeczeństwa w postępowaniu oraz sposobie, w jaki zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa. Ponadto, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniem dokonanym właściwymi organami (vide: art. 29, art. 33, art. 37 i 38 cyt. ustawy). Wymogi powyższe, w ocenie Kolegium, zostały spełnione. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, Wójt Gminy R. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki wymaganych przepisami prawa uzgodnień i opinii, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jak i wyniki postępowania przeprowadzonego z udziałem społeczeństwa. Nadto, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa inwestycja planowana jest do realizacji na działkach nr [...] i [...] (powstałych w skutek dokonanego podziału nieruchomości działek nr [...] oraz [...]) oraz części działki nr [...], położonych w miejscowości L., gm. R. Natomiast dojazd do obszaru inwestycji odbywał się będzie z ulicy [...] w O., stanowiącej obecnie bezpośredni dojazd do funkcjonującego składowiska odpadów. Dlatego też Kolegium, odnosząc się do wątpliwości odwołującej wskazało, iż organem właściwym do wydania rzeczonej decyzji zgodnie z art. 75 ust, 1 pkt 4 i ust, 3 ustawy, jest wójt, burmistrz, prezydent miasta, na którego obszarze właściwości przedsięwzięcie jest realizowane tj. Wójt Gminy R. Dalej organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R., przyjętego uchwałą Rady Gminy R. z dnia [...] grudnia 2006 r., Nr [...] (opubl. Dz. Urz. Woj. [...]. z [...] r., nr [...], poz. [...]) działka [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 1O, przeznaczonym na wysypisko śmieci w miejscowości G. oraz w miejscowości L. oraz przeznaczonym pod obiekty i urządzenia gospodarki odpadami, zaś działka nr [...] na terenie o symbolu KK - tereny kolei Natomiast działka o nr [...], dla której obowiązujące ustalenia zawiera plan miejscowy, przyjęty uchwałą z [...] czerwca 2000 r, nr [...] (opubl. Dz.Urz. Woj. [...]. z [...] r., nr [...], poz. [...]) przeznaczona jest pod przemysł, rzemiosło i usługi (o symbolu UPR). Zatem lokalizacja przedsięwzięcia nie stoi w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu. Kolegium wskazało, iż sama decyzja zawiera minimum elementów określonych w art. 82 ust. 1 i art. 85 ust. 1 pkt 1 ustawy. W uzasadnieniu decyzji zawarto ponadto informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa. Na inwestora nałożono również obowiązek monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Integralną część decyzji stanowi załącznik, opisujący charakterystykę przedsięwzięcia w tym również zawierający rozwiązania chroniące środowisko. Pismem z dnia 25 lutego 2010r. Stowarzyszenie "N." wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: art. 37 pkt 2 ustawy z dnia [...] października 2008r. poprzez przyjęcie, iż decyzja z dnia [...] listopada 2009r. Wójta Gminy R. zawiera wystarczające uzasadnienie w przedmiocie podania informacji o udziale społeczeństwa w postępowaniu oraz o tym w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa; art. 80 ust.1 pkt 3 ustawy poprzez przyjęcie, iż decyzja organu pierwszej instancji została wydana z uwzględnieniem wyników postępowania z udziałem społeczeństwa; art. 80 ust.2 poprzez przyjęcie, iż decyzja organu I instancji została wydana po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - art.82 ustawy poprzez brak nałożenia na przedsiębiorcę w decyzji środowiskowej szczegółowych warunków prowadzenia działalności I poprzestanie na ogólnych sformułowaniach; - art. 85 ust. 1 i 2 ustawy poprzez przyjęcie, iż decyzja organu pierwszej instancji zawiera wystarczające uzasadnienie, stosownie do przepisów k.p.a. oraz zakresu wskazanego w art. 85 ust.1 i 2. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie rozwinęło powyższe zarzuty, wskazując, iż warunki, jakie ma spełniać docelowa Stacja Segregacji Odpadów Komunalnych nie zapewniają w należyty sposób ochrony zdrowia i życia okolicznych mieszkańców, oraz ochrony fauny i flory terenów, na których zostanie umiejscowione składowisko. Decyzja nie zawiera postanowień odnośnie nałożenia na przedsiębiorcę obowiązków wystarczających do zapobieżenia ewentualnym zagrożeniom, w szczególności tyczących się dochowania takich warunków eksploatacji instalacji, aby zapobiec szkodliwym, niepożądanym skutkom. Skarżące Stowarzyszenie podkreśliło, iż działka o nr [...], na której ma być budowana Stacja Segregacji Odpadów, oznaczona jest w miejscowym planie jako tereny kolejowe i nie jest przekształcona w tereny przemysłowe. Natomiast działka nr [...] przeznaczona jest pod przemysł, rzemiosło i usługi z uciążliwością w granicach działki. Tymczasem sam raport wskazuje, że zanieczyszczenia będą się roznosić poza granice działek, co pozostaje w sprzeczności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę choć częściowo z innych powodów niż podniesione w skardze. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] zmieniającą decyzję własną z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] oraz ustalającą warunki decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, iż jak wynika z akt sprawy inwestor tj. O. Sp. z o. o. legitymuje się już ostateczną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia - inwestycji pn. " Stacja Segregacji Odpadów Komunalnych dla miasta O. i gmin powiatu o. przy ulicy [...] w O." z dnia [...] grudnia 2007. r. nr [...] wydaną w oparciu o nieobowiązujące obecnie przepisy działu VI ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Z akt sprawy wynika również iż decyzja ta zmieniona została decyzją z dnia [...] lutego 2008. r. nr [...] w punkcie rodzaj, skala i usytuowanie przedsięwzięcia stanowiącej załącznik nr 1 do decyzji w części dotyczącej numeracji nieruchomości, na których planowana jest realizacja przedsięwzięcia. Zauważyć należy, iż decyzją z dnia [...] listopada 2009r. zmieniono wyłącznie decyzję z dnia [...] grudnia 2007r. poprzez ustalenie nowych warunków decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pozostawiając w obrocie prawnym decyzję z dnia [...] lutego 2008r. Wobec powyższego w obrocie prawnym istnieją dwie decyzje odnoszące się do kwestii lokalizacji planowanego przedsięwzięcia, na którą to okoliczność w ogóle nie zwróciło uwagi Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa inwestycja planowana jest do realizacji na działkach nr [...] i [...] (powstałych w skutek dokonanego podziału nieruchomości działek nr [...] oraz [...]) oraz części działki nr [...], położonych w miejscowości L., gm. R. Natomiast dojazd do obszaru inwestycji odbywał się będzie z ulicy [...] w O., stanowiącej obecnie bezpośredni dojazd do funkcjonującego składowiska odpadów. Kolegium wskazało, iż zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R., przyjętego uchwałą Rady Gminy R. z dnia [...] grudnia 2006 r., Nr [...] (opubl. Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r., nr [...], poz. [...]) działka [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 1O, przeznaczonym na wysypisko śmieci w miejscowości G. oraz w miejscowości L. oraz przeznaczonym pod obiekty i urządzenia gospodarki odpadami, zaś działka nr [...] zlokalizowana jest na terenie o symbolu KK - tereny kolei. Natomiast działka o nr [...], dla której obowiązujące ustalenia zawiera plan miejscowy, przyjęty uchwałą z [...] czerwca 2000 r., nr [...] (opubl. Dz. Urz. Woj. [...]. z [...] r., nr [...], poz. [...]) przeznaczona jest pod przemysł, rzemiosło i usługi (o symbolu UPR). Zatem lokalizacja przedsięwzięcia nie stoi w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu. Zdaniem Sądu jednak gołosłowne stwierdzenie, iż planowane przedsięwzięcie będzie zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uznać należy za niewystarczające. Kolegium nie wyjaśniło na czym w jego ocenie owa zgodność polega. To, iż działka [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolem KK nie jest jednoznaczne z dopuszczeniem prowadzenia na tej działce jakiejkolwiek działalności przemysłowej. W przypadku działki nr [...], organ wyjaśnił, iż zgodnie z planem przeznaczona jest pod przemysł, rzemiosło i usługi (o symbolu UPR). Jednakże strona skarżąca podnosi, iż uciążliwość tego rodzaju działalności winna zamknąć się w granicach działki. Kwestii tej Kolegium nie wyjaśniło. Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku. Aby zaskarżone rozstrzygnięcie ocenić w sposób prawidłowy, Sąd musi dysponować stanowiskiem organu zawierającym odniesienie do wszystkich zarzutów stawianych przez stronę skarżącą. Sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, których w niniejszej sprawie nie poczyniono. Tym samym stwierdzić należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów stawianych przez normę zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., zgodnie z którą uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne decyzji powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 200 Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania.