IV SA/Wa 494/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. A., w imieniu którego działa przedstawiciel ustawowy - K. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi I. A., w imieniu którego działa przedstawiciel ustawowy – K. T. - na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2013 r. L.dz. [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla I. A. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. I. A., w imieniu którego działa przedstawiciel ustawowy - K. T., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 20 marca 2013 r. wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym z rodzicami i dwiema małoletnimi siostrami. Rodzice wnioskodawcy nie są zatrudnieni i nie uzyskują dochodu. Jedyne źródło utrzymania pięcioosobowej rodziny stanowią oszczędności w wysokości około 10.000 zł. Rodzina nie ma nieruchomości, ani wartościowych przedmiotów. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ponieważ skarżący jest osobą małoletnią, która nie osiąga dochodu, oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie należało dokonać analizując możliwości zarobkowe i majątkowe osób, na których utrzymaniu pozostaje. W sytuacji, gdy rodzice skarżącego nie wykonują pracy zarobkowej, nie dysponują majątkiem, który można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków finansowych, a jedyne źródło utrzymania pięcioosobowej rodziny stanowią aktualnie oszczędności w wysokości około 10.000 zł, należy stwierdzić, że I. A. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.