IV SA/Wa 495/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2008 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia (...) grudnia 2008 r. Minister Środowiska w wyniku rozpatrzenia odwołania A. K. od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2007 r. cofającej bez odszkodowania pozwolenie wodnoprawne na wydobywanie z wód kamienia, żwiru, piasku na odcinku od km (...) do km (...) rzeki W. uchylił w/w decyzję w całości i orzekł o cofnięciu bez odszkodowania A. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Prywatne " Ż." pozwolenie wodnoprawne udzielone decyzją Starosty O. (...) z dnia (...) kwietnia 2004 r. wraz z decyzją uzupełniającą (...) z dnia (...) października 2004 r. na szczególne korzystanie z wód, polegające na wydobywaniu z wód kamienia, żwiru i piasku w km (...) rzeki W., związane z udrożnieniem koryta rzeki W. w miejscowości J. i S.. Organ odwoławczy wskazał, iż pismem z dnia (...) listopada 2006 r. Regionalny zarząd Gospodarki Wodnej w K. wniósł o cofnięcie Ż. pozwolenia wodnoprawnego na wydobywanie z wód kamienia, żwiru i piasku w miejscowości J. i S. z powodu naruszenia przez uprawnionego warunków pozwolenia w zakresie - nie zawarcia umowy o użytkowanie gruntów niezbędnych do prowadzenia działalności, nie powiadamiania RZGW o terminach rozpoczęcia i zakończenia robót a tym samym bez nadzoru nad prowadzonymi pracami jak również składanie urobku w miejscu niedozwolonym, zamiast wywożenia go zestawami barek. Te zarzuty znalazły potwierdzenie w przeprowadzonym postępowaniu i zgromadzonym materiale dowodowym, co stanowiło przesłankę cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego. W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego, w którym to odwołaniu nie kwestionował on zasadności cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego przez organ I instancji a jedynie podnosił zarzut nieprecyzyjnego oznaczenia strony, organ odwoławczy naprawił powyższe uchybienie w ramach swoich kompetencji poprzez zreformowanie sentencji decyzji pierwszoinstancyjnej i cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego A. K., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Prywatne " Ż.". Kolegium wskazało, iż wraz z cofnięciem pozwolenia wodnoprawnego określonego w decyzji z dnia (...) kwietnia 2004 r. dla jasności sprawy zasadnym było cofnięcie także decyzji Starosty O. z dnia (...) października 2004 r. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze A. K., zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie skarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody (...) a także o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podniósł zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego tj. art. 7 kpa i art. 77 kpa a także prawa materialnego tj. art. 136 ust. 1 pkt 1 Ustawy prawo wodne poprzez zastosowanie go do nieadekwatnego stanu faktycznego. Uzasadniając skargę wskazał, m.in., iż organ nie wymienił, jakie warunki pozwolenia wodnoprawnego zostały naruszone, nie przedstawił sposobu weryfikacji dowodów załączonych przez wnioskującego a przedmiotowa decyzja została oparta przede wszystkim na ustaleniach wizji lokalnej w której skarżący nie brał udziału. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 136 ust 1. pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne ( Dz. U. nr 239, poz. 2019 ze zm. ) zgodnie z którym pozwolenie wodnoprawne można cofnąć lub ograniczyć bez odszkodowania, jeżeli zakład zmienia cel i zakres korzystania z wód lub warunki wykonywania uprawnień ustalonych w pozwoleniu. Pozwolenie wodnoprawne wydawane jest podmiotom prowadzącym działalność komercyjną przy ścisłej kontroli tej działalności przez służby regionalnych zarządów gospodarki wodnej i dotyczy wydobywania kruszywa zalegającego w korycie rzeki Wisły jako jego udrożnienie. Skarżący A. K., prowadzący Przedsiębiorstwo Prywatne " Ż.", decyzją Starosty O. z dnia (...) kwietnia 2004 r. uzyskał pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód polegające na wydobywaniu z wód kamienia, żwiru i piasku w km (...) rzeki W., związane z udrożnieniem koryta rzeki W. w miejscowości J. i S.. W decyzji tej Starosta określił szereg warunków, wymienionych szczegółowo w punkcie II od 1 do 14 zastrzegając jednocześnie w punkcie V decyzji m.in. prawo cofnięcia pozwolenia, gdy wskazane warunki nie będą spełnione. Decyzją z dnia (...) października 2004 r. Starosta O. zmienił punkt I decyzji opisanej wyżej w ten sposób, iż wydobywanie kruszywa odbywać się będzie również na działkach nr (...), (...) i (...) obręb J., gmina B., powiat C., przy czym pozostałe punkty decyzji a więc również określone w niej warunki pozwolenia, pozostały bez zmian. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia (...) czerwca 2006 r. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K., reprezentujący właściciela wód-Skarb Państwa, zwrócił się do Starosty O. z informacją o naruszaniu przez skarżącego warunków pozwolenia wodnoprawnego określonych w punkcie II, podpunkt 3, 12 i 13. Wskazał także, iż nie zamierza zawrzeć ponownej umowy oddania gruntów pokrytych wodami w użytkowanie gdyż przedsiębiorstwo prowadzone przez skarżącego jest niewiarygodne i zadłużone wobec RZGW. W konkluzji Zarząd wniósł skarżącemu podjęcie stosownych czynności zmierzających do cofnięcia skarżącemu bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego. Przeprowadzone w sprawie postępowanie wykazało, iż urobek wydobywany przez skarżącego składowany jest w strefie bezpośredniego zagrożenia powodzią - w międzywalu W.. Takie działanie skarżącego narusza warunek określony w punkcie II ppkt 9 pozwolenia, który stwierdza, iż niedopuszczalne jest jakiekolwiek składowanie wydobytego materiału na terenie międzywala lub w korycie rzeki. Nadto droga prowadząca do pomostu rozładunkowego jest rozjeżdżona a w korycie W. widoczne są usypane pryzmy kruszywa, co świadczy o nieprzestrzeganiu warunku zawartego w punkcie II ppkt 8, który mówi, iż prace ograniczą się jedynie do przywrócenia głębokości koryta rzeki W. na określonym odcinku i nie będą związane ze zmianą ukształtowania terenu oraz korzystaniem z okolicznych dróg. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego stwierdzić należy, iż są one niezasadne. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji odniósł się do zarzutów zgłoszonych przez właściciela wód we wniosku o cofnięcie skarżącemu pozwolenia wodnoprawnego. Zarzuty te znalazły potwierdzenie w toku dokonanych przez organ czynności wyjaśniających takich jak wizja w terenie czy też kontrole dokonane przez RZWG i potwierdzone dokumentacją fotograficzną znajdującą się w aktach sprawy. Wbrew twierdzeniom skargi organ wymienił w uzasadnieniu swojej decyzji te warunki pozwolenia wodnoprawnego, które zostały przez skarżącego naruszone. Zgodzić się też należy ze stanowiskiem organu, iż niezależnie od tego czy i ile urobku skarżący wywoził barkami, część kruszywa była składowana w międzywale rzeki W., na co bezspornie wskazuje załączona do akt administracyjnych dokumentacja fotograficzna. Natomiast zarzut, iż skarżący nie brał udziału w wizji lokalnej, w tym stanie faktycznym pozostaje w ocenie Sądu bez znaczenia dla rozstrzygnięcia. Nietrafnym jest też zarzut nie uwzględnienia przez organ interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, iż RZWG, odpowiadający za stan koryta rzeki W., nie wnioskowałby o cofnięcie skarżącemu pozwolenia wodnoprawnego, gdyby prawidłowo realizował on warunki tego pozwolenia zapewniając bezpieczny przepływ wód powodziowych. Również zarzut naruszenia prawa materialnego nie może odnieść zamierzonego przez skarżącego skutku. Organ I instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, iż okoliczność nie zawarcia przez skarżącego umowy użytkowania gruntu nie stanowiła podstawy cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego. Uchybienie procesowe organu I instancji dotyczące adresata decyzji, organ odwoławczy prawidłowo skorygował w ramach swoich kompetencji. Tej sytuacji należy podzielić stanowisko organów administracji orzekających w sprawie, iż zachodzą przesłanki z art. 136 ust. 1 pkt 1 Ustawy prawo wodne uzasadniające cofnięcie skarżącemu pozwolenia wodnoprawnego bez odszkodowania. Reasumując powyższe należy stwierdzić, iż wobec niezasadności zarzutów skargi oraz nie stwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.