IV SA/Wa 5/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) października 2007 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu cały wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. Skarżący W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) października 2007 r. w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193) w związku z art. 233 oraz 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.), skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi), którą skarżący winien był uiścić przy wniesieniu skargi. Ponieważ skarżący wpisu nie opłacił Sąd pismem z dnia 9 stycznia 2008 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. W piśmie tym zamieszczono pouczenie, że nieuiszczenie wpisu sądowego w zakreślonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 stycznia 2008 r. Skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych w dniu 24 stycznia 2008 r. Wskazać jednak należy, iż wpis został opłacony z uchybieniem terminu, który to upłynął w dniu 22 stycznia 2008 r. Wobec powyższego skargę należało odrzucić. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. W punkcie II orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 a powołanej ustawy.