IV SA/Wa 5/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. Z. i B. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. Z. i B. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać J. Z. i B. Z. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. J. Z. i B. Z. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonych na urzędowych formularzach wniosków z dnia 19 lutego 2009 r., które uzupełniono nadesłanymi na wezwanie referendarza sądowego dokumentami źródłowymi (zaświadczenie z dnia 23 marca 2009 r. o wysokości dochodu B. Z. i zaświadczenia z dnia 31 marca 2009 r. o zarejestrowaniu J. Z. jako bezrobotnej oraz o wysokości świadczeń otrzymanych przez nią z Funduszu Pracy od 1 grudnia 2008 r. do 28 lutego 2009 r.) wynika, że skarżący prowadzą dwuosobowe gospodarstwo domowe. Źródłami ich dochodów są wynagrodzenie ze stosunku pracy B. Z. w miesięcznej wysokości 1.300,00 zł brutto oraz zasiłek dla bezrobotnych otrzymywany przez J. Z. w miesięcznej wysokości 408,27 zł netto. Skarżący ponoszą koszty najmu mieszkania w wysokości 400 zł, a także koszty opłat za energię elektryczną, wodę i odprowadzanie ścieków w łącznej wysokości 130 zł. Nie posiadają nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Zestawienie dochodu uzyskiwanego przez skarżących z wysokością opłat za wynajem mieszkania oraz jego eksploatację, a także z aktualnym poziomem cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie wskazuje, że nieposiadając wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych wnioskodawcy nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Takie ustalenie obliguje z kolei do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, to jest do zwolnienia J. Z. i B. Z. od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.