IV SA/Wa 5/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2014 r. sprawy ze skargi V. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2013r. Nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców działając na podstawie art. 52 ust. 5 w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997r. - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1 997r., Nr 78, poz. 483, sprostowanie Dz. U. z 2001 r., Nr 28, poz. 319) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013r. poz. 267) po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez pełnomocnika obywatela [...] pana V. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].12.2012r. Nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na osiedlenie się , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnienie organ wskazał, że w dniu 03.04.2012r. pan V. S. złożył wniosek do Wojewody [...] o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się na podstawie przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].12.2012r. mając na uwadze treść art. 52 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej odmówił udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na osiedlenie się z uwagi na fakt, iż do akt sprawy dołączono dokument, którego autentyczność budzi wątpliwości i w związku z tym nie potwierdza polskiego pochodzenia przodków cudzoziemca. Pełnomocnik strony wniósł odwołanie od w/w decyzji do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zarzucając organowi I instancji naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz podnosząc, że fakt wszczęcia "postępowania w sprawie" nie oznacza, że postępowanie zostało wszczęte wobec cudzoziemca. Pełnomocnik strony powołała się na treść przepisu art. 75 § 1 Kpa oraz podniosła, że organ wydał rozstrzygnięcie, opierając się jedynie na przypuszczeniach i nie przeprowadzając postępowania w wystarczającym zakresie. Rozpoznając ponownie sprawę organ przywołał treść art. 52 ust. 5 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997r. - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. art. 5 ust. 1 i 6 ustawy o repatriacji, i wskazał że w dniu złożenia wniosku o udzielenie niniejszego zezwolenia, pan V. S. przebywał na podstawie wizy Schengen wydanej przez konsula w [...] z terminem ważności od dnia 21.03.2012. do dnia 03.04.2012r. na czas pobytu 14 dni. W trakcie niniejszego postępowania, do akt sprawy dołączono m.in. akt urodzenia cudzoziemca i wtórnik aktu urodzenia (o nr [...]) 1 jego matki - pani L. L., w którym wskazana jest polska narodowość jej matki - pani M. S. W sprawie istotny jest fakt, iż w toku niniejszego postępowania, na prośbę organu I instancji, [...] Oddział Straży Granicznej dokonał wstępnej ekspertyzy aktu urodzenia matki cudzoziemca, w wyniku której stwierdzono, że blankiet jest prawdopodobnie oryginalny, natomiast w dokumencie prawdopodobnie usunięte zostały pierwotne zapisy danych personalnych i naniesione aktualnie widniejące. W dniu 12.10.2012r. Wojewoda [...] zawiadomił Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej o podejrzeniu popełnienia przestępstwa polegającego na fałszowaniu dokumentów tj. o czyn, określony w art. 270 1 Kodeksu Karnego. Wydział Operacyjno-Śledczy [...] Oddziału Straży Granicznej wszczął postępowanie przygotowawcze w sprawie posłużenia się przez cudzoziemca przerobionym aktem urodzenia. Wojewoda [...] stwierdził zatem, iż dołączone dokumenty nie potwierdzają polskiego pochodzenia pana V. S. W toku postępowania odwoławczego, nadesłano nowe dokumenty w sprawie - zaświadczenie archiwalne, zawierające informacje z aktu urodzenia, wydane przez władze [...] w dniu [...].05.2013r., w którym wskazano, że w archiwum jest przechowywany akt urodzenia nr [...] dotyczący pani L. L., której rodzicami byli - pan G. L. - [...] i pani M. S. - [...]. Dołączono także duplikat aktu urodzenia pani M. S., wydany w dniu [...].02.1978r. W w/w akcie urodzenia wskazana jest polska narodowość rodziców pani M. S. [...] Oddział Straży Granicznej postanowieniem z dnia [...].01.2013r. zawiesił dochodzenie w sprawie o posłużenie się przez pana V. S. przerobionym aktem urodzenia w siedzibie organu l instancji z uwagi na fakt, iż w sprawie niezbędne jest uzyskanie ekspertyzy kryminalistycznej. Postanowieniem Prokuratury Rejonowej W. [...] z dnia [...].05.2013r. umorzono dochodzenie w sprawie sfałszowania aktu urodzenia, a następnie posłużenia się nim w [...] Urzędzie Wojewódzkim w W. przez pana V. S., pomimo, że została wydana opinia biegłego z zakresu badań dokumentów. Jak ustalono w trakcie dalszych czynności, z w/w opinii (ekspertyzy kryminalistycznej) wynika, że w przedmiotowym akcie urodzenia pod aktualnie widniejącymi ręcznymi zapisami występują ślady (pozostałości) innego środka kryjącego, widoczne są plamy na podłożu papierowym w obrębie ręcznych zapisów oraz pod aktualnie widniejącymi ręcznymi zapisami widoczne są w świetle podczerwonym inne (drugie) zapisy. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia stwierdzono, że dowodowy dokument został sfałszowany poprzez usunięcie pierwotnych zapisów ręcznych i zastąpienie ich wtórnymi zapisami ręcznymi. W ocenie zatem organu, dołączone do wniosku o udzielenie panu V. S. zezwolenia na osiedlenie się dokumenty nie potwierdzają polskiego pochodzenia jego przodków. Natomiast odnosząc się do dokumentów, nadesłanych w trakcie postępowania odwoławczego, należy stwierdzić, iż z uwagi na sfałszowanie aktu urodzenia pani L. L. w zakresie danych personalnych, na którym widnieje numer [...], przedstawione zaświadczenie archiwalne, które dotyczy aktu urodzenia także o nr [...] nie może stanowić wiarygodnego dokumentu, potwierdzającego polską narodowość matki cudzoziemca. Z uwagi na powyższe, akt urodzenia pani M. S., dołączony w trakcie postępowania odwoławczego, w którym wskazano polską narodowość jej rodziców, nie może zostać uwzględniony jako potwierdzenie polskiego pochodzenia cudzoziemca, gdyż z akt sprawy nie wynika wiarygodnie i jednoznacznie pokrewieństwo cudzoziemca i pani M. S. Organ zwrócił także uwagę, że cudzoziemiec w dniu [...].09.2012r. zeznał, że jego babcia nazywała się Maria L. z domu S. (a nie S.). Natomiast cudzoziemiec aktualne nazwisko przyjął po żonie przy zawarciu związku małżeńskiego. Powyższe ustalenia dodatkowo potwierdzają brak pokrewieństwa zainteresowanego i pani M. S. Reasumując stwierdził, iż pan V. S. nie udokumentował polskiego pochodzenia przodków, gdyż główny dokument źródłowy - akt urodzenia matki został sfałszowany, inny dokument - akt urodzenia pani M. S. nie może zostać uwzględniony z uwagi na brak potwierdzenia pokrewieństwa, natomiast wyciągi archiwalne, wydane przez współczesne władze [...] nie stanowią wystarczającego dowodu, stwierdzającego polskie pochodzenie przodków cudzoziemca. Odnosząc się natomiast do treści odwołania, wyjaśnił, iż postępowanie o posłużenie się przez pana V. S. sfałszowanym aktem urodzenia zostało wprawdzie umorzone, jednak ekspertyza Straży Granicznej jest jednoznaczna i stanowi wystarczające potwierdzenie sfałszowania dokumentu. Należy także zauważyć, że zgodnie z treścią art. 75 §1 Kpa, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W niniejszej sprawie, nie można stwierdzić, że przedmiotowy dokument nie jest sprzeczny z prawem, gdyż w przeciwnym razie, postępowanie przygotowawcze, nie zostałoby wszczęte. Z kolei stwierdzenie pełnomocnika, że postępowanie zostało wszczęte w sprawie, a nie przeciwko cudzoziemce nie jest zasadne, gdyż jej działanie stanowiło podstawę do wszczęcia tego postępowania. Natomiast w niniejszej sprawie administracyjnej istotny jest fakt, iż dołączony dokument, którego autentyczność została zakwestionowana, nie potwierdza polskiego pochodzenia przodków cudzoziemca, nie zaś kwestia ewentualnego poniesienia przez niego konsekwencji karnych za posłużenie się tym dokumentem. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Pan V. S. Domagając się jej uchylenia, zarzucił jej: -naruszenie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia z dnia [...] grudnia 2012 roku, nr [...] o odmowie udzielenia Skarżącemu zezwolenia na osiedlenie się na terytorium RP w sytuacji, gdy istniały przesłanki do jej uchylenia w całości i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy lub uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewodzie [...]; -naruszenie art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 §1 oraz art. 80 k.p.a., co miało wpływ na błędne zastosowanie art. 52 ust. 5 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, niezebranie w sposób wyczerpujący i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, a w szczególności niedokonanie analizy ekspertyzy biegłego będącej podstawą rozstrzygnięcia i jej samodzielnej oceny, a oparcie się jedynie na ustaleniach innego organu, prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej, nieprzesądzanie czy dokumenty zostały jego zdaniem przerobione czy podrobione, w jakim zakresie, jego zdaniem, dokumenty zostały przerobione/podrobione i niewskazanie czy jego zdaniem ewentualne podrobienie dotyczyło okoliczności istotnej dla treści decyzji w sprawie niniejszej, czyli niezbadanie najistotniejszej okoliczności w sprawie, niewyjaśnienie stronie przesłanek, jakimi kierował się organ przy załatwieniu sprawy, brak oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy okoliczność spełnienia przesłanek udzielenia zezwolenia na osiedlenie się w niniejszej sprawie zachodzi, co spowodowało nieuzasadnioną odmowę udzielenia Skarżącemu zezwolenia na osiedlenie się na terytorium RP; -naruszenie art. 81 k.p.a. oraz art. 10 §1 k.p.a. niezapewnienie Skarżącemu czynnego udziału na każdym stadium postępowania oraz brak umożliwienia Skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów na podstawie których Organ stwierdził rzekome sfałszowanie/przerobienie dokumentów przedłożonych przez Skarżącą przed wydaniem decyzji, poprzez uznanie okoliczności faktycznej (tj. sfałszowania dokumentów) za udowodnioną, bez umożliwienia Skarżącej wypowiedzenia się co do przeprowadzonego dowodu, na podstawie którego organ ustalił powyższą okoliczność faktyczną; 4) naruszenie art. 107§ 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu do zaskarżonej decyzji przyczyn, z powodu których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dokumentom będącym podstawą rozstrzygnięcia oraz niewskazanie dowodów, na jakich się oparł, w szczególności niewskazanie, na podstawie jakiej opinii dokumentu ten został uznany za sfałszowany i dlaczego organ uznał tę opinię za podstawę swego rozstrzygnięcia, oraz niewskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, w szczególności, czy materiał dowodowy świadczy o fakcie, że dokumenty zostały jego zdaniem przerobione czy podrobione, w jakim zakresie, jego zdaniem, dokumenty zostały przerobione/podrobione i niewskazanie czy jego zdaniem ewentualne przerobienie/podrobienie dotyczyło okoliczności istotnej dla treści decyzji w sprawie niniejszej - a ograniczenie się do lakonicznego stwierdzenia i powołania na notatkę innego organu; 5) naruszenie art. 75 §1 k.p.a. w zw. z art. 84 §1 k.p.a., co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność autentyczności aktu urodzenia matki Skarżącego, co przyczyniłoby się do wyjaśnienia niniejszej sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Powołany w zaskarżonej decyzji art. 52 ust. 5 Konstytucji RP stanowi, że "osoba, której polskie pochodzenie zostało stwierdzone zgodnie z ustawą, może osiedlić się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na stałe", a zatem ustanawia dla osób, których polskie pochodzenie zostało formalnie (zgodnie z ustawą) stwierdzone prawo podmiotowe do osiedlenia się na terytorium Polski, natomiast nie zawiera żadnej regulacji co do trybu dochodzenia owego konstytucyjnie gwarantowanego prawa. W ocenie Sądu, zarówno Szef Urzędu, jak i wcześniej Wojewoda [...], słusznie wywiedli że wobec braku jednej i jednoznacznej regulacji ustawowej normującej tryb stwierdzania pochodzenia polskiego osoby, która w myśl art. 52 ust. 5 Konstytucji ma prawo osiedlić się na terytorium RP, do realizacji tego prawa winny mieć zastosowanie przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 ze zm.), która reguluje m.in. kwestie zasad i trybu udzielania zezwoleń na osiedlenie się, ale nie daje preferencji przy ubieganiu się o udzielenie takiego zezwolenia cudzoziemcom polskiego pochodzenia, oraz przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz.U. z 2004r. Nr 53 poz.532 ze zm.), która jako jedyna określa kryteria, w oparciu o które ustalane jest polskie pochodzenie. Zgodnie z art. 5 za osobę polskiego pochodzenia, w rozumieniu niniejszej ustawy, uznaje się osobę deklarującą narodowość polską i spełniającą łącznie następujące warunki: 1) co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej; 2) wykaże ona swój związek z polskością, w szczególności przez pielęgnowanie polskiej mowy, polskich tradycji i zwyczajów (ust. 1). Za osobę polskiego pochodzenia uznaje się również osobę deklarującą narodowość polską, która posiadała w przeszłości obywatelstwo polskie lub co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków posiadało obywatelstwo polskie oraz spełniającą warunek określony w ust 1 pkt 2. (ust. 2). Warunek określony w ust. 1 pkt 1 uważa się za spełniony, jeżeli co najmniej jedno z rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków wnioskodawcy potwierdziło swoją przynależność do Narodu Polskiego przez, w szczególności, pielęgnowanie polskich tradycji i zwyczajów (ust. 3). Stosownie zaś do art. 6 dowodami potwierdzającymi polskie pochodzenie mogą być dokumenty, wydane przez polskie władze państwowe lub kościelne, a także przez władze byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, dotyczące wnioskodawcy lub jego rodziców, dziadków lub pradziadków, a w szczególności: 1) polskie dokumenty tożsamości; 2) akty stanu cywilnego lub ich odpisy albo metryki chrztu poświadczające związek z polskością; 3) dokumenty potwierdzające odbycie służby wojskowej w Wojsku Polskim, zawierające wpis informujący o narodowości polskiej; 4) dokumenty potwierdzające fakt deportacji lub uwięzienia, zawierające wpis informujący o narodowości polskiej; 5) dokumenty tożsamości lub inne dokumenty urzędowe zawierające wpis informujący o narodowości polskiej (ust. 1). Dowodami potwierdzającymi polskie pochodzenie mogą być również inne dokumenty, a w szczególności: 1) o rehabilitacji osoby deportowanej, zawierające wpis informujący o jej narodowości polskiej; 2) potwierdzające prześladowanie osoby ze względu na jej polskie pochodzenie (ust. 2). Jak wynika z akt sprawy powodem odmowy udzielenia skarżącemu zezwolenia na osiedlenie się było uznanie, iż wobec zakwestionowania autentyczności dokumentu - aktu urodzenia matki skarżącego, niemożliwe stało się potwierdzenie jego polskiego pochodzenia, wobec nieprzedstawienia właściwych dokumentów. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, iż stanowisko organów w powyższej kwestii zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż w sprawie wbrew zarzutom skargi, w sposób nie budzący wątpliwości wykazano, iż przedłożony przez skarżącego na potrzeby przedmiotowego postępowania akt urodzenia matki pani L. L. k nr [...] został sfałszowany. Potwierdzają to przeprowadzone ekspertyzy dokumentu. Po raz pierwszy, ekspertyza dokonana przez [...] Oddział Straży Granicznej [...] w dniu [...].07.2012r., podczas której ujawniono, że dokument sporządzono na autentycznym blankiecie, jednak sfałszowane zostały na nim pierwotne zapisy danych personalnych przez ręczne usunięcie autentycznych zapisów i naniesienie w to miejsce nowych zapisów, aktualnie widniejących (por. 42-44 akt organu l instancji). Powyższe potwierdziły następnie czynności wyjaśniające podjęte w toku wszczętego na wniosek Wojewody [...] dochodzenia o czyn z art. 270 §1 Kk. Na potrzeby tego postępowania karnego uzyskano opinię biegłego z zakresu badań dokumentów, z której wynika, że ww. [...] akt urodzenia o numerze [...] został sfałszowany przez usunięcie pierwotnych zapisów ręcznych i zastąpienie ich wtórnymi zapisami ręcznymi (por. k. 52 oraz k. 62-63 akt organu II instancji). Wbrew zarzutom skargi okoliczność umorzenia wskazanego wyżej postępowanie karnego na podstawie art. 322§1 Kpk, wskazuje jedynie na brak wystarczających podstaw do wniesienia aktu oskarżenia przeciwko określonej osobie. Co nie zmienia faktu, że przeprowadzone w jego trakcie czynności wyjaśniające, w postaci uzyskanej ekspertyzy biegłego, jednoznacznie potwierdziły, sfałszowanie [...] aktu urodzenia nr [...], co z kolei stanowiło podstawę do odrzucenia tego dowodu przez organy na podstawie art. 75 §1 Kpa. Wobec powyższego organ nie mógł uwzględnić również w toku postępowania przedłożonego przez skarżącego dokumentu z dnia [...].05.2013r. zatytułowanego "Zaświadczenie Archiwalne" wskazującego jedynie na fakt przechowywania w Archiwum Urzędu Stanu Cywilnego [...], wpisu o Akcie Urodzenia nr [...], dokonany w dniu [...].03.1961r. dot. matki cudzoziemca, pani L. L. ur. [...].03.1961 r., która odsyła do dokumentu źródłowego w postaci aktu urodzenia matki cudzoziemca, którego autentyczność została zakwestionowana. Analogicznie wobec zakwestionowania autentyczności aktu urodzenia matki skarżącego w tym zawartych w nim danych, organ odwoławczy nie mógł uwzględnić w sprawie aktu urodzenia pani M. S. Dodatkowo również zeznania złożone przez skarżącego wzbudziły uzasadnione wątpliwości organów w zakresie ewentualnego pokrewieństwa pana V. S. i pani M. S. Jak wynika z akt sprawy w czasie przesłuchania przeprowadzonego w dniu [...].09.2012r. skarżący zeznał, że jego babcia nazywała się M. L. z domu S. (a nie S.). Aktualne zaś nazwisko cudzoziemca pochodzi od jego żony i zostało przez niego przyjęte przy okazji zawarcia związku małżeńskiego. Brak zatem dokumentów źródłowych na podstawie których organ w sposób nie budzący wątpliwości mógłby potwierdzić posiadanie przez skarżącego narodowości polskiej uniemożliwiło organom pozytywne załatwienie wniosku cudzoziemca w oparciu o art. 52 ust. 5 Konstytucji, co też zostało właściwie- zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji. Sąd nie uwzględnił również zarzutów skargi w zakresie naruszenia przez organ art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Zgromadzony materiał dowodowy został też poddany całościowej ocenie, w sposób swobodny, a nie dowolny zgodnie z regulacją art. 80 Kpa. Opinia Laboratorium Kryminalistycznego Straży Granicznej sporządzona na podstawie ekspertyzy kryminalistycznej Nr [...] z dnia [...] marca 2013r. wbrew zarzutom skargi w sposób nie budzący żadnych wątpliwości wskazuje iż przedłożony przez skarżącego na potrzeby niniejszego postępowania cały dokument Nr [...] cyt. został sfałszowany poprzez usunięcie pierwotnych zapisów ręcznych i zastąpienie ich wtórnymi zapisami ręcznymi. Potwierdzenie przez biegłych w sposób nie budzący wątpliwości fałszu dokumentu, uprawniał zatem orzekający w niniejszej sprawie organ do odmówienia mu mocy dowodowej. W ocenie Sądu organ odwoławczy nie dopuścił się także naruszenia art. 81 i art. 10 Kpa wskazujących na konieczność zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym na każdym jego etapie. Jak wynika z akt sprawy w toku postępowania skarżący/reprezentujący go pełnomocnicy czynnie uczestniczyli w postępowaniu, składając pisma procesowe, dokumenty, przeglądając akta sprawy ( 23 maja 2013r., 3 września 2013r.), zaś przed wydaniem decyzji organ odwoławczy pismem z dnia 16.09.2013r. poinformował stronę o możliwości skorzystania z przysługującego jej uprawnienia zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz planowanym terminem wydania decyzji. Pismo to zostało skutecznie doręczone stronie 20.09.2013r. Z uprawnienia tego strona jednak nie skorzystała. Za chybiony Sąd uznał także zarzut niedopuszczenia przez organ dowodu z opinii biegłego na okoliczność autentyczności aktu urodzenia matki Skarżącego. Wskazać należy, iż już wstępna analiza kryminalistyczna przeprowadzona w sprawie wszczętej na wniosek organu I instancji przez Wydział Operacyjno- śledczy [...] Oddziału Straży Granicznej w W. o posłużenie się przez skarżącego podrobionym aktem urodzenia matki, wykazała, że dokument ten został prawdopodobnie sfałszowany poprzez usunięcie odręcznych, pierwotnych zapisów danych personalnych a następnie naniesienie w ich miejsce wpisów aktualnie widniejących (k. 41 akt administracyjnych organu I instancji). Stanowisko to potwierdziła wykonana przez organ biegłego z zakresu technicznych badań dokumentów ekspertyza kryminalistyczna. Tym samym w sprawie organ zasadnie zgodnie z art. 75 §1 k.p.a oparł się o dowód z opinii biegłego, który zakwestionował autentyczność danych zawartych w akcie urodzenia matki skarżącego. Powielanie zatem opinii, prowadziłoby jedynie do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania administracyjnego. Reasumując należy wskazać, iż dokonując kontroli zgodności zaskarżonej decyzji zarówno w zakresie podniesionych zarzutów, jak również z urzędu, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością jej uchylenia czy też stwierdzenia nieważności, w tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 p.p.s.a ustawy, orzekł jak w sentencji.