IV SA/Wa 500/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę. J. M., pismem z dnia 21 lutego 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2011 r., doręczonym 4 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2011 r. Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdził, że do dnia 22 kwietnia 2011 r. nie wpłynął wpis od skargi w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu podlega odrzuceniu. Dnia 4 kwietnia 2011 r. doręczono odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2011 r. w przedmiocie wpisu sądowego od skargi (potwierdzenie odbioru - k. 13 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem 11 kwietnia 2011 r., natomiast do dnia 22 kwietnia 2011 r. na konto sądu nie wpłynął wpis od skargi (adnotacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – k. 16 akt sądowych), więc należy uznać że skarżąca mimo wezwania nie uiściła należnego wpisu sądowego. Z powyższych względów, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.