IV SA/Wa 500/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2012 r. sprawy ze skargi W. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia - oddala skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z [...] stycznia 2012 r. - zaskarżoną skargą przez W. H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta M.z [...] listopada 2011 r. ustalającą środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na "Przebudowie przepustu drogowego w m. M. w ciągu drogi krajowej nr [...] w km 173+183" na działce nr [...] w M. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, iż decyzja Burmistrza Miasta M. została wydana na wniosek Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w W. Organ I instancji nałożył na inwestora szereg obowiązków obejmujących kwestie ochrony środowiska, tak w fazie realizacji jak i w fazie eksploatacji tego przedsięwzięcia. Podstawę prawną decyzji z [...] listopada 2011 r. stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy. Organ wskazał, iż planowane przedsięwzięcie nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust 1 pkt 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - Dz. U. Nr 213, poz. 1397), dla których istnieje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Istniejący przepust drogowy przeznaczony do przebudowy zlokalizowany jest na terenie rowu melioracji szczegółowej. Przepust ten o długości 11,50 m wykonany jest z dwóch rur żelbetonowych o średnicy 1,20 m każda. Podczas intensywnych opadów deszczu wody opadowe nie mieszczą się w dotychczasowym przekroju poprzecznym przepustu, wskutek czego następuje zalewanie drogi krajowej nr [...]. Dlatego też, aby uniknąć w przyszłości zalewania drogi, a następnie terenów położonych poniżej, inwestor zdecydował się na inwestycję w postaci przebudowy przepustu w celu zwiększenia przepustowości rowu melioracyjnego. Zmiana ta spowoduje, zdaniem Kolegium, korzyść zarówno dla środowiska jak i użytkowników drogi oraz właścicieli sąsiednich nieruchomości poprzez to, że do wód powierzchniowych nie będą przedostawały się zanieczyszczenia i nie będą niszczone uprawy rolne i pastwiska oraz nastąpi poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego. Dalej Kolegium podniosło, że inwestor uczynił zadość wszystkim warunkom formalnym składając wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, a organ I instancji przed wydaniem decyzji uzyskał opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W.z [...] września 2011 r. o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Nadto postanowieniem z [...] października 2011 r. Burmistrz Miasta M. wydał postanowienie o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wszelkie czynności organu podawane były ogółowi mieszkańców do publicznej wiadomości (obwieszczenia). Zdaniem organu odwoławczego, Burmistrz Miasta M. uczynił zadość art. 77 ust 1, art. 82 ust 1 i 85 ust 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a w sprawie nie występuje żadna istotna okoliczność mogąca być podstawą do wydania decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na "Przebudowie przepustu drogowego w m. M. w ciągu drogi krajowej nr [...] w km 173+183" na działce nr [...] w M. W. H. w skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z [...] stycznia 2012 r. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że: 1) decyzja I instancji nie zawiera wszystkich elementów wymaganych przepisami prawa, a w szczególności art. 37 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; w decyzjach oby instancji nie wyjaśniono, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, w tym wnioski i zarzuty skarżącego; 2) uzasadnienie decyzji organu I instancji jest bardzo lakoniczne i nie zawsze ma odniesienie do stanu faktycznego, a załącznik graficzny wykonano na nieaktualnym wycinku mapy ewidencyjnej; 3) inwestycja ta - wbrew temu, co twierdzą organy - będzie oddziaływała na 300 - metrowy odcinek rowu melioracyjnego (od projektowanego mostu do jego ujścia do rzeki O.) oraz mieszkańców ul. [...] w M., dla których znacznie wzrośnie zagrożenie powodziowe; 4) w zaskarżonej decyzji Kolegium mylnie wskazało, że przebudowa dotyczy przepustu drogowego na działce nr [...], a nie jak winno być - na działce nr [...], co zdaniem skarżącego wpływa na ważność rozstrzygnięcia. Konkludując skarżący wskazał, iż nie jest przeciwny realizacji inwestycji, ale nie może ona godzić w jego interesy. Po zrealizowaniu inwestycji spływ wody będzie jeszcze bardziej intensywny, co spotęguje zalewanie działki skarżącego przez wody opadowe spływające z drogi krajowej często zaolejone i zawierające inne zanieczyszczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. - w odpowiedzi na skargę - wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że planowane przedsięwzięcie ma znacząco poprawić standardy odnośnie bezpieczeństwa i ochrony środowiska, bezpieczeństwa ruchu drogowego na drodze krajowej oraz zniwelowanie zalewania terenów sąsiednich drogi, w tym nieruchomości skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z [...] stycznia 2012 r. i utrzymana nią w mocy decyzja Burmistrza Miasta M. z [...] listopada 2011 r. nie naruszają prawa w stopniu kwalifikującym je do wyeliminowania z obrotu prawnego. W myśl art. 79 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę (art. 80 ust. 1 ustawy): 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone, a także po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2), przy czym w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ określa wskazane w art. 82 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji, warunki i kryteria. W przypadku natomiast, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 84 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko). Zatem w obecnym systemie ochrony środowiska występują dwa rodzaje decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach: te, których wydanie było poprzedzone przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko, czyli te wymagające udziału społeczeństwa oraz te, które mogą być wydane bez tej części postępowania. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienie z drugą z wymienionych sytuacji. Postanowieniem z [...] października 2011 r. Burmistrz Miasta M. odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla spornego przedsięwzięcia - przebudowy przepustu drogowego. Myli się, zatem skarżący wskazując, iż postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją przeprowadzone było z udziałem społeczeństwa, a zatem odparcia wymaga zarzut, iż wbrew przepisom ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w szczególności art. 37 ust. 2 tej ustawy, organy rozstrzygające sprawę nie wzięły pod uwagę wyników postępowania z udziałem społeczeństwa. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji z [...] listopada 2011 r. wyraźnie wskazano, że po przeprowadzeniu analizy zgromadzonych akt sprawy i uwzględniając uwarunkowania przedstawione w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, organ odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia, a następnie szczegółowo uzasadniono przyczyny dla takiego rozwiązania (art. 84 ust. 1 ustawy). Niezależnie od powyższego, uzasadnienia decyzji obu instancji zawierają odpowiedź na wątpliwości skarżącego zgłoszone w toku postępowania w piśmie z 20 września 2011 r., a następnie w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Organy obu instancji wyraźnie wskazały, że realizacja spornej inwestycji ma właśnie na celu poprawę sytuacji na tym terenie planowanej inwestycji i w jej okolicach. Inwestor zdecydował się na inwestycję w postaci przebudowy przepustu w celu zwiększenia przepustowości rowu melioracyjnego, aby uniknąć w przyszłości zalewania drogi, a następnie terenów położonych poniżej, w tym zalewania wodami opadowymi zawierającymi zanieczyszczenia z drogi krajowej. Przedsięwzięcie to - wbrew twierdzeniom skarżącego - nie wpłynie na podwyższenie zagrożenia powodziowego. W zgromadzonych aktach sprawy brak jest dowodu na poparcie tezy zawartej w skardze, że planowana inwestycji będzie oddziaływała na 300-metrowy odcinek rowu melioracyjnego oraz mieszkańców ul. [...] w M., w taki sposób, że wzrośnie zagrożenie powodziowe. Należy także zauważyć i podkreślić - w kontekście zarzutów skargi - że w celu uniknięcia zalewania terenów przyległych do rowu melioracyjnego, należy ów rów utrzymywać w należytym stanie zgodnie z wymaganiami określonymi w ustawie z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.). Obowiązek ten spoczywa na każdorazowym właścicielu danej nieruchomości. Przebudowa, zatem przepustu drogowego poprzez zwiększenie przekroju poprzecznego przepustu, przy prawidłowym utrzymywaniu stanu rowu melioracyjnego, nie spowoduje, zdaniem Sądu, wzrostu zagrożenia powodziowego, w tym zwiększenia intensywności czy częstotliwości zalewania nieruchomości skarżącego. Dalej wskazać trzeba, iż w istocie na mapie stanowiącej załącznik do decyzji Burmistrza Miasta M.z [...] listopada 2011 r. nie zaznaczono stacji benzynowej oraz zakładu instalacji sanitarnych, które jak twierdzi skarżący znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. Sam skarżący nie wskazał jednak, w jaki sposób brak umiejscowienia tych obiektów na mapie, jako pozostających poza zwartą zabudową M., znajdującą się ok. 70 m od planowanej inwestycji, miałby wpłynąć na legalność wydanej decyzji. Nie można także pominąć okoliczności, iż mapa stanowiąca załącznik do decyzji organu I instancji została w sierpniu 2011 r. opatrzona pieczęcią Starosty M. Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami poświadczającej zgodność tej mapy z oryginałem przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznej. Organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach nie wytwarza, zatem sam w swoim zakresie map ewidencyjnych a korzysta z tych zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Jednocześnie Burmistrz Miasta M. nie posiada kompetencji i możliwości do badania aktualności tych map. Odnosząc się z kolei do zarzutu, że w zaskarżonej decyzji Kolegium mylnie wskazało, iż przebudowa dotyczy przepustu drogowego na działce nr [...], a nie jak winno być - na działce nr [...], to wskazać należy, iż błędne powołanie przez organ odwoławczy numeru działki, na której planowana jest inwestycji należy traktować, jako oczywistą omyłkę pisarską. Okoliczności sprawy, chronologia podejmowanych rozstrzygnięć i w końcu treść decyzji z [...] stycznia 2012 r. nie pozostawiają wątpliwości, iż dotyczy ona przebudowy przepustu drogowego w m. M. w ciągu drogi krajowej nr [...] w km 173+183 na działce nr [...]. Wszystko to dowodzi słuszności twierdzeniom organów obu instancji o zasadności wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji dla spornej inwestycji w kształcie nadanym jej decyzją z [...] listopada 2011 r. Tym samym Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w aspekcie uchybień, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak również innych przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 151 P.p.s.a. - skargę, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw, oddalił.