IV SA/Wa 501/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia postanawia: - zwolnić B.W. od kosztów sądowych. B. W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie jej prawa pomocy w sprawie dotyczącej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. W nadesłanym formularzach wniosku skarżąca wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i pełnoletnią córką. Wnioskodawczyni oprócz domu o pow. 90 m2 nie posiadają żadnego innego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 formularza wniosku skarżąca określiła miesięczny dochód jej rodziny w wysokości 4695, 58 zł brutto. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazała, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, bowiem uzyskiwane przez nią oraz jej męża dochody wystarczają jedynie na pokrycie bieżących wydatków oraz kosztów leczenia. Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżąca w piśmie procesowym z dnia 26 kwietnia 2010 r. sprecyzowała, iż wnosi o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ponadto wyjaśniła, iż wymieniona w rubryce 6 formularza PPF córka- E. W. prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni określiła wysokość kosztów bieżącego utrzymania wskazując, iż miesięczne wydatki związane z eksploatacją domu wynoszą 500 zł, natomiast wydatki na leczenie – ok. 150 zł. Z nadesłanych dokumentów źródłowych, m.in. zaświadczenia o zarobkach wynika, iż źródłem utrzymania skarżącej oraz jej męża są dochody z umowy o pracę w łącznej wysokości 2752, 91 zł netto miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, iż nie posiada rachunków bankowych. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (a takim zakresem objęty jest wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymanie koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając przedłożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wzięto pod uwagę przedstawioną przez nią sytuację rodzinną i majątkową. Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącej opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF oraz piśmie z dnia 26 kwietnia 2010 r. uzasadnia przyznanie B. W. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udowodniła ona bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymanie koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca oraz jej mąż uzyskują stałe dochody z tytułu umowy o pracę w łącznej wysokości 2752, 91 zł netto miesięcznie, co stanowi kwotę ok. 1376 zł na jedną osobę. Należy jednak mieć na uwadze, iż uzyskiwany dochód służy nie tylko do zaspokojenia bieżących potrzeb życia codziennego ale również do pokrycia kosztów leczenia skarżącej. Skarżąca co prawda nie określiła wszystkich kosztów bieżącego utrzymania, wskazała bowiem jedynie na koszty związane z utrzymaniem domu, jednakże biorąc pod uwagę kwotę uzyskiwanych przez nią oraz jej męża dochodów, brak jest podstaw do uznania, że posiada ona wolne środki finansowe, które mogłaby przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że zestawienie wysokości stałego dochodu uzyskiwanego przez skarżącą oraz jej męża z miesięcznymi kosztami niezbędnego utrzymania oraz kosztami stałego leczenia pozwala przyjąć, że wnioskodawczyni znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym w formie zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 P.p.s.a.