IV SA/Wa 504/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 18.08. 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 504/16 o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 20 maja 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 504/16 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Stowarzyszeniu "[...]" z siedzibą w [...] przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 1 lipca 2016 r. wpłynął do Sądu sprzeciw skarżącego od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 259 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak stanowi art. 260 § 2 p.p.s.a., w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 maja 2016 r., adresowana do pełnomocnika skarżącego stowarzyszenia, została awizowana w dniach 8 czerwca 2016 r. i 16 czerwca 2016 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 24 czerwca 2016 r. Zgodnie z treścią art. 73 § 4 p.p.s.a., przesyłka ta została skutecznie doręczona z dniem 22 czerwca 2016 r. Ostatni dzień terminu do wniesienia sprzeciwu przypadł zatem na dzień 29 czerwca 2016 r. Jak wynika z daty widniejącej na stemplu pocztowym, znajdującym się na kopercie, w której wniesiono pismo, sprzeciw został nadany w placówce pocztowej w dniu 30 czerwca 2016 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Zgodnie zaś z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 260 § 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.