IV SA/Wa 506/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-09-03
Skład orzekający: Teresa Zyglewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę fizyczną działającą w imieniu stowarzyszenia może zostać odrzucona z powodu braku uzupełnienia braków formalnych w zakresie wykazania umocowania do reprezentacji strony?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ mimo wezwania, osoba wnosząca skargę nie wykazała swojego umocowania do reprezentowania stowarzyszenia, co stanowiło brak formalny skargi. Niewykonanie tego obowiązku, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Stowarzyszenie wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Osoba podpisująca skargę złożyła również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd wezwał ją do jednoznacznego wskazania, w czyim imieniu działa (czy w imieniu stowarzyszenia, czy jego oddziału regionalnego) oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających jej umocowanie do reprezentacji. Wezwania te pozostały bez odpowiedzi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 29 lutego 2012 r., podpisanym przez M. P., wniesiono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Z kolei wnioskiem z dnia 29 marca 2012 r. (data wpływu do Sądu), podpisanym przez tę samą osobę, w sprawie wszczętej opisaną skargą wystąpiono z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Ponieważ ze skargi oraz z wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wynikało jednoznacznie, czy M. P. działa w imieniu Stowarzyszenia [...] z siedzibą w L. (tak określono wnioskodawcę w rubryce nr 2 formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy), czy w imieniu [...] Oddziału Regionalnego w W. Stowarzyszenia [...] (na skardze z dnia 29 lutego 2012 r. przystawiona została pieczęć Zarządu Regionu [...]), pismem z dnia 23 maja 2012 r. wezwano wymienioną do jednoznacznego wskazania, w czyim imieniu wniosła skargę. Poinformowano zarazem, że nieudzielenie odpowiedzi na wezwanie w terminie 7. dni skutkować będzie przyjęciem, iż skarga została wniesiona w imieniu Stowarzyszenia [...] z siedzibą w L.
Tym samym wezwaniem zobowiązano wnoszącą pismo do uzupełniania braku formalnego skargi w terminie 7. dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dokumentu (odpisu z rejestru stowarzyszeń KRS, statutu, upoważnienia właściwego organu Stowarzyszenia), z którego wynikać będzie, że jest ona osobą uprawnioną do działania w imieniu skarżącego.
Pismo z dnia 23 maja 2012 r. doręczono na podany we wniosku o przyznanie prawa pomocy adres Stowarzyszenia w dniu 31 maja 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 18 akt sprawy). Oba zawarte w nim wezwania pozostają bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że ponieważ mimo jednoznacznie sformułowanego wezwania wnosząca skargę nie sprecyzowała, czy działa w imieniu Stowarzyszenia [...] z siedzibą w L., czy w imieniu [...] Oddziału Regionalnego w W. tego Stowarzyszenia przyjęto, że skarżącym w przedmiotowej sprawie jest Stowarzyszenie [...] z siedzibą w L.
Dalej należy wskazać, że stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W świetle zaś art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 ppsa, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 53/09. Niepublikowane).
W przedmiotowej sprawie, pomimo upływu terminu wyznaczonego w wezwaniu z dnia 23 maja 2012 r. nie uzupełniono braku formalnego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r., poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby, że osoba, która podpisała skargę jest uprawniona do działania w imieniu skarżącego.
W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ppsa, Sąd odrzucił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło