IV SA/Wa 509/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 20 stycznia 2015 r. Z. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], którą uchylono decyzję Prezydenta W. z dnia 4 listopada 2014 r. orzekającą o odmowie zameldowania A. P. wraz z małoletnią córką W. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. i orzeczono o zameldowaniu wymienionych w przedmiotowym lokalu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi, jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwaną dalej Ppsa) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie w tym zakresie. Skoro, jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzję doręczono Z. P. w dniu 18 grudnia 2014 r., to termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął w dniu 19 stycznia 2015 r. (racji tego, że ostatni dzień terminu 17 stycznia 2015 r. wypadał w sobotę, zaś 18 stycznia w niedzielę). Natomiast skarga została złożona w siedzibie organu w dniu 20 stycznia 2015 r. (data prezentaty), a zatem z uchybieniem powyższego terminu. Na marginesie jedynie należy wspomnieć, że w piśmie z dnia 14 kwietnia 2015 r. skarżąca oświadczyła, że nie jest zainteresowana dalszym prowadzeniem sprawy w Sądzie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 powołanej na wstępie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.