IV SA/Wa 510/05

PostanowienieWSA w Warszawie2005-09-22

Skład orzekający: Krystyna Napiórkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu administracyjnosądowym jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu administracyjnosądowym jest dopuszczalne, jeśli nie zachodzą okoliczności wskazujące na próbę obejścia prawa lub utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W pozostałych przypadkach sąd umarza postępowanie.
Stan faktyczny
Skarżący S. B. wniósł skargę na czynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji dotyczącą zmiany w akcie stanu cywilnego, domagając się sprostowania wzmianki o ostatnim miejscu zamieszkania w akcie zgonu. Skarżący nie sprecyzował przedmiotu zaskarżenia, co skutkowało kilkukrotnymi wezwaniami do uzupełnienia braków formalnych. Ostatecznie skarżący cofnął skargę.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na czynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie zmiany w treści aktu stanu cywilnego postanawia : - umorzyć postępowanie sądowe. Skarżący pismem z dnia 11 lutego 2005r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skargę, w której domagał się "sprostowania błędnej wzmianki o ostatnim miejscu zamieszkania" zamieszczonej w akcie zgonu syna skarżącego Z. B. Ponieważ w treści skargi skarżący nie wskazał jaka czynność lub jaki akt stanowi przedmiot zaskarżenia Sąd, pismem z dnia 30 maja 2005r., na podstawie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. W odpowiedzi na wyżej wymienione pismo Sądu skarżący nadesłał kserokopie pism własnych kierowanych Urzędu Stanu Cywilnego w K. i [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., a także kserokopie pism i postanowień wydanych przez Wojewodę [...] i Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Powyższe nie pozwoliło jednak Sądowi na ustalenie przedmiotu zaskarżenia. W tej sytuacji Sąd ponownie, pismem z dnia 27 czerwca 2005r., wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi a także informując, o treści art. 33 ustawy z dnia 29 września 1986r. – Prawo o aktach stanu cywilnego, wezwał skarżącego do jednoznacznego określenia czy nadal popiera swoją skargę. Pismem z dnia 11 lipca 2005r., doprecyzowanym pismem z dnia 22 sierpnia 2005r., skarżący cofnął skargę z dnia 11 lutego 2005r. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadku cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W pozostałych przypadkach Sąd postępowanie umarza. W ocenie Sądu cofniecie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 zdanie trzecie powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło