IV SA/Wa 515/08
WyrokWSA w Warszawie2008-05-27
Skład orzekający: Grzegorz Czerwiński, Małgorzata Miron, Agnieszka Wójcik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w sprawie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania powinno zostać zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa z uwagi na toczące się przed sądem powszechnym postępowanie o zabezpieczenie roszczenia majątkowego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że toczące się przed sądem powszechnym postępowanie o zabezpieczenie roszczenia majątkowego nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, które uzasadniałoby zawieszenie postępowania w sprawie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania. Rozstrzygnięcie sądu powszechnego nie ma wpływu na ocenę, czy w dacie zameldowania osoba faktycznie zamieszkiwała w danym lokalu.Stan faktyczny
Wójt Gminy zawiesił postępowanie w sprawie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania J. K. i jej dziecka, wskazując na toczące się przed sądem powszechnym postępowanie o zabezpieczenie roszczenia majątkowego. Wojewoda Mazowiecki uchylił to postanowienie, uznając, że sprawa sądowa nie stanowi zagadnienia wstępnego. J. K. wniosła skargę do WSA, argumentując, że rozstrzygnięcie sądu jest niezbędne do prawidłowego rozpatrzenia sprawy meldunkowej.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Miron, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2008 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania - oddala skargę -
W toku wszczętego z wniosku T. B. postępowania o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania J. K. z dzieckiem K. K. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w S., Wójt Gminy L. ustalił, iż J. K. wniosła do Sądu Okręgowego W. Wydział III Cywilny przeciwko T. B. pozew o zabezpieczenie roszczenia majątkowego, sygn. akt [...].
W związku z toczącą się w sądzie sprawą Wójt Gminy L. postanowieniem z [...] listopada 2007 r. nr [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, zawiesił postępowanie w sprawie uchylenia zameldowania J. K. i jej syna K. K.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. B. W wyniku jego rozpoznania Wojewoda Mazowiecki postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. [...], działając na podstawie art. 138 § 2 Kpa uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż tocząca się przed sądem powszechnym sprawa o zabezpieczenie roszczenia majątkowego nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu o uchylenie czynności zameldowania J. K. i jej syna K. K. Sposób rozstrzygnięcia tej sprawy nie będzie miał bowiem wpływu na ocenę tego, czy wymienieni w dacie dokonania zameldowania na pobyt stały mieszkali w lokalu nr [...] przy ul. [...] w S.
Skargę na powyższe postanowienie, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. K., żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, iż w jej ocenie z uwagi na toczące się przed Sądem Okręgowym w W. Wydział III Cywilny przeciwko T. B. postępowanie o zabezpieczenie roszczenia majątkowego, sygn. akt [...], zachodzą przesłanki wskazane w art. 97 § 1 pkt. 4 Kpa, dopuszczające zawieszenie postępowania, bowiem rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez Sąd, jest niezbędne dla właściwego rozstrzygnięcia postępowania w przedmiocie zameldowania skarżącej i jej dziecka.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia, w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym konieczność jego uchylenia.
Przedmiotem postępowania sądowego w rozpoznawanej sprawie było ustalenie, czy organ odwoławczy zgodnie z prawem uznał, iż rozstrzygnięcie przez sąd powszechny wniesionego przez skarżącą powództwa o zabezpieczenie roszczenia majątkowego nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania J. K. i jej syna K. K., skutkującego koniecznością zawieszenia powyższego postępowania na podstawie art. 97 § 1pkt. 4 Kpa.
Wskazać zatem należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego (wstępnego) przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2001 r., sygn. akt I SA 2314/2000, publ. Lex Polonica). Przez zagadnienie wstępne należy rozumieć zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd, i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji (por. W. Dawidowicz: Zarys procesu administracyjnego, Warszawa 1989, s. 127-128). Mówiąc inaczej, treść rozstrzygnięcia innego organu lub sądu, do którego kompetencji należy wydanie takiego rozstrzygnięcia, jest koniecznym elementem podstawy rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji przez organ administracji (teza druga wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 1992 r., III SA 1041/92, publ. Lex Polonica).
W niniejszej sprawie, przedmiotem rozpoznania przez organy meldunkowe jest postępowanie w zakresie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania skarżącej- J. K. wraz dzieckiem K. K. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w S. w oparciu o art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U z 2001 r. nr 87, poz. 960 z późn. zm.- zwanej w dalszej części "ustawą").
Podnieść należy, iż obowiązek meldunkowy, obejmujący zameldowanie i wymeldowanie się z pobytu stałego lub czasowego, wynika wprost z przepisów prawa (art. 5, 8, 10, 15 ustawy) i nie wymaga konkretyzacji w decyzjach administracyjnych. Wykonanie tego obowiązku polega na zgłoszeniu wymaganych do zameldowania i wymeldowania danych właściwemu organowi administracji państwowej, który dokonuje stosownego aktu rejestracji - czynności rodzącej skutki prawne.
Zameldowanie rodzi domniemanie faktyczne istnienia uprawnienia do przebywania w lokalu, jak również stanowi potwierdzenie samego w nim zamieszkania. Jeżeli zgłoszone dane budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania zgodnie z art. 47 ust. 2 ustawy, rozstrzyga organ meldunkowy 3ane Zakwestionowanie istnienia przesłanek zameldowania prowadzi zaś do obalenia powyższego domniemania.
Powołany powyżej przepis art. 47 ust. 2 ustawy upoważnia zatem organ prowadzący ewidencję ludności nie tylko do rozstrzygania o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania w sytuacji, gdy dane zawarte w zgłoszeniu osoby wykonującej obowiązek meldunkowy budzą wątpliwości, ale także do prowadzenia postępowania w sprawach o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania, zatem ustalania, czy w dacie jej dokonania osoba, której obowiązek meldunkowy dotyczył, spełniała warunki określone ustawie. Zgodnie zaś ustawą o ewidencji ludności i dowodach osobistych, dla zameldowania na pobyt stały lub czasowy trwający ponad dwa miesiące niezbędne jest faktyczne zamieszkiwanie w lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie.
Organy administracji publicznej orzekające w sprawie dotyczącej uchylenia czynności materialno-technicznej w toku prowadzonego postępowania zobowiązane są zatem do ustalenia, czy w dacie dokonania czynności zameldowania przez określoną osobę na pobyt czasowy lub stały, osoba ta faktycznie przebywała w spornym lokalu z zamiarem pobytu na deklarowany czas. Rozstrzygnięcie organu winno zatem odnosić się jedynie do stanu faktycznego jaki istniał w dacie zameldowania.
Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje, iż obecnie pomiędzy skarżącą a T. B.- wnioskodawcą, trwa spór o prawo do lokalu
w którym zameldowana jest między innymi skarżąca. W toku postępowania o uchylenie czynności materialno -technicznej zameldowania, strona skarżąca wystąpiła zaś przeciwko T. B. (wnioskodawcy) z powództwem o zabezpieczenie roszczenia majątkowego w stosunku do lokalów którym jest zameldowana. W ocenie jednak Sądu, mając na uwadze wskazaną powyżej specyfikę postępowania w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania, kwestia rozstrzygnięcia powyższego powództwa przez sąd powszechny, nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1pkt 4 Kpa, skutkującego koniecznością zawieszenia powyższego postępowania. Jak słusznie bowiem uznał organ odwoławczy, sposób rozstrzygnięcia tej sprawy przez sąd powszechny nie będzie miał wpływu na ocenę tego, czy skarżąca oraz jej syn w dacie dokonania zameldowania na pobyt stały mieszkali w lokalu nr [...] przy ul. [...] w S.
W tym stanie prawnym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło