IV SA/Wa 519/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o wznowienie postępowania według właściwości postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r. pr. K. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 236,60 złotych (dwieście trzydzieści sześć złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 180 złotych (sto osiemdziesiąt złotych), tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 39,60 złotych (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) oraz kwotę 17 złotych (siedemnaście złotych) tytułem innych udokumentowanych wydatków pełnomocnika. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 519/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009r., nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o wznowienie postępowania według właściwości. Postanowieniem z 11 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 519/09 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.. Pismem z dnia 19 maja 2010 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła r.pr. K. Z. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego M. J. we wskazanej sprawie. W piśmie procesowym z dnia 30 czerwca 2010 r. radca prawny K. Z. przedstawił opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia w imieniu skarżącego skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2010 r. i zawarł jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego poinformował, iż ww. opinia została przesłana skarżącemu oraz Okręgowej Izbie Radców Prawnych W.. W piśmie z dnia 13 lipca 2010 r. pełnomocnik wskazał, iż koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wyznaczony adwokat, radca prawny, (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późniejszymi zmianami). Przepis § 15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 16 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji-75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik został ustanowiony w czasie, kiedy biegł termin do wniesienia skargi kasacyjnej, celem jej sporządzenia i wniesienia, czyli nie brał udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w sprawie wynosi 75 % stawki minimalnej. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Rozpoznając wniosek zasadnym okazało się również zasądzenie innych udokumentowanych wydatków poniesionych przez pełnomocnika, tj. opłaty skarbowej w kwocie 17 zł, opłaconej w dniu 22 czerwca 2010 r. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez stronę skarżącą, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.