IV SA/Wa 52/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 2011 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Złożonym na urzędowym formularzu wnioskiem z dnia 25 stycznia 2012 r. A. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ wskazany wniosek zawierał brak formalny, uniemożliwiający nadanie mu dalszego biegu, to jest nie określał zakresu żądania strony, pismem z dnia 6 lutego 2012 r. wezwano A. S. do uzupełniania braku formalnego wniosku poprzez wskazanie, czy wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego, ustanowienie adwokata. Strona uzupełniła opisany brak formalny w wyznaczonym terminie, wskazując, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Tym samym pismem z dnia 6 lutego 2012 r. wezwano A. S. do złożenia w terminie 14 dni dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń potwierdzających jego stan majątkowy i możliwości płatnicze, to jest: oświadczenia wskazującego, czy gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z innymi osobami, czy samodzielnie, wyciągów z rachunków bankowych, zaświadczenia potwierdzającego, że studiuje w formie studiów niestacjonarnych oraz potwierdzającego podaną przez niego wysokość opłat za studia i wysokość przyznanego stypendium, oświadczenia o aktualnej wysokości niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym, oświadczenia, skąd skarżący czerpie środki na pokrycie kosztów utrzymania oraz oświadczeń dotyczących posiadanych przez niego nieruchomości. Stronę poinformowano, że żądane dokumenty są niezbędne do dokonania oceny jej rzeczywistych możliwości płatniczych. Skarżący, pomimo upływu wyznaczonego terminu, nie złożył do akt sprawy żądanych w wezwaniu z dnia 6 lutego 2012 r. dokumentów. W dniu 13 lutego 2012 r., uzupełniając brak formalny wniosku, złożył jedynie zaświadczenie potwierdzające, że od 17 stycznia 2012 r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, tymczasem okoliczność ta wykazana została przez niego już w dacie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, bowiem wraz z nim nadesłał do Sądu decyzję Starosty C. z dnia [...] stycznia 2012 r. o uznaniu go za osobę bezrobotną i odmowie przyznania zasiłku. Trzeba przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów. Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów skarżący nie usunął wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.