IV SA/Wa 524/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Sp. j. R. T. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie projektu inwestycyjnego złożonego w zakresie Działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" postanawia: odrzucić skargę. "[...]" Sp. j. R. T. wystąpiła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu inwestycyjnego złożonego w ramach Działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych". Pismem z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma. Pismem z dnia [...] listopada 2006 roku, Nr [...] [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował "[...]" Sp. j. R. T., że jej wniosek został pozostawiony bez rozpatrzenia z powodu braku kompletnego uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma z dnia [...] czerwca 2006 roku. Organ stwierdził, że brak jest dokumentów potwierdzających zatrudnienie odpowiedniej osoby o wymaganych kwalifikacjach zawodowych do prowadzenia gospodarstwa rolnego, ponadto nie dostarczono odpowiednich dokumentów potwierdzających tytuł prawny wnioskodawcy do gospodarstwa. "[...]" Sp. j. R. T. uznając, iż informacja z dnia [...] listopada 2006 r. jest decyzją administracyjną, pismem z dnia 5 grudnia 2006 r. odwołała się do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zastępca Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] poinformował wnioskodawcę, że jego odwołanie dotyczące odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu zostało rozpatrzone negatywnie. Na powyższe pismo Zastępcy Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła "[...]" SP. J. R. T. twierdząc, iż jest to decyzja administracyjna. W skardze przedstawiono argumenty mające wskazywać na to, iż niezasadne było uznanie, że złożona w sprawie dokumentacja była niekompletna. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzucenie skargi, a w wypadku nieuwzględnienia tego wniosku o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zagadnienia związane z rozpatrywaniem wniosków tego typu z jakim wystąpiła skarżąca "[...]" SP. j. R. T. uregulowane były (w dacie pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania) w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 grudnia 2004 r. w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" (Dz. U., Nr 270 poz. 2684 ze zm.) Z § 10 ust. 1 wymienionego rozporządzenia wynikało, że w przypadku złożenia wniosku nieprawidłowo wypełnionego lub bez wymaganych załączników instytucja wdrażająca wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Jeśli termin ten nie zostanie dotrzymany, to zgodnie z treścią § 10 ust. 2 instytucja wdrażająca pozostawia wniosek bez rozpoznania, o czym informuje wnioskodawcę. To rozwiązanie prawne było w istocie powtórzeniem uregulowania zawartego w art. 64 § 2 kpa z którego wynika, że jeżeli podanie nie czyni wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Poinformowanie wnioskodawcy o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania wbrew twierdzeniom skarżącego nie jest decyzją administracyjną. Pogląd ten znajduje wsparcie w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 4 stycznia 2000 roku, sygn. akt I SAB 133/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno techniczna, o której należy poinformować stronę". Z kolei w wyroku z dnia 19 stycznia 1999 roku, sygn. akt I SA 1056/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż "art. 64 kpa nie daje podstaw do wydania decyzji. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest w ogóle rozstrzygnięciem (aktem) administracyjnym, gdyż jest dokonaniem czynności nie powodujących żadnych skutków zarówno materialnoprawnych, jak i procesowych". Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie należy więc do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 1 do 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153 poz. 1270 ze zm.) na które mogą być wnoszone skargi do sądu administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne. Nie oznacza to jednak, iż strona postępowania jest w takiej sytuacji pozbawiona możliwości poddania kontroli sądowej tej formy działania organów administracji. W wyroku z dnia 17 stycznia 2001 roku, sygn. akt II SAB 240/00 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że " w każdym wypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej – gdy zarzuca organowi naruszenie prawa polegające na bezczynności – skarga na podstawie art. 17 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z zachowaniem trybu określonego w art. 34 tej ustawy". Art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U., Nr 74, poz. 368 ze zm.) przewidywał uprawnienie strony do złożenia skargi na bezczynność organów administracji. Skarżącej "[...]" Sp. j. R. T. przysługuje więc prawo wniesienia skargi na bezczynność [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w załatwieniu jego sprawy. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność dokona wówczas oceny czy stanowisko organu administracji o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku było zasadne. Jeśli uzna, iż stanowisko to było niezasadne wówczas zobowiąże organ administracji do wydania orzeczenia w sprawie. Warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest uprzednie złożenie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art.37 § 1 kpa. Zdaniem Sądu pismo skarżącego z dnia 6 grudnia 2006 r. należy potraktować jako zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 kpa. Tym samym nic nie stoi na przeszkodzie, by skarżący mógł wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organów administracji w swojej sprawie. Możliwość wniesienia takiej skargi nie jest ograniczona żadnym terminem. Odmienna sytuacja miałby miejsce wówczas, gdyby organ administracji odmówił dofinansowania z przyczyn merytorycznych załatwiając sprawę pismem informującym o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wówczas pismo organu administracji byłoby w istocie decyzją administracyjną, która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie jednak tego rodzaju sytuacja nie miała miejsca. Z treści pisma [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2006 r. wynika bowiem, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania umotywowane zostało nieuzupełnieniem wniosku w określonym terminie poprzez nienadesłanie wszystkich wymaganych od skarżącego dokumentów. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.