IV SA/Wa 528/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania instalacji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "[...]" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2016r. w przedmiocie wstrzymania z dniem [...] stycznia 2017 roku użytkowania instalacji oczyszczalni ścieków eksploatowanej przez skarżącego, z której odprowadzane są ścieki do rowu melioracyjnego "B" z terenu zabudowy jednorodzinnej szeregowej w [...] przy ul. [...], [...] bez wymaganego zezwolenia wodnoprawnego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go brakiem możliwości alternatywnego i realnego rozwiązania kwestii odprowadzania ścieków z osiedla mieszkaniowego. W ocenie skarżącego wykluczone jest wstrzymanie użytkowania instalacji w okresie zimowym. Ewentualne wstrzymanie użytkowania instalacji wiąże się z koniecznością opracowania zamiennych rozwiązań dla osiedla mieszkaniowego, sporządzenia stosownej dokumentacji oraz uzyskania pozwoleń, w tym pozwolenia na budowę. Wykonanie zaskarżonej decyzji bez uprzedniego wdrożenia rozwiązań alternatywnych może doprowadzić do skutku odmiennego niż zakładany przez ustawodawcę, tj. do wywołania zagrożenia bezpieczeństwa środowiska na terenie osiedla. Skutki wykonania zaskarżonej decyzji mogą się okazać nieodwracalne, zaś skala zagrożenia dla środowiska spowodowana wstrzymaniem eksploatacji oczyszczalni ścieków, a za tym zagrożenie dla zdrowia i mienia jest znaczna i trudna do oszacowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Powyższy przepis zawiera dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest więc zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia Sąd nie bada zasadności samej skargi. Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego, lecz jest materialnoprawną argumentacją wniosku. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, natomiast jest oceniana z punktu widzenia zasadności wniosku. Skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadnił swoje żądanie w sposób wyczerpujący. Zatrzymanie działania skomplikowanej technologicznie instalacji do odprowadzania ścieków z terenu zabudowy jednorodzinnej szeregowej w [...] przed oceną legalności zaskarżonej decyzji może doprowadzić do poniesienia przez skarżącą spółkę kosztów zatrzymania działania instalacji. Skutki te mają charakter nieodwracalny, ponieważ nawet ponowne uruchomienie instalacji nie pozwoli na zwrot poniesionych wydatków, a ze względu na wysoki poziom zaawansowania technologicznego, który generuje wysokie koszty procesu eksploatacji, szkoda wyrządzona w przypadku niewstrzymania wykonania decyzji mogłaby być znaczna. Należało zatem stwierdzić, że w sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.