IV SA/Wa 531/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. na rozprawie sprawy ze skarg Towarzystwa O. z siedzibą w W. i O. z siedzibą w M. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie : udzielenia pozwolenia wodnoprawnego p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Towarzystwo O. (dalej "TOP") i O. zaskarżyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzję") W piśmie z dnia 28 maja 2013 r. TOP złożyło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie ochrony tymczasowej, TOP wskazało, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje istotne niebezpieczeństwo dla ryb dwuśrodowiskowych w okresie ich migracji, ponieważ zostanie naruszona integralność połączenia wodnego między dopływami W. a Bałtykiem (i innymi obszarami morskimi). W ocenie TOP za uwzględnieniem wniosku przez Sąd przemawia unijna zasada przezorności. Co więcej, wykonanie zaskarżonej decyzji może zagrozić wielu innym zwierzętom niż ryby, ponieważ całoroczna eksploatacja rezerw ziemnych zlokalizowanych na brzegach rzeki spowoduje istotne straty przyrodnicze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.) jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Norma wywodzona z art. 61 § 3 P.p.s.a. dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższej regulacji wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, ponieważ może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu. Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 6 P.p.s.a., wstrzymanie wykonania decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Z dokonanej przez Sąd analizy wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, wynika że zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd stwierdza, że wykonanie zaskarżonej decyzji, przed zbadaniem jej legalności przez sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a, gdyż mogłoby spowodować znaczną szkodę i jednocześnie trudne do odwrócenia skutki. Sąd podziela ocenę TOP, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wpłynąć w istotny sposób na środowisko przyrodnicze, w tym na warunki, w jakich żyją liczne gatunki zwierząt (w tym ryb). Zmiany te nie byłyby możliwe do odwrócenia bez istotnego nakładu sił i środków - a z pewnością mogłyby mieć negatywny wpływ na realizację wartości związanych z ochroną przyrody. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.